Με «λιτό βίο» θα ... «φτύσουμε αίμα»

Πηγή: Ριζοσπάστης

Ανάμεσα στα πολλά που λέει ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, και που κάθε φορά επιβεβαιώνουν ότι τίποτα θετικό δεν μπορεί να περιμένει ο λαός από όσα σχεδιάζει η νέα συγκυβέρνηση, ξεχωρίσαμε μέσα στο Σαββατοκύριακο το εξής: «Θα φτύσουμε αίμα αν χρειαστεί να το πράξουμε μόνοι μας και θα το πράξουμε», είπε σε συνέντευξή του στο πρακτορείο «Ασοσιέιτεντ Πρες», αναφερόμενος στις δόσεις του Μάρτη που πρέπει να καταβάλει η Ελλάδα προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. 

 

Έτσι, μετά το «λιτό βίο» μεσολάβησε αυτή η «νέα συμφωνία»-μνημόνιο - ας την πουν όπως θέλουν - που υπέγραψε η συγκυβέρνηση με τους Ευρωπαίους «εταίρους», η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και την «κατηγορηματική δέσμευσή τους για την τήρηση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς όλους τους πιστωτές τους στο ακέραιο και εγκαίρως» (!!!) και φτάσαμε στο «θα φτύσουμε αίμα». Δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε τον υπουργό της συγκυβέρνησης γι' αυτά που λέει. Κάτι περισσότερο θα ξέρει...

Γ. Σταθάκης: «Μαξιλάρι» για την αποπληρωμή των δανείων τα αποθεματικά των ταμείων

«Έχουμε διάφορα ''μαξιλάρια'' συμπεριλαμβανομένων των 3-4 δισ. ευρώ στην Τράπεζα της Ελλάδος», δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης στην «Telegraph», επιβεβαιώνοντας την πρόθεση της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τα αποθεματικά των φορέων του δημοσίου για να αποπληρώσει τα δάνεια προς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Η βρετανική εφημερίδα επισημαίνει ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να αντλήσει τα τελευταία διαθέσιμα της ΤτΕ, προκειμένου να αποφύγει μια «οδυνηρή χρεοκοπία» εξαιτίας των οφειλών προς το ΔΝΤ, που θα ενέτασσε τη χώρα στην ίδια κατηγορία με τη Ζιμπάμπουε.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Γιώργος Σταθάκης αποκάλυψε πως η κυβέρνηση διαθέτει κρυμμένα αποθεματικά που θα επιτρέψουν την απρόσκοπτη λειτουργία της για μερικές ακόμη εβδομάδες, παρακάμπτοντας τις ανησυχίες πως τα ταμεία θα μπορούσαν να αδειάσουν εντός των επόμενων δέκα ημερών.

Ο συντάκτης του κειμένου αναφέρει ότι η απάντηση σε αυτό το επιχείρημα είναι ότι αυτά τα χρήματα είναι ως επί το πλείστον πόροι για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και συντάξεων και υπάρχουν αμφιβολίες αν μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να τα χρησιμοποιήσει δίχως να αφήσει άλλες υποχρεώσεις της στο ράφι. «Τα χρήματα είναι ήδη κάτω από τα 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν τα χρησιμοποιήσουν για άλλους λόγους πώς θα πληρώσουν συντάξεις τον επόμενο μήνα;» αναρωτήθηκε ένας τραπεζίτης που επικαλείται η εφημερίδα. 

Η «Wall Street Journal» αναφέρει ότι τις επόμενες εβδομάδες η ελληνική κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με έλλειψη ρευστού τις επόμενες εβδομάδες, ενώ για να «ξεκλειδώσει» χρήμα από την Ευρωζώνη θα χρειαστούν μήνες έντονων διαπραγματεύσεων.

Έτσι, οι επιλογές που απομένουν στην Αθήνα είναι λίγες και καμιά από αυτές δεν είναι ελκυστική. Η κυβέρνηση μπορεί να διαθέτει ρευστό απόθεμα 2 δισ. ευρώ από πέρυσι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του οικονομολόγου της «Oxford Economics», James Nixon. Μπορεί να υπάρχουν άλλα 2 δισ. ευρώ σε διάφορα κρατικά ταμεία, ενώ η κυβέρνηση θα μπορούσε να εξασφαλίσει άλλο 1 δισ. ευρώ από την καθυστέρηση πληρωμών προς τους προμηθευτές της. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά πιθανότατα θα στερούσαν πολύτιμο ρευστό από την ελληνική οικονομία και θα την έφερναν και πάλι στο χείλος της ύφεσης, «εάν δεν είναι ήδη εκεί», σύμφωνα με τον Nixon.

Ναυτεργατικά σωματεία: Η επίθεση στα δικαιώματα των ναυτεργατών από κυβέρνηση και εφοπλιστές είναι αιτία πολέμου

Την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τα αρμόδια υπουργεία Εργασίας - Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και Ναυτιλίας, γιατί αρνούνται τη χρηματοδότηση, όπως προβλέπεται για το ΝΑΤ και τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία, για την καταβολή των συντάξεων του Μάρτη, καταγγέλλουν η ΠΕΜΕΝ, ο «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» η Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων, η Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Ρυμουλκών - Ναυαγοσωστικών και η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων ΝΑΤ.

Συγκεκριμένα θέλει να καταβάλει μόνο τα 50.000.000 ευρώ από τα 90.000.000 για την κάλυψη των ελλειμμάτων του ΝΑΤ και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων των ναυτεργατών.

Σε ανακοίνωσή τους τα ναυτεργατικά σωματεία επισημαίνουν:

«Η επίθεση στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ναυτεργατών από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τους εφοπλιστές είναι αιτία πολέμου.

Για τα ελλείμματα του ΝΑΤ και στα άλλα ασφαλιστικά ταμεία των ναυτεργατών ευθύνονται οι εφοπλιστές και οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, καθώς και η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που ακολουθεί την ίδια αντιναυτεργατική πολιτική, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να συνεδριάσει το ΔΣ του ΝΑΤ με αυτό το θέμα. Απορρίπτουμε την προκλητική ενέργεια της κυβέρνησης που επιχειρεί να επιβάλει μέσα από τη συνεδρίαση του ΔΣ του ΝΑΤ την κάλυψη των αναγκών με τη λεηλασία των αποθεματικών του ΝΑΤ.

Απαιτούμε η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία να εξασφαλίσουν όλα τα απαραίτητα κονδύλια για την καταβολή των συντάξεων και την παροχή υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας.

Τα ναυτεργατικά σωματεία ζήτησαν την άμεση συνεδρίαση της ΕΕ της ΠΝΟ.

Καλούμε τους ναυτεργάτες εν ενεργεία και συνταξιούχους σε ετοιμότητα για την αξιοποίηση όλων των μορφών κινητοποιήσεων, για να μην περάσουν τα αντεργατικά σχέδια εφοπλιστών - κυβέρνησης, για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας».

«kolotoumba» του ΣΥΡΙΖΑ σε τέσσερα στάδια

«Ο Τσίπρας έδωσε ανεύθυνες προεκλογικές υποσχέσεις» γράφει ο αρθρογράφος του Reuters, Hugo Dixon

«Η ελληνική κυβέρνηση έχει ένα σχεδόν αδύνατο έργο στους επόμενους τέσσερις μήνες: να χτίσει ξανά την εμπιστοσύνη με τους πιστωτές διατηρώντας ταυτόχρονα την εμπιστοσύνη των πολιτών. Αλλά ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να κατηγορεί μόνο τον εαυτό του, αφού έδωσε ανεύθυνες προεκλογικές υποσχέσεις, από τις οποίες πρέπει τώρα να απεγκλωβιστεί», σχολιάζει σε άρθρο του στο ιστολόγιό του ο αρθρογράφος του Reuters, Hugo Dixon.

Ο Dixon μιλάει για τα τέσσερα στάδια της «κωλοτούμπας», με πρώτο το αίτημα του Γιάννη Βαρουφάκη για παράταση του τρέχοντος προγράμματος, δεσμεύοντας τη νέα κυβέρνηση να μην αντιστρέψει τις μεταρρυθμίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης ή να προχωρήσει σε μονομερή μέτρα βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση μια νέα συμφωνία.

Η «κωλοτούμπα» θα απαιτήσει τρία ακόμη στάδια: Πρώτον οι θεσμοί, γνωστοί μέχρι σήμερα ως τρόικα, είναι πιθανό θα απαιτήσουν περισσότερες παραχωρήσεις για να μην καταρρεύσει η Αθήνα τον επόμενο μήνα. Δεύτερον, ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να υποχωρήσει περαιτέρω στις προεκλογικές του υποσχέσεις μέχρι το τέλος Απριλίου, όταν θα πρέπει να γίνει πιο συγκεκριμένη η λίστα που υπέβαλε την προηγούμενη Δευτέρα. 

Στη συνέχεια, τονίζει ο αρθρογράφος του Reuters, θα γίνει προφανές ότι μεγάλο μέρος της «δημιουργικής ασάφειας» την οποία επικαλείται ο κ. Βαρουφάκης, θα έχει διευκρινιστεί προς όφελος των πιστωτών. Ο υπουργός Οικονομικών μπορεί να πετύχει τον σκοπό του για μείωση του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,5% φέτος από τον προηγούμενο στόχο 3%. 

Αλλά δεδομένου ότι η οικονομία έχει πληγεί από τις πολιτικές εξελίξεις τους τελευταίους δύο μήνες, η επίτευξη ακόμη και αυτού, θα απαιτήσει σφίξιμο της ζώνης.

Τέλος, «ο Τσίπρας θα πρέπει να συμφωνήσει σε ένα ουσιαστικά νέο μνημόνιο μέχρι το τέλος Ιουνίου. Μπορεί να καταφέρει να το αποκαλεί συμβόλαιο ή συμφωνία. Αλλά όπως λέει και η παροιμία, "εάν μοιάζει με πάπια και περπατάει σαν πάπια, τότε πρέπει να είναι πάπια" ("if it walks like a duck and quacks like a duck, it is a duck"), λέει ο Dixon.

Newsbest

Η μεγάλη σφαγή της Μακρονήσου

«Σήμερα χύσανε μου το φως μου. Είμαι καλά!/ Είμαι καλά! Χτες κόψανε τα νύχια μου./ Τρόμοι μου πήραν τη μιλιά μου. Είμαι καλά!/ Σεισμοί γκρεμίσανε τα φρένα μου. Είμαι καλά!/ Είμαι καλά! Αύριο θα με σταυρώσουν./ Είμαι καλά! Είμαι καλά! Είμαι καλά!/ Είμαι καλά! Κι ας μην έχω πια μυαλό να το σκεφτώ./ Είμαι καλά! Κι ας μην έχω μιλιά να το φωνάξω./ Είμαι καλά! Κι ας μην έχω χέρι να το γράψω./ Γι' αυτό το σκάβω. Το σμιλεύω επιτύμβιο,/ σ' αυτό το τρελό Νεκροταφείο,/ πως όλοι οι νεκροί του: "ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ!.."».

Μενέλαος Λουντέμης1

Το απόγευμα της 29ης Φεβρουαρίου 1948, οι διαπιστευμένοι συντάκτες στο υπουργείο Στρατιωτικών πληροφορούνταν ότι στο στρατόπεδο της Μακρονήσου είχαν ξεσπάσει αιματηρά επεισόδια με πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Την επόμενη, Δευτέρα 1η Μαρτίου του 1948, στα γραφεία των εφημερίδων έφτασε μία ανακοίνωση του υπουργείου Στρατιωτικών, που με εντελώς κυνικό τρόπο επιβεβαίωνε το γεγονός, που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως η φρικιαστικότερη και τραγικότερη, ίσως, σελίδα του εμφυλίου πολέμου. «Την 29η Φεβρουαρίου - έλεγε η ανακοίνωση2 - άνδρες του Στρατοπέδου Μακρονήσου εις το οποίον υπηρετούν οι επικίνδυνοι κομμουνισταί, κατά τη διάρκειαν της θρησκευτικής τελετής, επετέθησαν κατά της φρουράς του Στρατοπέδου προς αφοπλισμόν της. Η τελευταία, αμυνομένη, έκαμε χρήσιν των όπλων και η τάξις απεκατεστάθη. Απώλειαι στασιαστών 17 νεκροί και 61 τραυματίες. Εκ των ημετέρων, 4 τραυματίαι διά λιθοβολισμού. Οι τραυματίαι μεταφέρονται εις το Στρατιωτικόν Νοσοκομείον».


Την ίδια ημέρα, η εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας «Εξόρμηση» δημοσίευε στην τελευταία της σελίδα, υπό τον τίτλο «Μοναρχοφασιστική δολοφονική προβοκάτσια στο Μακρονήσι», την εξής είδηση3: «Διψασμένος από αίμα ο μοναρχοφασιστικός λύκος έπεσε πάνω στους δημοκρατικούς φαντάρους που κρατάει στο στρατόπεδο του Μακρονησιού. Ετσι διέταξε ο καινούριος Αμερικάνος στρατηγός Φον Φλιτ. Την ώρα που πήγαιναν στην εκκλησία, την Κυριακή στις 29 Φλεβάρη, τους βάρεσαν στο ψαχνό ακόμα και με πυροβολικό. Σκότωσαν 17 και τραυμάτισαν 61. Το καινούριο αυτό μοναρχοφασιστικό έγκλημα ξεπερνάει σε αγριότητα και τα χιτλερικά εγκλήματα. Η καρδιά του λαού μας γεμίζει από μίσος ενάντια στους Αμερικάνους και στους μοναρχοσοφούληδες οργανωτές του και ζητάει εκδίκηση». Η «Εξόρμηση» φαίνεται πως αντλούσε τις πληροφορίες της από τα επίσημα ανακοινωθέντα κι από κάποιες πιο ανεξάρτητες πηγές. Κι ενώ πολιτικά αντιλαμβανόταν την ουσία των πραγμάτων, δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τα γεγονότα με την ακρίβεια που είχαν γίνει. Πώς, όμως, είχαν γίνει; Πριν απαντήσουμε σ' αυτό το ερώτημα, οφείλουμε να σημειώσουμε πως εκείνη ακριβώς τη μέρα που η εφημερίδα του ΔΣΕ έδινε την παραπάνω είδηση, δηλαδή την 1η Μαρτίου 1948, ένα νέο δολοφονικό πογκρόμ εναντίον των δημοκρατικών φαντάρων, πιο φρικιαστικό, πιο εξοντωτικό και πιο ανελέητο από το προηγούμενο, είχε ως αποτέλεσμα να κοκκινίσει με αθώο αίμα ο άνυδρος βράχος της Μακρονήσου.

Η μεγάλη σφαγή

Ηταν πρωί Κυριακής 29 Φεβρουαρίου του 1948. Το προσκλητήριο στο Α` Ειδικό Τάγμα Οπλιτών Μακρονήσου έγινε κανονικά και οι 4.500 σκαπανείς άρχισαν να συγκεντρώνονται στο γήπεδο. Στους λόχους είχαν μείνει, όπως συνηθιζόταν, οι ασθενείς, οι νερουλάδες, οι γραφιάδες και οι μάγειροι. Μετά την έπαρση της σημαίας, οι στρατιώτες διατάχτηκαν να κινηθούν προς το θέατρο για να ακούσουν «θρησκευτική ομιλία», πράγμα που έκαμαν.

Τη στιγμή που είχαν φτάσει στο Θέατρο ο 7ος, ο 6ος, ο 4ος, και ο 3ος λόχος κατά σειρά, ενώ ο 2ος ήταν καθ' οδόν και ο 1ος έτοιμος προς εκκίνηση (ο 5ος θα έμενε πίσω ως λόχος αγγαρείας), οι αλφαμήτες έφεραν προς τη συγκέντρωση σπρώχνοντας και δέρνοντας φαντάρους που ήταν ελεύθεροι υπηρεσίας λόγω ασθενείας. Το γεγονός αυτό, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε την οργή των υπολοίπων φαντάρων που άρχισαν να διαμαρτύρονται.

Ο διοικητής του τάγματος Α. Βασιλόπουλος εκείνη τη μέρα έλειπε για δουλιά στη ΣΦΑ και χρέη διοικητού είχε αναλάβει ο ανθυπολοχαγός Μπέσκος Κωνσταντίνος, αν και υπερδιοικητής ήταν ο υπασπιστής Καρδάρας, ο οποίος, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ανταπάντησε στις διαμαρτυρίες των φαντάρων με πυροβολισμό στον αέρα, που, απ' ό,τι φαίνεται, ήταν το σύνθημα για να ξεκινήσει η αιματοχυσία. Αμέσως, ο λόχος ασφαλείας που ήταν ακροβολισμένος, άρχισε να πυροβολεί στο ψαχνό. Το στρατόπεδο έγινε κόλαση. Οι νεκροί και οι τραυματίες έπεφταν σωρό, αν και κανείς δεν ξέρει τον ακριβή αριθμό τους4.

Εν πάση περιπτώσει, μετά το μακελειό και με την επέμβαση στρατιωτικών που ενέπνεαν κάποιο σεβασμό στους φαντάρους (όπως ο ταγματάρχης Καραμπέκιος), τα πράγματα ηρέμησαν κάπως. Ο Βασιλόπουλος, που εν των μεταξύ επέστρεψε στο τάγμα, επιχείρησε να κερδίσει χρόνο παραπλανώντας τους φαντάρους: Εγγυήθηκε προσωπικά την ασφάλειά τους και δέχτηκε τα αιτήματά τους, που, ανάμεσα σε άλλα, ήταν να εξεταστεί η υπόθεση από διακομματική επιτροπή, να διαλευκανθεί πλήρως και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι.

Ετσι κύλησε το υπόλοιπο της τελευταίας ημέρας και νύχτας εκείνου του μαύρου Φλεβάρη: Με την οσμή του θανάτου απλωμένη παντού, μέσα στο πένθος και στη λύπη, με την ανησυχία της αβεβαιότητας, αλλά και με την ελπίδα πως τα χειρότερα είχαν τελειώσει.

Οταν ξημέρωσε η 1η Μαρτίου, νεκρική σιγή επικρατούσε σ' ολόκληρο το στρατόπεδο. Τα νεύρα των στρατιωτών τεντωμένα κι οι καρδιές τους στο αποκορύφωμα της αγωνίας. Τι έμελλε να επακολουθήσει; Σε λίγο, δε θα υπήρχαν ερωτηματικά.

Θα 'ταν δε θα 'ταν 9 η ώρα το πρωί, όταν στις ακτές του Α` Τάγματος εμφανίστηκε να περιπλέει ένα περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού. Το περιπολικό πλησίασε σχεδόν ξυστά στην ακτή. Στο κατάστρωμά του είχαν παραταχθεί ένοπλοι και δίπλα στα κανόνια του οι πυροβολητές ήταν έτοιμοι. Λίγα λεπτά αργότερα, μια φωνή ακούστηκε από τον τηλεβόα5:

«Στρατιώται, σας μιλεί ο συνταγματάρχης Μπαϊρακτάρης! Συλλάβατε και απομονώσατε τους δολοφόνους που δημιούργησαν τα χθεσινά γεγονότα! Αποδοκιμάσατε τους αρχηγούς σας και συγκεντρωθείτε εις τον 7ον λόχον». Το μήνυμα αυτό επαναλήφθηκε μερικές φορές ακόμα, κάθε φορά περισσότερο απειλητικό: «Σας δίνω - απειλούσε ο Μπαϊρακτάρης - 5 λεπτά προθεσμία ν' αποχωριστείτε από τους κομμουνιστάς...». Και στη συνέχεια άρχισε να μετρά αντίστροφα: «τρία λεπτά... δύο λεπτά»6.

Την ίδια ώρα, περίπου 250 ένοπλοι και ροπαλοφόροι από το Γ` Τάγμα, κύκλωσαν τους σκαπανείς του πρώτου τάγματος από αριστερά με επικεφαλής τους Μιχ. Μπαρούχο και Μιχ. Σφακιανό7 ενώ το κέντρο και τη δεξιά πλευρά κάλυψε η μονάδα Ασφαλείας. Τέσσερα πολυβόλα έτοιμα να βάλλουν ανά πάσα στιγμή δεν άφηναν το παραμικρό περιθώριο διαφυγής στους στρατιώτες του Α` Τάγματος.

Σε λίγο άρχισε η επίθεση με εντολή του Μπαϊρακτάρη. Τα πρωτοπαλίκαρα του Μπαρούχου και του Σφακιανού, μαζί με τους Αλφαμήτες, ρίχτηκαν πάνω στους άοπλους σκαπανείς, στην αρχή με τα ρόπαλα και στη συνέχεια με τα όπλα. Οι νεκροί έπεφταν σωρό δίπλα στους ζωντανούς, που είχαν ξαπλώσει κάτω, παρακινούμενοι από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Ορισμένοι από τους πιο τολμηρούς του άοπλου τάγματος άρχισαν να αμύνονται, απαντώντας στις σφαίρες με πέτρες. Υστερα γίνηκαν περισσότεροι και σε λίγο όλο το τάγμα ξεκίνησε μια μάχη χωρίς ελπίδα, πετώντας βροχή από πέτρες στους πραιτοριανούς δολοφόνους του και υποχωρώντας συνεχώς προς τη μεριά της θάλασσας. Οταν οι άοπλοι στρατιώτες έφτασαν στη θάλασσα, αρκετοί έπεσαν στο νερό8 με την ελπίδα ότι εκεί θα έβρισκαν σωτηρία. Και τότε συνέβηκε κάτι που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού άρχισε να πυροβολεί εναντίον όσων βρίσκονταν στο νερό. «Εκεί - γράφει ένας αυτόπτης μάρτυρας9 - γίναμε όλοι ένα κουβάρι. Κάποιος φώναξε να ψάλουμε τον Εθνικό Υμνο. Δε θα ξεχάσω τις φωνές μας. Εκοβαν τις λέξεις μια - μια με μια φωνή σα μαχαίρι. Στεκόμαστε όλοι προσοχή, αλληλοβασταζόμενοι με τους τραυματίες. Δυστυχώς ούτε και με τον Εθνικό Υμνο έπαψαν οι πυροβολισμοί».

Οταν κάποια στιγμή το μακελειό πήρε τέλος, ένα νέο μαρτύριο ξεκίνησε για τους φαντάρους του Α` Τάγματος: Βασανιστήρια, βρισιές εξευτελισμοί, αλλά και λαφυραγωγία από μέρους των «νικητών». Ολα αυτά και άλλα πολλά ενταγμένα σ' ένα σκοπό: Στην πλήρη υποταγή των συνειδήσεων που ξεκινούσε από την απλή δήλωση μετανοίας. Η Μακρόνησος ήταν ένα αναμορφωτήριο συνειδήσεων, που έπρεπε να δικαιώσει το σκοπό για τον οποίο υπήρχε.

Στο μεταξύ, άρχισε και η «συγκομιδή» των νεκρών, ενώ 12 σκαπανείς συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στις στρατιωτικές φυλακές ως αρχηγοί της δήθεν εξέγερσης που προκάλεσε τα γεγονότα και 142 συνάδελφοί τους συνελήφθησαν ως πρωταίτιοι. Τέλος, 700 μετατέθηκαν στο Γ` Τάγμα.
Η διάσταση του εγκλήματος

Η είδηση για τη σφαγή των δημοκρατικών, αριστερών και κομμουνιστών φαντάρων στη Μακρόνησο, όπως ήταν φυσικό, στον Αθηναϊκό Τύπο πέρασε με την εκδοχή του επίσημου καθεστώτος. Ορισμένα από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων είναι ενδεικτικά: «Οι κομμουνισταί προκάλεσαν τάραχος εις τη Μακρόνησον» έγραψαν τα «ΝΕΑ»10. Και η «ΒΡΑΔΥΝΗ» συμπλήρωσε: «...οι κομμουνισταί του 1ου Τάγματος επεχείρησαν να δημιουργήσουν ταραχάς. Η φρουρά της νήσου επεμβάσα απεκατέστησε την τάξιν εξαναγκάσασα διά των όπλων τους κομμουνιστάς να αποσυρθούν εις τας θέσεις των»11. Η «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» ισχυριζόταν πως «μη "αποτοξινωθέντες" ακόμη κομμουνισταί στρατιώται έκαμαν στάσιν»12, ενώ η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» δε δίσταζε να ισχυριστεί με φασίζουσα ρητορική πως «μερικά μολυσμένα από το κομμουνιστικόν μικρόβιον και αθεραπεύτως νοσούντα άτομα εστασίασαν πριν επενεργηθή η θεραπεία, η οποία συντελείται εκεί, με μεγάλην υπομονήν και πάσαν φροντίδαν. Εστασίασαν και επατάχθησαν»13.

Για τη σφαγή στη Μακρόνησο, όπως ήδη έχουμε αναφέρει στην αρχή, έγραψε και ο Τύπος του Δημοκρατικού Στρατού. Το «Δελτίο Ειδήσεων του ΔΣΕ», μια μέρα μετά το μακελειό στο κύριο θέμα του με τίτλο «Μοναρχοφασιστικό έγκλημα στο Μακρονήσι» γράφει, μεταξύ άλλων, ότι «καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να σκεπάσει τη θηριωδία των μοναρχοφασιστών δολοφόνων, που με την καθοδήγηση των Αμερικανών γκάνγκστερς που βρίσκονται στην Ελλάδα ξεπέρασαν και τους χιτλερικούς εγκληματίες»14. Τις επόμενες ημέρες, το «Δελτίο Ειδήσεων» σημειώνει: «Τέτοια εγκλήματα σαν το Μακρονήσι δεν τα έκαναν ούτε οι Γερμανοί»15. Κι ακόμη ότι: «Οι Αμερικανοί κατακτητές, εμπνευστές του εγκλήματος στο Μακρονήσι»16.

Η σύγκριση της σφαγής στο Μακρονήσι με τα εγκλήματα των χιτλερικών δεν ήταν τυχαία. Ηταν μια πραγματικότητα, που δεν μπορούσε κανείς να την αγνοήσει. Η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση (ΠΔΚ), στη Διακήρυξή της με ημερομηνία 10/3/1948, σημείωνε χαρακτηριστικά: «Οι Γερμανοί αντικαταστάθηκαν απ' τους Αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές. Το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και τα άντρα της οδού Μέρλιν απ' το Μακρονήσι και τη Γιούρα»17.

Ενα μήνα μετά τη σφαγή, η εφημερίδα «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» του ΔΣΕ δημοσίευσε στην τελευταία της σελίδα, κάτω από τον τίτλο «Στο Μακρονήσι» μια συγκλονιστική είδηση. «Νεώτερες ειδήσεις - έγραφε18 - αναφέρουν πως 250 φαντάρους δολοφόνησαν την 1η του Μάρτη οι άτιμοι, ύστερα από εντολή που πήραν από τον Φον Φλιτ. Οι εγκληματίες της Αθήνας έκρυψαν τον αληθινό αριθμό και είχαν πει πως είναι 17 οι νεκροί. Αλλοι 250 αθώοι πατριώτες δέσμιοι του αμερικανομοναρχισμού δίνουν το αίμα τους για να χορτάσουν οι μοναρχικοί λύκοι. Για τους άνανδρους που κάνουν τους παλικαράδες με άοπλους φαντάρους, για τους κοινούς δολοφόνους της ψευτοκυβέρνησης της Αθήνας ένα μόνο χρειάζεται: Εκδίκηση! Εκδίκηση!».

Το δημοσίευμα της «ΕΞΟΡΜΗΣΗΣ», σχετικά με τον αριθμό των νεκρών στο μακελειό της Μακρονήσου, πλησιάζει πολύ την αλήθεια. Ο γιατρός του Α` τάγματος Λ. Γεωργιλάκος, πολλά χρόνια αργότερα, βεβαίωσε ότι ο ίδιος πιστοποίησε το θάνατο 180 σκαπανέων, τους οποίους η διοίκηση του στρατοπέδου και τα όργανά της φόρτωσαν στο αμπάρι ενός καϊκιού19. Ο καπετάνιος του καϊκιού Μ. Βονταμίτης, πριν πεθάνει, σε μαρτυρία του, κάνει λόγο για 350 νεκρούς που τους μετέφερε με δρομολόγια μακριά στον Κάβο Ντόρο, στο ξερονήσι Σαν Τζιόρτζιο. Εκεί περίμενε πολεμικό καράβι. «Οι ναύτες παίρνανε τους σκοτωμένους φαντάρους και τους χώνανε μέσα σε συρμάτινα δίχτυα με βαρίδια και τους φουντάρανε στο βυθό της θάλασσας»20.

Στο θέμα των νεκρών της Μακρονήσου κατά τις ημέρες της μεγάλης σφαγής η επίσημη πολιτεία κρατάει σιγήν ιχθύος. Τα επίσημα αρχεία του στρατού μιλούν μόνο για 17 νεκρούς, ενώ έχουν εξαφανιστεί τα αρχεία της ΒΧΙ Διεύθυνσης του ΓΕΣ, που ήταν και η διοικούσα αρχή του στρατοπέδου. Μάλιστα, η διεύθυνση ΒΧΙ θεωρείται ανύπαρκτη από το ΓΕΣ που δε δίνει κανένα στοιχείο γι' αυτήν. Κάποτε το αίσχος αυτό πρέπει να πάρει τέλος.

1 Μ. Λουντέμη: «Είμαι καλά...», στη συλλογή «Τραγούδια της Αντίστασης», Εκδοτικό «ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ», Οκτώβρης 1951, σελ. 60

2 «ΒΗΜΑ», 2/3/1948

3 «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» 1/3/1948

4 Ορισμένες πηγές κάνουν λόγο για 5 νεκρούς και 14 τραυματίες (Β. Βαρδινογιάννη - Π. Αρώνη: «Οι μισοί στα σίδερα», εκδόσεις «Φιλίστωρ», σελ. 157). Η εφημερίδα «Μάχη» στις 13/7/1950 δημοσίευσε τα ονόματα 5 νεκρών και 10 τραυματιών (Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο» σελ. 288). Ο γιατρός του τάγματος Λ. Γεωργιλάκος, σε μαρτυρία του, κάνει λόγο για μεγάλο αριθμό τραυματισμένων, εκ των οποίων οι 10 ήσαν βαριά (Φιλ. Γελαδόπουλου: «Μακρόνησος - Η μεγάλη σφαγή του 1948», εκδόσεις «Αλφειός», σελ. 91) κ.ο.κ.

5 Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο» σελ. 290-291

6 Ν. Μάργαρη: «Ιστορία της Μακρονήσου», εκδόσεις «Δωρικός», τόμος Β`, σελ. 34

7 Β. Βαρδινογιάννη - Π. Αρώνη: «Οι μισοί στα σίδερα», εκδόσεις «Φιλίστωρ», σελ. 157 και Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο», σελ. 291

8 Λέγεται ότι από τους 4.500 σκαπανείς του Α` Τάγματος οι 2.000 έπεσαν στο νερό (Βλέπε: Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο», σελ. 292

9 Γιώργος Δ. Γιαννόπουλος: «Μακρόνησος: Μαρτυρίες ενός φοιτητή 1947-1950», εκδόσεις «Βιβλιόραμα», σελ. 77

10 «ΤΑ ΝΕΑ», 1/3/1948

11 «ΒΡΑΔΥΝΗ» 1/3/1948

12 «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» 2/3/1948

13 «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 4/3/1948

14 ΔΣΕ «Δελτίο Ειδήσεων», 2/3/1948

15 στο ίδιο, 3/3/1948

16 στο ίδιο, 4/3/1948

17 «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» 15/3/1948

18 «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» 1/4/1948

19 Φιλ. Γελαδόπουλου: «Μακρόνησος - Η μεγάλη σφαγή του 1948», εκδόσεις «Αλφειός», σελ. 182

20 στο ίδιο, σελ. 190-191

Οταν οι «αριστεροί διαφωνούντες» του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτονται

Η συμφωνία συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και «θεσμών» ήταν η αφορμή για την έκφραση κριτικής από ένα τμήμα της κυβέρνησης και του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αδρές γραμμές, επικρίσεις διατύπωσαν τα στελέχη της «Αριστερής Πλατφόρμας», ένα μέρος των ΠΑΣΟΚογενών, όπως ο Αλ. Μητρόπουλος και η Σοφία Σακοράφα, ο Μ. Γλέζος αλλά και στελέχη που χαράζουν τον τελευταίο καιρό μια σχετικά αυτόνομη πορεία, όπως η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Μηλιός, που αρθρογράφησε σχετικά.
Οι ενστάσεις τους καταγράφτηκαν πιο καθαρά στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ την Τετάρτη, όπου ο Αλ. Τσίπρας ζήτησε ενδεικτική ψηφοφορία επί της συμφωνίας και περίπου 20 βουλευτές επέλεξαν το κατά ή το λευκό. Κριτική ασκήθηκε και κατά τη συνεδρίαση της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ την Πέμπτη, όπως αναμένεται να συμβεί και στη συνεδρίαση της ΚΕ αυτό το Σαββατοκύριακο.

Έχουμε να σημειώσουμε τα εξής:
Πρώτον. Κανείς απ' τους παραπάνω δεν μπορεί να επικαλεστεί ότι δεν ήξερε τις δεσμεύσεις προς το κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, που άλλωστε αποτυπώνονταν στις προεκλογικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές οι δεσμεύσεις έχουν μια λογική κατάληξη, όχι μόνο δεν επιτρέπουν καμία σκέψη για αναπλήρωση των εργατικών - λαϊκών απωλειών αλλά ανοίγουν το δρόμο για συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής. Συνειδητά στήριξαν μια συγκεκριμένη πολιτική που εμπεριέχει τέτοιου είδους δεσμεύσεις, προσπαθώντας μάλιστα πιο μαχητικά από τους άλλους να της δώσουν ανατρεπτικό χρώμα, μιλώντας για ρήξεις, συγκρούσεις κλπ.

Δεύτερον. Θα μπορούσε βεβαίως κάποιος να πει ότι έκαναν λάθος και έβγαλαν συμπεράσματα. Θα ήταν αυτό βεβαίως μια αλλαγή θέσης, όσο και αν κάποιος θα πρέπει να ήταν επιφυλακτικός για την ειλικρίνεια μιας τέτοιας τοποθέτησης, δεδομένου ότι πολλοί απ' αυτούς έχουν κατά καιρούς αναγνωρίσει παλιότερες επιλογές ως λάθη (π.χ., Συνθήκη του Μάαστριχτ), μόνο, όμως, για τα μάτια του κόσμου. Ομως, όπως φαίνεται από μια δεύτερη ανάγνωση των τοποθετήσεών τους, εξακολουθούν να τη στηρίζουν σαφέστατα, κάνοντας μάλιστα προσπάθεια να κρύψουν ότι οι σημερινές προσαρμογές του ΣΥΡΙΖΑ δε συνιστούν παρέκβαση από την πολιτική του όπως αυτή αποτυπώνεται και στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, απλώς αυτή η πολιτική ξεμασκαρεύεται, απεκδύεται του καμουφλάζ των ανέξοδων προεκλογικών συνθημάτων που απεύθυναν προς το λαό.

Τρίτον. Αποδεικνύεται ότι επιδίωξή τους είναι να «εκφράσουν» μια γενικότερη δυσαρέσκεια απέναντι στις επιλογές της κυβέρνησης, ώστε να την αμβλύνουν και να τη διατηρήσουν εντός ορίων ασφαλείας επί του παρόντος, ενδεχομένως και για να την καρπωθούν αν αύριο κάνουν άλλες επιλογές στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.

Υπάρχει εξάλλου και σχετική εμπειρία που παρέχει στο λαό καλά ερμηνευτικά εργαλεία. Η εμπειρία των κομμάτων της σοσιαλδημοκρατίας, τα οποία αξιοποίησαν πολύ την τακτική των «αριστερών διαφωνούντων». Η δράση τους ως αναχώματος εμπόδιζε διεργασίες -που πυροδοτούσε σε ένα τμήμα του κόσμου η αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοζαν- να εκφραστούν, «χωνεύοντας» τις αντιδράσεις και αποτρέποντας αποδυνάμωση των κομμάτων τους.

Αλλά και η εμπειρία της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, διαδικασία που επιταχύνθηκε μετά την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης, στο πλαίσιο της οποίας πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης αναλώνεται ταχύτατα, άρα προκύπτει ανάγκη αντικατάστασής του. Τμήματα των αστικών πολιτικών κομμάτων «προπονούνται» εγκαίρως για ένα ρόλο αμφισβήτησης ηγεσιών, ακόμα και για να ηγηθούν νέων σχημάτων, προκειμένου και η στρατηγική του κεφαλαίου να συνεχίζεται και η χειραγώγηση του λαού.

Προς το παρόν, ο «κουρνιαχτός» που σηκώνουν είναι βολικός στη συγκυβέρνηση. Οι αντιρρήσεις τους περιορίζονται σε λόγια τα οποία δεν αμφισβητούν τον πυρήνα της στρατηγικής που ακολουθεί και η κυβέρνηση, απεναντίας τον υπερασπίζονται. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσοι καταψήφισαν τη συμφωνία στην ψηφοφορία που ζήτησε ο Αλ. Τσίπρας στην κοινοβουλευτική ομάδα, διευκρίνισαν ότι δε θα κρατήσουν την ίδια στάση εφόσον η συμφωνία έρθει στη Βουλή.

 

 

Ο ντόρος που έγινε για το άρθρο του Γ. Μηλιού, λόγω και της θέσης του στο κόμμα, ήταν κάτι σαν «άνθρακες ο θησαυρός»! Εμφανίστηκε να επικρίνει πλευρές της συμφωνίας αλλά την ίδια ώρα, με δεξιοτεχνία, να ζητά στήριξη των επιλογών της κυβέρνησης στο όνομα της διαπραγμάτευσης που τάχα συνεχίζεται... Μαζί με τους Λαπατσιώρα - Σωτηρόπουλο, που συνυπογράφουν το άρθρο, υποστηρίζουν ότι οι όροι της διαπραγμάτευσης θα διαμορφωθούν το επόμενο τετράμηνο, ότι τίποτα δεν κρίθηκε ακόμα και καλούν την κυβέρνηση να κάνει ...«έφοδο προς τα εμπρός», όπως χαρακτηρίζουν την επαναφορά του προγράμματος της Θεσσαλονίκης, προτρέποντάς την ακόμα να πει την αλήθεια, «να ξεκινήσει από την παραδοχή των υποχωρήσεων, με στόχο να αναζητηθούν οι τρόποι, ώστε να μην υπάρξει μακροπρόθεσμη βλάβη», όπως γράφουν, καλλιεργώντας αυταπάτες για ενδεχόμενο... «φιλολαϊκής» στροφής στο μέλλον.

Ριζοσπάστης 1/3/2015

Η «απραξία» του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ…

Δημοσιεύτηκε στο πόρταλ 902 λίστα με τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ στην περίοδο 2009-2014, σε απάντηση σε ιταμούς ισχυρισμούς που διοχετεύονται στο διαδίκτυο ότι δήθεν μόνο τώρα διοργανώνονται κινητοποιήσεις ενώ πριν το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ "καθόταν" κι άφηνε τις προηγούμενες κυβερνήσεις ανενόχλητες.

Προφανώς, ο ισχυρισμός είναι ανάξιος κάθε συζήτησης (και οι φορείς του ανάξιοι στοιχειώδους ενασχόλησης), θεωρώ όμως χρήσιμη την συγκέντρωση του ιστορικού της περιόδου για το εργατικό κίνημα και την αναδημοσιεύω.

Αναδημοσιεύω επίσης άρθρο του "Ριζοσπάστη" της Παρασκευής που είναι συμπληρωματικής φύσης σε ό,τι αφορά τα ιστορικά στοιχεία. ---  Η «απραξία» του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ…

Κάποιοι φαίνεται να μην έχουν καλή μνήμη ή παριστάνουν ότι δε θυμούνται. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς κάποιος να λέει ότι «το ΚΚΕ, τώρα που βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ, θυμήθηκε να κάνει συλλαλητήριο»…

Το ΚΚΕ και οι μαζικές οργανώσεις μέσα στις οποίες δρουν οι κομμουνιστές τα προηγούμενα χρόνια έδωσαν εκατοντάδες μικρές και μεγάλες μάχες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβερνήσεων - ΕΕ.

Ιδού λοιπόν η «απραξία» (και αναφερόμαστε μόνο σε πανελλαδικές ή μεγάλες κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες):

17-12-2009.Πανελλαδική απεργία, μετά από πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ. Η ΠΑΣΚΕ, η ΔΑΚΕ, σε ορισμένες περιπτώσεις και η «Αυτόνομη Παρέμβαση», καλούσαν τους εργαζόμενους να γίνουν απεργοσπάστες. Μια μέρα πριν την απεργία, η ΓΣΕΕ, αυτοανακυρήχθηκε στο μεγαλύτερο απεργοσπάστη καθώς έθεσε ζήτημα νομιμότητας της απεργίας.

6-2-2010. Αγροτικό Συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία της ΠΑΣΥ και τη συμμετοχή του ΠΑΜΕ.

10-2-2010. Πανελλαδική απεργία Το ΠΑΜΕ είχε καταθέσει πρόταση στις διοικήσεις ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ για πανελλαδική απεργία ήδη απ' τον Γενάρη για τις 11/2. ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ αποφάσισαν να γίνει η απεργία στις 10/2.

24-2-2010. Πανελλαδική απεργία 4-3-2010. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την Ελλάδα

5-3-2010. Πανελλαδική απεργία Αμέσως μετά την ανακοίνωση των αντιλαϊκών μέτρων, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ κάλεσε σε πανεργατική πανελλαδική απεργία.

8-3-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΟΓΕ 11-3-2010. Πανελλαδική απεργία

31-3-2010. Κατάληψη του Υπ. Εργασίας απ' την Επιτροπή κατά της Ανεργίας του ΠΑΜΕ. Έγινε ακόμα κατάληψη των γραφείων του ΟΑΕΔ σε Θεσσαλονίκη, Βόλο και συγκέντρωση στη Λάρισα. 8-4-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ ενάντια στην φοροληστεία, σ' όλη την χώρα 21/22-4-2010. 48ωρη Πανελλαδική απεργία Με προτασή του ΠΑΜΕ, απ' τον Απρίλη. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αρνήθηκε εντελώς ξεδιάντροπα την πρόταση για απεργία. Η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε απεργία στις 22 Απρίλη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε άλλη ημερομηνία αν αυτό αποφασίσει η ΓΣΕΕ.

1-5-2010. Πρωτομαγιά - Πανελλαδική απεργία

5-5-2010. Πανελλαδική απεργία - Μέρα ψήφισης του Μνημονίου Ι

6-5-2010.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

8-5-2010. Το ΚΚΕ αναρτά πανό στην Ακρόπολη με σύνθημα: «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε» 15-5-2010. Μεγάλο Πανελλαδικό συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα

20-5-2010.Πανελλαδική απεργία

1-6-2010.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

17-6-2010.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

23-6-2010.Πανελλαδική απεργία

29-6-2010.Πανελλαδική απεργία

6-7-2010.Συγκέντρωση - Συναυλία του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα

8-7-2010.Πανελλαδική απεργία

11-9-2010.Πανελλαδικό Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη

23-9-2010.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ - ΟΓΕ - ΜΑΣ για να μην αυξηθούν πετρέλαιο θέρμανσης, ρεύμα, ΦΠΑ, σ' όλη την χώρα.

7-10-2010.Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

11-10-2010.Κινητοποιήσεις με αίτημα φτηνό ρεύμα για το λαό - Πανό του ΠΑΜΕ στα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στην Αθήνα

15-11-2010.Συλλαλητήρια του ΚΚΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

29-11-2010.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ ενάντια στην «περαίωση»

30-11-2010.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στον Πειραιά ενάντια στην επιστράτευση των ναυτεργατών 7-12-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ και ΟΓΕ ενάντια στον ερχομό του εκπροσώπου του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν.

9-12-2010.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στην κατάργηση των ΣΣΕ

15-12-2010.Πανελλαδική απεργία

14-1-2011.Άνοιγμα των διοδίων σ' όλη την Ελλάδα από ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

10-2-2011.Μέρα πανελλαδικής δράσης ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

23-2-2011.Πανελλαδική απεργία

10-3-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σ' όλη την χώρα

22-3-2011.Μέρα πανελλαδικής δράσης του ΠΑΜΕ ενάντια στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής 30-3-2011. Κινητοποιήσεις σε πολλές πόλεις για τα προβλήματα της υγείας και της παιδείας

18-4-2011.Συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα

1-5-2011.Πρωτομαγιά

11-5-2011. Πανελλαδική απεργία

28-5-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σ' όλη την χώρα

3-6-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

15-6-2011.Πανελλαδική απεργία

27-6-2011.Πανό του ΠΑΜΕ στην Ακρόπολη: «Οι λαοί έχουν τη δύναμη. Δεν παραδίνονται ποτέ. Οργάνωση - Αντεπίθεση»

28/29-6-2011.Πανελλαδική απεργία

20-7-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ για την υγεία σ' όλη την χώρα

23-8-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΜΑΣ ενάντια στο νόμο - πλαίσιο σ' όλη την χώρα

10-9-2011.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη 21-9-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα

28-9-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα

5-10-2011.Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

19/20-10-2011. 48ωρη πανελλαδική απεργία 48ωρη απεργία μετά από πρόταση του ΠΑΜΕ. Τεράστια λαϊκή συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Οργανωμένη δολοφονική επίθεση προβοκατόρων στην περικύκλωση της Βουλής στις

20/10. 2-11-2011. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ κόντρα στη λεηλασία των Ταμείων σε πολλές πόλεις

4-11-2011.Συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Σύνταγμα

10-11-2011.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

29-11-2011.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ ενάντια στην εργασιακή εφεδρεία

1-12-2011.Πανεργατική Απεργία

6-12-2011.Κινητοποιήσεις σε εφορίες – Συλλαλητήρια ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα 17-12-2011. Παναττικό συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους απεργούς χαλυβουργούς

19-12-2011.Συλλαλητήρια σε πολλές πόλεις της Ελλάδας για την προστασία των ανέργων

12-1-2012.Πανεργατική απεργία στο Βόλο για τους Χαλυβουργούς. Υπονομεύεται από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ στο ΕΚ Βόλου

17-1-2012.Παναττική απεργία αλληλεγγύης στους Χαλυβουργούς

18-1-2012.Κινητοποίηση ΠΑΜΕ ενάντια στον κοινωνικό διάλογο μεταξύ ΣΕΒ-ΓΣΕΕ.

23-1-2012.Κινητοποιήσεις της ΠΑΣΥ σε όλη τη χώρα

25-1-2012Κινητοποίηση ΠΑΜΕ έξω από το ξενοδοχείο όπου διαμένει η αντιπροσωπεία της τρόικα στην Αθήνα

6-2-2012.Συγκεντρώσεις του ΚΚΕ ενάντια στη νέα δανειακή σύμβαση στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη

7-2-2012.Πανελλαδική Απεργία 9-2-2012. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα ενάντια στο Μνημόνιο 2

10/11-2-2012. 48ωρή πανελλαδική απεργία, μετά από πρόταση του ΠΑΜΕ

11-2-2012.Πανό του ΚΚΕ στην Ακρόπολη «Κάτω η δικτατορία ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ-ΕΕ»

12-2-2012.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, μέρα ψήφισης μνημονίου 2

13 -02-2012.Κινητοποιήσεις των ΚΟ του ΚΚΕ σ' όλη την Αττική για την ψήφιση του Μνημονίου 2 22-2-2012. Κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ ενάντια στους εφαρμοστικούς νόμους του Μνημονίου 2

7-3-2012.Κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ για την ανεργία, τη μείωση των επιδομάτων, στα γραφεία του ΟΑΕΔ όλης της χώρας

20-3-2012.Συλλαλητήριο ΚΚΕ ενάντια στη δανειακή σύμβαση

22-3-2012.Συλλαλητήρια σπουδαστικών συλλόγων και ΜΑΣ για τα προβλήματα στα ΤΕΙ

31-3-2012.Πανελλαδική κινητοποίηση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΠΑΣΕΒΕ-ΟΓΕ ενάντια στα διόδια – έχει προηγηθεί η απαγόρευση των κινητοποιήσεων στα διόδια

4-4-2012.Απεργία κλαδικών συνδικάτων (Κατασκευές, Τρόφιμα, Ιδιωτική Υγεία) για τις κλαδικές συμβάσεις

7-4-2012.Κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στην Τράπεζα της Ελλάδας ενάντια στο κούρεμα των αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων (έχει προηγηθεί το PSI)

23-4-2012.Κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα – αλληλεγγύη στους χαλυβουργούς ενάντια στην καταστολή κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

8-9-2012.Κινητοποίηση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ στα πλαίσια της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη – διαδηλώσεις και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, και στην Αθήνα

26-9-2012.Πανελλαδική πανεργατική απεργία – συγκεντρώσεις ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ σε όλη την Ελλάδα 0

4-10-2012.Συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις του ΚΚΕ σε όλη την Ελλάδα με αφορμή την κατάθεση στη Βουλή του προσχεδίου του προϋπολογισμού από συγκυβέρνηση και τρόικα

9-10-2012.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα με ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική με αφορμή την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ελλάδα

18-10-2012.Πανελλαδική απεργία

6/7-11-2012: 48ωρη πανελλαδική απεργία – και τις δύο μέρες το ΠΑΜΕ διοργανώνει μεγάλα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα ενάντια στο «πολυνομοσχέδιο» της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ

11-12-2012: Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στον προϋπολογισμό που κατέθετε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

19-12-2012.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα ενάντια στη φοροληστεία

24-1-2013.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ – ΜΑΣ σε πολλές πόλεις κόντρα στα μέτρα της κυβέρνησης για την δήθεν καταπολέμηση της ανεργίας των νέων

26-1-2013.Συλλαλητήριο αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ στην Αθήνα ενάντια στην επιστράτευση των απεργών του Μετρό

30-1-2013.Συγκέντρωση στο Υπ. Εργασίας – Συλλήψεις – Προβοκάτσια της κυβέρνησης για δήθεν καταστροφές στο Υπουργείο απ' το ΠΑΜΕ

31-1-2013.Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ενάντια στον κυβερνητικό αυταρχισμό

6-2-2013.Παναττική απεργία αλληλεγγύης στους ναυτεργάτες

20-2-2013.Πανεργατική απεργία 5-3-2013. Παναγροτικό συλλαλητήριο

8-3-2013.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

18-4-2013.Κινητοποιήσεις σε Μανωλάδα – Θεσσαλονίκη – Αθήνα – Γιάννενα για τη δολοφονική επίθεση των καπιταλιστών φραουλάδων σε μετανάστες εργάτες

28-4-2013.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ τη μέρα συζήτησης του Πολυνομοσχεδίου

1-5-2013.Πρωτομαγιά

23-5-2013.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για τις συμβάσεις

13-6-2013.Απεργία και συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για το κλείσιμο της ΕΡΤ

11-7-2013.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις της χώρας

16-7-2013.Πανελλαδική απεργία

23-7-2013.Συλλαλητήρια για την κυριακάτικη αργία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις

7-9-2013.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη

10-9-2013.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις ενάντια στο νομοσχέδιο για το νέο λύκειο 25-9-2013. Διαδηλώσεις – συναυλίες ενάντια στην Χρυσή Αυγή

5-10-2013. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις

6-11-2013. Πανελλαδική απεργία

1-2-2014. Αγροτικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη

4-2-2014. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για την Υγεία

18-2-2014. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για την Υγεία

19-2-2014. Πανελλαδικό παναγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα

6-3-2014. Διαδηλώσεις – κινητοποίησες για άμεσα μέτρα προστασίας των ανέργων στην Αθήνα και άλλες πόλεις

7-3-2014. Συγκέντρωση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ-ΠΑΣΥ για την Μέρα της Γυναίκας

12-3-2014. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

27-3-2014. Συγκέντρωση για τους ανέργους

30-3-2014. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για το πολυνομοσχέδιο

1-4-2014. Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ με αφορμή την συνεδρίαση του ΕΚΟΦΙΝ στην Αθήνα

9-4-2014. Πανεργατική απεργία

1-5-2014. Πρωτομαγιά

19-6-2014. Πανελλαδικό συλλαλητήριο για το ασφαλιστικό

9-7-2014. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

6-09-2014. Διαδηλώση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ στη Θεσσαλονίκη στα πλαίσια της ΔΕΘ

4-10-2014. Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, επιτροπών ανέργων και λαϊκών επιτροπών σε 54 πόλεις σε όλη την Ελλάδα με αιτήματα για την άμεση λήψη μέτρων ανακούφισης για τους ανέργους.

1-11-2014. Μετά από μια πορεία δυο μηνών, με εντατική αγωνιστική δράση σχεδόν 1.000 συνδικαλιστικές οργανώσεις και φορείς του μαζικού λαϊκού κινήματος συμμετέχουν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα με κεντρικό σύνθημα: «Δε θα ζήσουμε με ψίχουλα»

27-11-2014. Πανελλαδική απεργία ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση 4, 5 και

7-12-2014. Πανελλαδική δραστηριότητα του ΠΑΜΕ σε χώρους δουλειάς και λαϊκών επιτροπών στις γειτονιές και που κορυφώνονται με συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα με αιχμή την κοινωνική ασφάλιση

(130 σύνολο / 48 από τον Ιούνη του 2012)

«Τώρα το θυμήθηκε το ΚΚΕ..;» Το ΚΚΕ, με δεδομένες τις τελευταίες εξελίξεις και το κυοφορούμενο νέο αντιλαϊκό μνημόνιο - πρόγραμμα - συμφωνία - σύμβαση - «γέφυρα» ή όπως αλλιώς το βαφτίσουν, διοργανώνει σήμερα συλλαλητήριο ενάντια στην αντιλαϊκή συμφωνία ανάμεσα σε συγκυβέρνηση - Ευρωπαϊκή Ενωση, που όχι μόνο δεν πειράζει ούτε μία τρίχα από τους προηγούμενους νόμους που έχουν ψηφιστεί, στο πλαίσιο των μνημονίων, αλλά προετοιμάζει για νέα δεινά που θα φορτωθούν στις πλάτες του λαού.

Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ την Τετάρτη κατέθεσε στη Βουλή πρόταση νόμου για την ακύρωση των μνημονίων, των αντιλαϊκών εφαρμοστικών νόμων που απορρέουν από αυτά και είναι η ουσία των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που ψήφισαν στη Βουλή οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Μια κίνηση απολύτως συνεπής με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Κόμματος. Μια κίνηση που αποτελεί στήριγμα στον αγώνα των εργαζομένων και του λαού για ξήλωμα όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού νομοθετικού πλαισίου, που αφήνει άθικτο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και για τη διεκδίκηση όλων όσα έχασαν οι εργαζόμενοι, οι λαϊκές οικογένειες την περίοδο της κρίσης.

Με αφορμή αυτήν την πολιτική πρωτοβουλία του ΚΚΕ, ήδη ακούγονται πολλές φωνές που κατηγορούν το Κόμμα και λένε: «Τώρα θυμήθηκε το ΚΚΕ να οργανώσει κινητοποίηση; Τι έκανε τόσα χρόνια;» Και μάλιστα, ενώ μέσα σε μερικές μέρες, η συγκυβέρνηση με τους «εταίρους» σχεδίασαν και συναποφάσισαν όσα συναποφάσισαν, αυτή η προπαγάνδα επιχειρεί να δημιουργήσει συνειρμούς - εκτός τόπου και χρόνου - ότι τώρα που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται για το καλό της χώρας, τώρα κάποιοι - και εννοούν το ΚΚΕ - δημιουργούν πρόβλημα... Η αλήθεια είναι ότι το ΚΚΕ σαφώς δημιουργεί πρόβλημα και βάζει εμπόδια σε όσους απεργάζονται αντιλαϊκά σχέδια, σε όσους καλούν το λαό να κάνει θυσίες για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Πάντα το έκανε και πάντα θα το κάνει... Ομως, ας δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα, εάν και κατά πόσο «το ΚΚΕ τώρα το θυμήθηκε...»

1ον: Οι δυνάμεις του ΚΚΕ στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στο ευρύτερο λαϊκό κίνημα συνέβαλαν με τη δράση τους από το 2009 ακόμα στην οργάνωση της εργατικής - λαϊκής αντίστασης στην αντιλαϊκή πολιτική. Θυμίζουμε ότι όταν άλλοι (λέγε με ΣΥΡΙΖΑ) πραγματοποιούσαν «προγραμματική αντιπολίτευση» στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες πρωτοστατούσαν σε απεργία οργανωμένη με πρωτοβουλία των δυνάμεων του ΠΑΜΕ (και με τη ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό να την πολεμάνε λυσσασμένα). Πολλοί, μάλιστα, απολύθηκαν γι' αυτήν την απεργιακή τους δράση. Από το 2009 έως το 2014 διοργάνωσαν και πρωτοστάτησαν σε 130 περίπου μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, στην προσπάθεια να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους, στο λαό και εκατοντάδες άλλες μικρότερες σε γειτονιές, χώρους δουλειάς, μικρότερες πόλεις, χωριά κ.λπ. Πρόσφατες στιγμές μιας τέτοιας προσπάθειας ήταν το μαζικό πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα την 1η του Νοέμβρη 2014 που σημείωσε σημαντική επιτυχία, παρά τις συκοφαντίες και την υπονόμευση από δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού, του ΣΥΡΙΖΑ και την εργοδοσία, γιατί είχε ως σύνθημα «δεν ζούμε με ψίχουλα» καθώς και η απεργιακή κινητοποίηση στις 27 Νοέμβρη 2014.

2ον: Το ΚΚΕ και μετά το πρώτο και μετά το δεύτερο μνημόνιο είχε διοργανώσει συλλαλητήρια ενάντια στα μνημόνια και τις συμφωνίες με την ΕΕ που βασάνιζαν και βασανίζουν ακόμα το λαό. Το πανελλαδικό συλλαλητήριο το Μάη του 2010, τα συλλαλητήρια τον Οκτώβρη του 2010, το συλλαλητήριο το Φλεβάρη του 2012.

3ον: Το ΚΚΕ, στις 12 Ιούλη 2012 κατέθεσε Πρόταση Νόμου για την κατάργηση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής. Την Πρόταση Νόμου την κατέθεσε, όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει δημόσια λίγες μέρες μετά τις εκλογές του Μάη του 2012.

4ον: Το ΚΚΕ τότε είχε πάρει την πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών υπέρ της Πρότασης Νόμου που είχε καταθέσει. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες, εργαζόμενοι, φορείς είχαν υπογράψει υπέρ της Πρότασης Νόμου και είχαν δηλώσει τη συμφωνία τους με αυτήν. *** Καλά θα κάνουν, λοιπόν, όσοι προσπαθούν να δημιουργήσουν άθλιους συνειρμούς σε βάρος του ΚΚΕ, να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να είναι πιο προσεκτικοί...

Κ. Πασ.
Ριζοσπάστης