ΤΥΧΑΙΑ ΚΑΙ ΕΡΗΜΗΝ ΜΑΣ

      

 

         Προτάσεις και αναλύσεις που καθορίζουν την πολιτικοοικονομική ζωή της χώρας,  με τον τρόπο και τη μορφή  που διατυπώνονται και δημοσιοποιούνται,  δίνουν την εντύπωση πως δεν διαφοροποιούνται από δόγματα θρησκείας ή διάφορες μορφές υποκειμενικής  εμπειρίας. Κι αυτό, γιατί διαπιστώνουμε ότι  θεωρούνται αυτονόητα ή δεδομένα αυτά που μάλλον εκφράζουν και περιγράφουν τμήματα της πραγματικότητας, ανεξάρτητα από την ολότητα στην οποία εντάσσονται –τον καπιταλισμό- και υποστασιοποιούν υποκειμενικές εμπειρίες, που περισσότερο εξυπηρετούν μια ψυχολογική, κοινωνική ή πολιτική σκοπιμότητα: από το  προεκλογικό του Α. Τσίπρα «εμείς θα χτυπάμε το ζουρνά και οι αγορές θα χορεύουν» μέχρι τις διαβεβαιώσεις του ότι πια δεν υπάρχουν μνημόνιο και τρόικα. Γιατί όλες αυτές οι περιγραφές και αναλύσεις της  κατάστασης, στο εξωτερικό και εσωτερικό, του οικονομικοκοινωνικού συστήματος το αντικατοπτρίζουν και τείνουν να το δικαιώσουν. Κι όσο περνά ο καιρός ακόμα και η όποια κριτική στην ασκούμενη πολιτική περιορίζεται αποδίδοντάς τη εξωχρονική μορφή που αφορά γενικά τη χώρα και όχι συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις. 

Μέχρι και ο Έλληνας εφοπλιστής, πρόεδρος του Ολυμπιακού και δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, Ευάγγελος Μαρινάκης, δηλώνει «Αυτό που έχει σημασία  είναι η χώρα. Αυτό που προέχει είναι η χώρα να παραμείνει στην Ευρώπη, στην ευρωζώνη. Όποιος αγαπάει την Ελλάδα ελπίζει η νέα κυβέρνηση να πετύχει στις διαπραγματεύσεις για την οικονομική διάσωση». Η προώθηση επιμέρους  συμφερόντων καλύπτεται άνετα  πίσω από την επίκληση της έννοιας του γενικού συμφέροντος της χώρας.

 

               Με αναπαραστάσεις και ομοιώματα στην πολιτικοκοινωνική μας ζωή γίνεται προσπάθεια ν’ αποκρυφτεί η οικονομική πραγματικότητα που την καθορίζει και αποκτώντας αντιϊστορικό χαρακτήρα η πραγματικότητα να μοιάζει πως έχει τη μορφή  μιας τυχαίας διαδοχής γεγονότων, χωρίς λογικό νόημα. Το μνημόνιο λοιπόν είναι μια τυχαία λάθος επιλογή που οι συνέπειες του ήταν οδυνηρές για τα λαϊκά στρώματα εντελώς τυχαία, ενώ τώρα οι εταίροι μας δεν σταματούν να μιλούν για οικονομικά ατυχήματα. Σαν όλες οι ενέργειες, επιλογές, αποφάσεις κλπ. να είναι τρόποι ύπαρξης ενός στατικού και αναλλοίωτου φυσικού  δικαίου, γι’ αυτό και αναμφισβήτητο,  με το οποίο ταυτίζεται το πολιτικοοικονομικό σύστημα. Κι αν γίνονται, ιδιαίτερα από τους αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ,  συνεχείς  αναφορές σε αγωνιστικά παρελθόντα και λαϊκά αιτήματα μ’ έναν αφαιρετικό τρόπο που δεν αναγνωρίζει τον ιστορικοκοινωνικό χαρακτήρα τους, είναι για να  συσκοτίζουν την κατανόηση της κοινωνικής πραγματικότητας. Η  συσχέτιση αφηρημένα και μεμονωμένα δράσεων, ενεργειών, θεσμών με άλλους θεσμούς, με κάποια μεμονωμένα ιστορικά γεγονότα ή με κάποια παροδική κοινωνική ανάγκη μπορεί να οδηγήσει στην αντίληψη της κυκλικής επανάληψης της ιστορίας  ενισχύοντας την αντίληψη ότι όλα αυτά αφορούν φυσικά φαινόμενα –και πώς να τα μεταβάλλεις; 

 

 Πολιτικοί, εφοπλιστές, δημοσιογράφοι, βιομήχανοι, μικροαστοί κλπ. σχεδόν σε μια νύχτα, τη νύχτα των εκλογικών αποτελεσμάτων ίσως,  συνειδητοποίησαν σε αγαστή συμφωνία την ανάγκη για σωτηρία της χώρας μέσω της συμπαράστασης στην κυβέρνηση για τις διαπραγματεύσεις. Κι όλη αυτή η πολιτική που αγκαλιάζει όλες, πλην ΚΚΕ, τις παρατάξεις του κοινοβουλίου, και με έναν έμμεσο τρόπο ακόμα και τη Χρυσή Αυγή που η πρόεδρος της Βουλής δεν χάνει ευκαιρία να ανταποκρίνεται στα αιτήματά των βουλευτών της, δεν εκφράζει παρά την ίδια την κυρίαρχη τάξη που την εξυπηρετεί.  Όλα φέρνουν  τη σφραγίδα του επίπλαστου, και  τα κουρέλια από τα ιδανικά που επικαλούνται,  και η βούληση να υποτάξουν τα λαϊκά στρώματα που περιφρονούν σε μια δήθεν φωτισμένη μικροαστική ελίτ που τα εκπροσωπεί, και ο λεκτικός ριζοσπαστισμός τους, και ο πρακτικός οπορτουνισμός,  και η επιδεικνυόμενη ευαισθησία. ¨Ολες αυτές οι παλινωδίες στην άσκηση της πολιτικής, οι βερμπαλισμοί, οι λεκτικές επιθέσεις κλπ. μοιάζει να είναι μάλλον  η μέθη μιας μικροαστικής στην αντίληψη διανόησης που ανέλαβε κυβερνητικές θέσεις και θεμελιώνει την άσκηση πολιτικής πάνω στον αλαζονικό ατομισμό των μελών της, που γίνονται επιτέλους διαχειριστές της εξουσίας. Και ενώ φαίνονται οι πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ τόσο αντικληρικοί με τις πολιτικές ορκωμοσίες, τόσο αντισυμβατικοί με τις ενδυματολογικές επιλογές τους δίνοντας την ψευδαίσθηση πως στρέφονται εναντίον του ίδιου του πολιτικοοικονομικού συστήματος  στην πραγματικότητα το δικαιώνουν κρύβοντας τα αδιέξοδά του και προβάλλοντας την ανεκτικότητά του. Μια ανεκτικότητα όπου όλα επιτρέπονται αρκεί να αφήνουν όμως κέρδος. Ολες οι ιδεολογίες και οι τεχνικές εξουσίας γίνονται όψεις του ίδιου νομίσματος, του καπιταλισμού, όψεις ενός κεφαλαιοκρατικού κόσμου και του ορθολογικού παραλογισμού του.

 

Η για πρώτη φορά κυβέρνηση της Αριστεράς σε σύμπραξη με τους εθνικιστές με λεκτικές αψιμαχίες και πολεμικά ανακοινωθέντα εκδηλώνουν την πρόθεσή τους για προώθηση ενός αφηρημένα γενικού συμφέροντος που βρίσκει την έσχατη εφαρμογή της στο νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της χαρακτηριζόμενης ανθρωπιστικής κρίσης, εστιάζοντας στα συμπτώματα του προβλήματος τα οποία όλο και θα επανέρχονται δριμύτερα, και όχι στις αιτίες του, τον ίδιο τον καπιταλισμό. Και γι’ αυτό η αντιμετώπιση της φτώχειας, ανεξάρτητα από τη ολότητα στην οποία εντάσσεται, το καπιταλιστικό σύστημα, φτάνει να αποκτά αντιορθολογικό χαρακτήρα.      Και για τον ίδιο ακριβώς λόγο ο κομμουνιστικός λόγος απαξιώνεται ή διαστρεβλώνεται τόσο πολύ ώστε ο στοχασμός μας να μη θεμελιώνεται στη συνολική θεώρηση της κοινωνικής πραγματικότητας και να αποτυγχάνει να δοθεί  λογικό νόημα στα επιμέρους γεγονότα. Για να υποταχτούμε στη μοίρα μας – που πολύ ορθολογικά έχουν πάρει, προς όφελός τους, στα χέρια τους οι απανταχού κεφαλαιοκράτες και οι εκπρόσωποί τους – ερήμην μας. 

 

 

Από Dies brumalis

 

Ναυτεργατικά σωματεία: Η επίθεση στα δικαιώματα των ναυτεργατών από κυβέρνηση και εφοπλιστές είναι αιτία πολέμου

Την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τα αρμόδια υπουργεία Εργασίας - Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και Ναυτιλίας, γιατί αρνούνται τη χρηματοδότηση, όπως προβλέπεται για το ΝΑΤ και τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία, για την καταβολή των συντάξεων του Μάρτη, καταγγέλλουν η ΠΕΜΕΝ, ο «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» η Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων, η Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Ρυμουλκών - Ναυαγοσωστικών και η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων ΝΑΤ.

Συγκεκριμένα θέλει να καταβάλει μόνο τα 50.000.000 ευρώ από τα 90.000.000 για την κάλυψη των ελλειμμάτων του ΝΑΤ και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων των ναυτεργατών.

Σε ανακοίνωσή τους τα ναυτεργατικά σωματεία επισημαίνουν:

«Η επίθεση στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ναυτεργατών από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τους εφοπλιστές είναι αιτία πολέμου.

Για τα ελλείμματα του ΝΑΤ και στα άλλα ασφαλιστικά ταμεία των ναυτεργατών ευθύνονται οι εφοπλιστές και οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, καθώς και η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που ακολουθεί την ίδια αντιναυτεργατική πολιτική, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να συνεδριάσει το ΔΣ του ΝΑΤ με αυτό το θέμα. Απορρίπτουμε την προκλητική ενέργεια της κυβέρνησης που επιχειρεί να επιβάλει μέσα από τη συνεδρίαση του ΔΣ του ΝΑΤ την κάλυψη των αναγκών με τη λεηλασία των αποθεματικών του ΝΑΤ.

Απαιτούμε η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία να εξασφαλίσουν όλα τα απαραίτητα κονδύλια για την καταβολή των συντάξεων και την παροχή υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας.

Τα ναυτεργατικά σωματεία ζήτησαν την άμεση συνεδρίαση της ΕΕ της ΠΝΟ.

Καλούμε τους ναυτεργάτες εν ενεργεία και συνταξιούχους σε ετοιμότητα για την αξιοποίηση όλων των μορφών κινητοποιήσεων, για να μην περάσουν τα αντεργατικά σχέδια εφοπλιστών - κυβέρνησης, για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας».

Η μεγάλη σφαγή της Μακρονήσου

«Σήμερα χύσανε μου το φως μου. Είμαι καλά!/ Είμαι καλά! Χτες κόψανε τα νύχια μου./ Τρόμοι μου πήραν τη μιλιά μου. Είμαι καλά!/ Σεισμοί γκρεμίσανε τα φρένα μου. Είμαι καλά!/ Είμαι καλά! Αύριο θα με σταυρώσουν./ Είμαι καλά! Είμαι καλά! Είμαι καλά!/ Είμαι καλά! Κι ας μην έχω πια μυαλό να το σκεφτώ./ Είμαι καλά! Κι ας μην έχω μιλιά να το φωνάξω./ Είμαι καλά! Κι ας μην έχω χέρι να το γράψω./ Γι' αυτό το σκάβω. Το σμιλεύω επιτύμβιο,/ σ' αυτό το τρελό Νεκροταφείο,/ πως όλοι οι νεκροί του: "ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ!.."».

Μενέλαος Λουντέμης1

Το απόγευμα της 29ης Φεβρουαρίου 1948, οι διαπιστευμένοι συντάκτες στο υπουργείο Στρατιωτικών πληροφορούνταν ότι στο στρατόπεδο της Μακρονήσου είχαν ξεσπάσει αιματηρά επεισόδια με πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Την επόμενη, Δευτέρα 1η Μαρτίου του 1948, στα γραφεία των εφημερίδων έφτασε μία ανακοίνωση του υπουργείου Στρατιωτικών, που με εντελώς κυνικό τρόπο επιβεβαίωνε το γεγονός, που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως η φρικιαστικότερη και τραγικότερη, ίσως, σελίδα του εμφυλίου πολέμου. «Την 29η Φεβρουαρίου - έλεγε η ανακοίνωση2 - άνδρες του Στρατοπέδου Μακρονήσου εις το οποίον υπηρετούν οι επικίνδυνοι κομμουνισταί, κατά τη διάρκειαν της θρησκευτικής τελετής, επετέθησαν κατά της φρουράς του Στρατοπέδου προς αφοπλισμόν της. Η τελευταία, αμυνομένη, έκαμε χρήσιν των όπλων και η τάξις απεκατεστάθη. Απώλειαι στασιαστών 17 νεκροί και 61 τραυματίες. Εκ των ημετέρων, 4 τραυματίαι διά λιθοβολισμού. Οι τραυματίαι μεταφέρονται εις το Στρατιωτικόν Νοσοκομείον».


Την ίδια ημέρα, η εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας «Εξόρμηση» δημοσίευε στην τελευταία της σελίδα, υπό τον τίτλο «Μοναρχοφασιστική δολοφονική προβοκάτσια στο Μακρονήσι», την εξής είδηση3: «Διψασμένος από αίμα ο μοναρχοφασιστικός λύκος έπεσε πάνω στους δημοκρατικούς φαντάρους που κρατάει στο στρατόπεδο του Μακρονησιού. Ετσι διέταξε ο καινούριος Αμερικάνος στρατηγός Φον Φλιτ. Την ώρα που πήγαιναν στην εκκλησία, την Κυριακή στις 29 Φλεβάρη, τους βάρεσαν στο ψαχνό ακόμα και με πυροβολικό. Σκότωσαν 17 και τραυμάτισαν 61. Το καινούριο αυτό μοναρχοφασιστικό έγκλημα ξεπερνάει σε αγριότητα και τα χιτλερικά εγκλήματα. Η καρδιά του λαού μας γεμίζει από μίσος ενάντια στους Αμερικάνους και στους μοναρχοσοφούληδες οργανωτές του και ζητάει εκδίκηση». Η «Εξόρμηση» φαίνεται πως αντλούσε τις πληροφορίες της από τα επίσημα ανακοινωθέντα κι από κάποιες πιο ανεξάρτητες πηγές. Κι ενώ πολιτικά αντιλαμβανόταν την ουσία των πραγμάτων, δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τα γεγονότα με την ακρίβεια που είχαν γίνει. Πώς, όμως, είχαν γίνει; Πριν απαντήσουμε σ' αυτό το ερώτημα, οφείλουμε να σημειώσουμε πως εκείνη ακριβώς τη μέρα που η εφημερίδα του ΔΣΕ έδινε την παραπάνω είδηση, δηλαδή την 1η Μαρτίου 1948, ένα νέο δολοφονικό πογκρόμ εναντίον των δημοκρατικών φαντάρων, πιο φρικιαστικό, πιο εξοντωτικό και πιο ανελέητο από το προηγούμενο, είχε ως αποτέλεσμα να κοκκινίσει με αθώο αίμα ο άνυδρος βράχος της Μακρονήσου.

Η μεγάλη σφαγή

Ηταν πρωί Κυριακής 29 Φεβρουαρίου του 1948. Το προσκλητήριο στο Α` Ειδικό Τάγμα Οπλιτών Μακρονήσου έγινε κανονικά και οι 4.500 σκαπανείς άρχισαν να συγκεντρώνονται στο γήπεδο. Στους λόχους είχαν μείνει, όπως συνηθιζόταν, οι ασθενείς, οι νερουλάδες, οι γραφιάδες και οι μάγειροι. Μετά την έπαρση της σημαίας, οι στρατιώτες διατάχτηκαν να κινηθούν προς το θέατρο για να ακούσουν «θρησκευτική ομιλία», πράγμα που έκαμαν.

Τη στιγμή που είχαν φτάσει στο Θέατρο ο 7ος, ο 6ος, ο 4ος, και ο 3ος λόχος κατά σειρά, ενώ ο 2ος ήταν καθ' οδόν και ο 1ος έτοιμος προς εκκίνηση (ο 5ος θα έμενε πίσω ως λόχος αγγαρείας), οι αλφαμήτες έφεραν προς τη συγκέντρωση σπρώχνοντας και δέρνοντας φαντάρους που ήταν ελεύθεροι υπηρεσίας λόγω ασθενείας. Το γεγονός αυτό, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε την οργή των υπολοίπων φαντάρων που άρχισαν να διαμαρτύρονται.

Ο διοικητής του τάγματος Α. Βασιλόπουλος εκείνη τη μέρα έλειπε για δουλιά στη ΣΦΑ και χρέη διοικητού είχε αναλάβει ο ανθυπολοχαγός Μπέσκος Κωνσταντίνος, αν και υπερδιοικητής ήταν ο υπασπιστής Καρδάρας, ο οποίος, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ανταπάντησε στις διαμαρτυρίες των φαντάρων με πυροβολισμό στον αέρα, που, απ' ό,τι φαίνεται, ήταν το σύνθημα για να ξεκινήσει η αιματοχυσία. Αμέσως, ο λόχος ασφαλείας που ήταν ακροβολισμένος, άρχισε να πυροβολεί στο ψαχνό. Το στρατόπεδο έγινε κόλαση. Οι νεκροί και οι τραυματίες έπεφταν σωρό, αν και κανείς δεν ξέρει τον ακριβή αριθμό τους4.

Εν πάση περιπτώσει, μετά το μακελειό και με την επέμβαση στρατιωτικών που ενέπνεαν κάποιο σεβασμό στους φαντάρους (όπως ο ταγματάρχης Καραμπέκιος), τα πράγματα ηρέμησαν κάπως. Ο Βασιλόπουλος, που εν των μεταξύ επέστρεψε στο τάγμα, επιχείρησε να κερδίσει χρόνο παραπλανώντας τους φαντάρους: Εγγυήθηκε προσωπικά την ασφάλειά τους και δέχτηκε τα αιτήματά τους, που, ανάμεσα σε άλλα, ήταν να εξεταστεί η υπόθεση από διακομματική επιτροπή, να διαλευκανθεί πλήρως και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι.

Ετσι κύλησε το υπόλοιπο της τελευταίας ημέρας και νύχτας εκείνου του μαύρου Φλεβάρη: Με την οσμή του θανάτου απλωμένη παντού, μέσα στο πένθος και στη λύπη, με την ανησυχία της αβεβαιότητας, αλλά και με την ελπίδα πως τα χειρότερα είχαν τελειώσει.

Οταν ξημέρωσε η 1η Μαρτίου, νεκρική σιγή επικρατούσε σ' ολόκληρο το στρατόπεδο. Τα νεύρα των στρατιωτών τεντωμένα κι οι καρδιές τους στο αποκορύφωμα της αγωνίας. Τι έμελλε να επακολουθήσει; Σε λίγο, δε θα υπήρχαν ερωτηματικά.

Θα 'ταν δε θα 'ταν 9 η ώρα το πρωί, όταν στις ακτές του Α` Τάγματος εμφανίστηκε να περιπλέει ένα περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού. Το περιπολικό πλησίασε σχεδόν ξυστά στην ακτή. Στο κατάστρωμά του είχαν παραταχθεί ένοπλοι και δίπλα στα κανόνια του οι πυροβολητές ήταν έτοιμοι. Λίγα λεπτά αργότερα, μια φωνή ακούστηκε από τον τηλεβόα5:

«Στρατιώται, σας μιλεί ο συνταγματάρχης Μπαϊρακτάρης! Συλλάβατε και απομονώσατε τους δολοφόνους που δημιούργησαν τα χθεσινά γεγονότα! Αποδοκιμάσατε τους αρχηγούς σας και συγκεντρωθείτε εις τον 7ον λόχον». Το μήνυμα αυτό επαναλήφθηκε μερικές φορές ακόμα, κάθε φορά περισσότερο απειλητικό: «Σας δίνω - απειλούσε ο Μπαϊρακτάρης - 5 λεπτά προθεσμία ν' αποχωριστείτε από τους κομμουνιστάς...». Και στη συνέχεια άρχισε να μετρά αντίστροφα: «τρία λεπτά... δύο λεπτά»6.

Την ίδια ώρα, περίπου 250 ένοπλοι και ροπαλοφόροι από το Γ` Τάγμα, κύκλωσαν τους σκαπανείς του πρώτου τάγματος από αριστερά με επικεφαλής τους Μιχ. Μπαρούχο και Μιχ. Σφακιανό7 ενώ το κέντρο και τη δεξιά πλευρά κάλυψε η μονάδα Ασφαλείας. Τέσσερα πολυβόλα έτοιμα να βάλλουν ανά πάσα στιγμή δεν άφηναν το παραμικρό περιθώριο διαφυγής στους στρατιώτες του Α` Τάγματος.

Σε λίγο άρχισε η επίθεση με εντολή του Μπαϊρακτάρη. Τα πρωτοπαλίκαρα του Μπαρούχου και του Σφακιανού, μαζί με τους Αλφαμήτες, ρίχτηκαν πάνω στους άοπλους σκαπανείς, στην αρχή με τα ρόπαλα και στη συνέχεια με τα όπλα. Οι νεκροί έπεφταν σωρό δίπλα στους ζωντανούς, που είχαν ξαπλώσει κάτω, παρακινούμενοι από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Ορισμένοι από τους πιο τολμηρούς του άοπλου τάγματος άρχισαν να αμύνονται, απαντώντας στις σφαίρες με πέτρες. Υστερα γίνηκαν περισσότεροι και σε λίγο όλο το τάγμα ξεκίνησε μια μάχη χωρίς ελπίδα, πετώντας βροχή από πέτρες στους πραιτοριανούς δολοφόνους του και υποχωρώντας συνεχώς προς τη μεριά της θάλασσας. Οταν οι άοπλοι στρατιώτες έφτασαν στη θάλασσα, αρκετοί έπεσαν στο νερό8 με την ελπίδα ότι εκεί θα έβρισκαν σωτηρία. Και τότε συνέβηκε κάτι που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού άρχισε να πυροβολεί εναντίον όσων βρίσκονταν στο νερό. «Εκεί - γράφει ένας αυτόπτης μάρτυρας9 - γίναμε όλοι ένα κουβάρι. Κάποιος φώναξε να ψάλουμε τον Εθνικό Υμνο. Δε θα ξεχάσω τις φωνές μας. Εκοβαν τις λέξεις μια - μια με μια φωνή σα μαχαίρι. Στεκόμαστε όλοι προσοχή, αλληλοβασταζόμενοι με τους τραυματίες. Δυστυχώς ούτε και με τον Εθνικό Υμνο έπαψαν οι πυροβολισμοί».

Οταν κάποια στιγμή το μακελειό πήρε τέλος, ένα νέο μαρτύριο ξεκίνησε για τους φαντάρους του Α` Τάγματος: Βασανιστήρια, βρισιές εξευτελισμοί, αλλά και λαφυραγωγία από μέρους των «νικητών». Ολα αυτά και άλλα πολλά ενταγμένα σ' ένα σκοπό: Στην πλήρη υποταγή των συνειδήσεων που ξεκινούσε από την απλή δήλωση μετανοίας. Η Μακρόνησος ήταν ένα αναμορφωτήριο συνειδήσεων, που έπρεπε να δικαιώσει το σκοπό για τον οποίο υπήρχε.

Στο μεταξύ, άρχισε και η «συγκομιδή» των νεκρών, ενώ 12 σκαπανείς συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στις στρατιωτικές φυλακές ως αρχηγοί της δήθεν εξέγερσης που προκάλεσε τα γεγονότα και 142 συνάδελφοί τους συνελήφθησαν ως πρωταίτιοι. Τέλος, 700 μετατέθηκαν στο Γ` Τάγμα.
Η διάσταση του εγκλήματος

Η είδηση για τη σφαγή των δημοκρατικών, αριστερών και κομμουνιστών φαντάρων στη Μακρόνησο, όπως ήταν φυσικό, στον Αθηναϊκό Τύπο πέρασε με την εκδοχή του επίσημου καθεστώτος. Ορισμένα από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων είναι ενδεικτικά: «Οι κομμουνισταί προκάλεσαν τάραχος εις τη Μακρόνησον» έγραψαν τα «ΝΕΑ»10. Και η «ΒΡΑΔΥΝΗ» συμπλήρωσε: «...οι κομμουνισταί του 1ου Τάγματος επεχείρησαν να δημιουργήσουν ταραχάς. Η φρουρά της νήσου επεμβάσα απεκατέστησε την τάξιν εξαναγκάσασα διά των όπλων τους κομμουνιστάς να αποσυρθούν εις τας θέσεις των»11. Η «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» ισχυριζόταν πως «μη "αποτοξινωθέντες" ακόμη κομμουνισταί στρατιώται έκαμαν στάσιν»12, ενώ η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» δε δίσταζε να ισχυριστεί με φασίζουσα ρητορική πως «μερικά μολυσμένα από το κομμουνιστικόν μικρόβιον και αθεραπεύτως νοσούντα άτομα εστασίασαν πριν επενεργηθή η θεραπεία, η οποία συντελείται εκεί, με μεγάλην υπομονήν και πάσαν φροντίδαν. Εστασίασαν και επατάχθησαν»13.

Για τη σφαγή στη Μακρόνησο, όπως ήδη έχουμε αναφέρει στην αρχή, έγραψε και ο Τύπος του Δημοκρατικού Στρατού. Το «Δελτίο Ειδήσεων του ΔΣΕ», μια μέρα μετά το μακελειό στο κύριο θέμα του με τίτλο «Μοναρχοφασιστικό έγκλημα στο Μακρονήσι» γράφει, μεταξύ άλλων, ότι «καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να σκεπάσει τη θηριωδία των μοναρχοφασιστών δολοφόνων, που με την καθοδήγηση των Αμερικανών γκάνγκστερς που βρίσκονται στην Ελλάδα ξεπέρασαν και τους χιτλερικούς εγκληματίες»14. Τις επόμενες ημέρες, το «Δελτίο Ειδήσεων» σημειώνει: «Τέτοια εγκλήματα σαν το Μακρονήσι δεν τα έκαναν ούτε οι Γερμανοί»15. Κι ακόμη ότι: «Οι Αμερικανοί κατακτητές, εμπνευστές του εγκλήματος στο Μακρονήσι»16.

Η σύγκριση της σφαγής στο Μακρονήσι με τα εγκλήματα των χιτλερικών δεν ήταν τυχαία. Ηταν μια πραγματικότητα, που δεν μπορούσε κανείς να την αγνοήσει. Η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση (ΠΔΚ), στη Διακήρυξή της με ημερομηνία 10/3/1948, σημείωνε χαρακτηριστικά: «Οι Γερμανοί αντικαταστάθηκαν απ' τους Αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές. Το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και τα άντρα της οδού Μέρλιν απ' το Μακρονήσι και τη Γιούρα»17.

Ενα μήνα μετά τη σφαγή, η εφημερίδα «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» του ΔΣΕ δημοσίευσε στην τελευταία της σελίδα, κάτω από τον τίτλο «Στο Μακρονήσι» μια συγκλονιστική είδηση. «Νεώτερες ειδήσεις - έγραφε18 - αναφέρουν πως 250 φαντάρους δολοφόνησαν την 1η του Μάρτη οι άτιμοι, ύστερα από εντολή που πήραν από τον Φον Φλιτ. Οι εγκληματίες της Αθήνας έκρυψαν τον αληθινό αριθμό και είχαν πει πως είναι 17 οι νεκροί. Αλλοι 250 αθώοι πατριώτες δέσμιοι του αμερικανομοναρχισμού δίνουν το αίμα τους για να χορτάσουν οι μοναρχικοί λύκοι. Για τους άνανδρους που κάνουν τους παλικαράδες με άοπλους φαντάρους, για τους κοινούς δολοφόνους της ψευτοκυβέρνησης της Αθήνας ένα μόνο χρειάζεται: Εκδίκηση! Εκδίκηση!».

Το δημοσίευμα της «ΕΞΟΡΜΗΣΗΣ», σχετικά με τον αριθμό των νεκρών στο μακελειό της Μακρονήσου, πλησιάζει πολύ την αλήθεια. Ο γιατρός του Α` τάγματος Λ. Γεωργιλάκος, πολλά χρόνια αργότερα, βεβαίωσε ότι ο ίδιος πιστοποίησε το θάνατο 180 σκαπανέων, τους οποίους η διοίκηση του στρατοπέδου και τα όργανά της φόρτωσαν στο αμπάρι ενός καϊκιού19. Ο καπετάνιος του καϊκιού Μ. Βονταμίτης, πριν πεθάνει, σε μαρτυρία του, κάνει λόγο για 350 νεκρούς που τους μετέφερε με δρομολόγια μακριά στον Κάβο Ντόρο, στο ξερονήσι Σαν Τζιόρτζιο. Εκεί περίμενε πολεμικό καράβι. «Οι ναύτες παίρνανε τους σκοτωμένους φαντάρους και τους χώνανε μέσα σε συρμάτινα δίχτυα με βαρίδια και τους φουντάρανε στο βυθό της θάλασσας»20.

Στο θέμα των νεκρών της Μακρονήσου κατά τις ημέρες της μεγάλης σφαγής η επίσημη πολιτεία κρατάει σιγήν ιχθύος. Τα επίσημα αρχεία του στρατού μιλούν μόνο για 17 νεκρούς, ενώ έχουν εξαφανιστεί τα αρχεία της ΒΧΙ Διεύθυνσης του ΓΕΣ, που ήταν και η διοικούσα αρχή του στρατοπέδου. Μάλιστα, η διεύθυνση ΒΧΙ θεωρείται ανύπαρκτη από το ΓΕΣ που δε δίνει κανένα στοιχείο γι' αυτήν. Κάποτε το αίσχος αυτό πρέπει να πάρει τέλος.

1 Μ. Λουντέμη: «Είμαι καλά...», στη συλλογή «Τραγούδια της Αντίστασης», Εκδοτικό «ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ», Οκτώβρης 1951, σελ. 60

2 «ΒΗΜΑ», 2/3/1948

3 «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» 1/3/1948

4 Ορισμένες πηγές κάνουν λόγο για 5 νεκρούς και 14 τραυματίες (Β. Βαρδινογιάννη - Π. Αρώνη: «Οι μισοί στα σίδερα», εκδόσεις «Φιλίστωρ», σελ. 157). Η εφημερίδα «Μάχη» στις 13/7/1950 δημοσίευσε τα ονόματα 5 νεκρών και 10 τραυματιών (Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο» σελ. 288). Ο γιατρός του τάγματος Λ. Γεωργιλάκος, σε μαρτυρία του, κάνει λόγο για μεγάλο αριθμό τραυματισμένων, εκ των οποίων οι 10 ήσαν βαριά (Φιλ. Γελαδόπουλου: «Μακρόνησος - Η μεγάλη σφαγή του 1948», εκδόσεις «Αλφειός», σελ. 91) κ.ο.κ.

5 Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο» σελ. 290-291

6 Ν. Μάργαρη: «Ιστορία της Μακρονήσου», εκδόσεις «Δωρικός», τόμος Β`, σελ. 34

7 Β. Βαρδινογιάννη - Π. Αρώνη: «Οι μισοί στα σίδερα», εκδόσεις «Φιλίστωρ», σελ. 157 και Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο», σελ. 291

8 Λέγεται ότι από τους 4.500 σκαπανείς του Α` Τάγματος οι 2.000 έπεσαν στο νερό (Βλέπε: Ευάγγελος Μαχαίρας: «Πίσω από το Γαλανόλευκο Παραπέτασμα», εκδόσεις «Προσκήνιο», σελ. 292

9 Γιώργος Δ. Γιαννόπουλος: «Μακρόνησος: Μαρτυρίες ενός φοιτητή 1947-1950», εκδόσεις «Βιβλιόραμα», σελ. 77

10 «ΤΑ ΝΕΑ», 1/3/1948

11 «ΒΡΑΔΥΝΗ» 1/3/1948

12 «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» 2/3/1948

13 «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 4/3/1948

14 ΔΣΕ «Δελτίο Ειδήσεων», 2/3/1948

15 στο ίδιο, 3/3/1948

16 στο ίδιο, 4/3/1948

17 «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» 15/3/1948

18 «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» 1/4/1948

19 Φιλ. Γελαδόπουλου: «Μακρόνησος - Η μεγάλη σφαγή του 1948», εκδόσεις «Αλφειός», σελ. 182

20 στο ίδιο, σελ. 190-191

Η «απραξία» του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ…

Δημοσιεύτηκε στο πόρταλ 902 λίστα με τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ στην περίοδο 2009-2014, σε απάντηση σε ιταμούς ισχυρισμούς που διοχετεύονται στο διαδίκτυο ότι δήθεν μόνο τώρα διοργανώνονται κινητοποιήσεις ενώ πριν το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ "καθόταν" κι άφηνε τις προηγούμενες κυβερνήσεις ανενόχλητες.

Προφανώς, ο ισχυρισμός είναι ανάξιος κάθε συζήτησης (και οι φορείς του ανάξιοι στοιχειώδους ενασχόλησης), θεωρώ όμως χρήσιμη την συγκέντρωση του ιστορικού της περιόδου για το εργατικό κίνημα και την αναδημοσιεύω.

Αναδημοσιεύω επίσης άρθρο του "Ριζοσπάστη" της Παρασκευής που είναι συμπληρωματικής φύσης σε ό,τι αφορά τα ιστορικά στοιχεία. ---  Η «απραξία» του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ…

Κάποιοι φαίνεται να μην έχουν καλή μνήμη ή παριστάνουν ότι δε θυμούνται. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς κάποιος να λέει ότι «το ΚΚΕ, τώρα που βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ, θυμήθηκε να κάνει συλλαλητήριο»…

Το ΚΚΕ και οι μαζικές οργανώσεις μέσα στις οποίες δρουν οι κομμουνιστές τα προηγούμενα χρόνια έδωσαν εκατοντάδες μικρές και μεγάλες μάχες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβερνήσεων - ΕΕ.

Ιδού λοιπόν η «απραξία» (και αναφερόμαστε μόνο σε πανελλαδικές ή μεγάλες κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες):

17-12-2009.Πανελλαδική απεργία, μετά από πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ. Η ΠΑΣΚΕ, η ΔΑΚΕ, σε ορισμένες περιπτώσεις και η «Αυτόνομη Παρέμβαση», καλούσαν τους εργαζόμενους να γίνουν απεργοσπάστες. Μια μέρα πριν την απεργία, η ΓΣΕΕ, αυτοανακυρήχθηκε στο μεγαλύτερο απεργοσπάστη καθώς έθεσε ζήτημα νομιμότητας της απεργίας.

6-2-2010. Αγροτικό Συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία της ΠΑΣΥ και τη συμμετοχή του ΠΑΜΕ.

10-2-2010. Πανελλαδική απεργία Το ΠΑΜΕ είχε καταθέσει πρόταση στις διοικήσεις ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ για πανελλαδική απεργία ήδη απ' τον Γενάρη για τις 11/2. ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ αποφάσισαν να γίνει η απεργία στις 10/2.

24-2-2010. Πανελλαδική απεργία 4-3-2010. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την Ελλάδα

5-3-2010. Πανελλαδική απεργία Αμέσως μετά την ανακοίνωση των αντιλαϊκών μέτρων, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ κάλεσε σε πανεργατική πανελλαδική απεργία.

8-3-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΟΓΕ 11-3-2010. Πανελλαδική απεργία

31-3-2010. Κατάληψη του Υπ. Εργασίας απ' την Επιτροπή κατά της Ανεργίας του ΠΑΜΕ. Έγινε ακόμα κατάληψη των γραφείων του ΟΑΕΔ σε Θεσσαλονίκη, Βόλο και συγκέντρωση στη Λάρισα. 8-4-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ ενάντια στην φοροληστεία, σ' όλη την χώρα 21/22-4-2010. 48ωρη Πανελλαδική απεργία Με προτασή του ΠΑΜΕ, απ' τον Απρίλη. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αρνήθηκε εντελώς ξεδιάντροπα την πρόταση για απεργία. Η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε απεργία στις 22 Απρίλη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε άλλη ημερομηνία αν αυτό αποφασίσει η ΓΣΕΕ.

1-5-2010. Πρωτομαγιά - Πανελλαδική απεργία

5-5-2010. Πανελλαδική απεργία - Μέρα ψήφισης του Μνημονίου Ι

6-5-2010.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

8-5-2010. Το ΚΚΕ αναρτά πανό στην Ακρόπολη με σύνθημα: «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε» 15-5-2010. Μεγάλο Πανελλαδικό συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα

20-5-2010.Πανελλαδική απεργία

1-6-2010.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

17-6-2010.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

23-6-2010.Πανελλαδική απεργία

29-6-2010.Πανελλαδική απεργία

6-7-2010.Συγκέντρωση - Συναυλία του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα

8-7-2010.Πανελλαδική απεργία

11-9-2010.Πανελλαδικό Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη

23-9-2010.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ - ΟΓΕ - ΜΑΣ για να μην αυξηθούν πετρέλαιο θέρμανσης, ρεύμα, ΦΠΑ, σ' όλη την χώρα.

7-10-2010.Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

11-10-2010.Κινητοποιήσεις με αίτημα φτηνό ρεύμα για το λαό - Πανό του ΠΑΜΕ στα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στην Αθήνα

15-11-2010.Συλλαλητήρια του ΚΚΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

29-11-2010.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ ενάντια στην «περαίωση»

30-11-2010.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στον Πειραιά ενάντια στην επιστράτευση των ναυτεργατών 7-12-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ και ΟΓΕ ενάντια στον ερχομό του εκπροσώπου του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν.

9-12-2010.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στην κατάργηση των ΣΣΕ

15-12-2010.Πανελλαδική απεργία

14-1-2011.Άνοιγμα των διοδίων σ' όλη την Ελλάδα από ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

10-2-2011.Μέρα πανελλαδικής δράσης ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

23-2-2011.Πανελλαδική απεργία

10-3-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σ' όλη την χώρα

22-3-2011.Μέρα πανελλαδικής δράσης του ΠΑΜΕ ενάντια στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής 30-3-2011. Κινητοποιήσεις σε πολλές πόλεις για τα προβλήματα της υγείας και της παιδείας

18-4-2011.Συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα

1-5-2011.Πρωτομαγιά

11-5-2011. Πανελλαδική απεργία

28-5-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σ' όλη την χώρα

3-6-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

15-6-2011.Πανελλαδική απεργία

27-6-2011.Πανό του ΠΑΜΕ στην Ακρόπολη: «Οι λαοί έχουν τη δύναμη. Δεν παραδίνονται ποτέ. Οργάνωση - Αντεπίθεση»

28/29-6-2011.Πανελλαδική απεργία

20-7-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ για την υγεία σ' όλη την χώρα

23-8-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΜΑΣ ενάντια στο νόμο - πλαίσιο σ' όλη την χώρα

10-9-2011.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη 21-9-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα

28-9-2011.Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα

5-10-2011.Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

19/20-10-2011. 48ωρη πανελλαδική απεργία 48ωρη απεργία μετά από πρόταση του ΠΑΜΕ. Τεράστια λαϊκή συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Οργανωμένη δολοφονική επίθεση προβοκατόρων στην περικύκλωση της Βουλής στις

20/10. 2-11-2011. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ κόντρα στη λεηλασία των Ταμείων σε πολλές πόλεις

4-11-2011.Συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Σύνταγμα

10-11-2011.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

29-11-2011.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ ενάντια στην εργασιακή εφεδρεία

1-12-2011.Πανεργατική Απεργία

6-12-2011.Κινητοποιήσεις σε εφορίες – Συλλαλητήρια ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα 17-12-2011. Παναττικό συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους απεργούς χαλυβουργούς

19-12-2011.Συλλαλητήρια σε πολλές πόλεις της Ελλάδας για την προστασία των ανέργων

12-1-2012.Πανεργατική απεργία στο Βόλο για τους Χαλυβουργούς. Υπονομεύεται από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ στο ΕΚ Βόλου

17-1-2012.Παναττική απεργία αλληλεγγύης στους Χαλυβουργούς

18-1-2012.Κινητοποίηση ΠΑΜΕ ενάντια στον κοινωνικό διάλογο μεταξύ ΣΕΒ-ΓΣΕΕ.

23-1-2012.Κινητοποιήσεις της ΠΑΣΥ σε όλη τη χώρα

25-1-2012Κινητοποίηση ΠΑΜΕ έξω από το ξενοδοχείο όπου διαμένει η αντιπροσωπεία της τρόικα στην Αθήνα

6-2-2012.Συγκεντρώσεις του ΚΚΕ ενάντια στη νέα δανειακή σύμβαση στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη

7-2-2012.Πανελλαδική Απεργία 9-2-2012. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα ενάντια στο Μνημόνιο 2

10/11-2-2012. 48ωρή πανελλαδική απεργία, μετά από πρόταση του ΠΑΜΕ

11-2-2012.Πανό του ΚΚΕ στην Ακρόπολη «Κάτω η δικτατορία ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ-ΕΕ»

12-2-2012.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, μέρα ψήφισης μνημονίου 2

13 -02-2012.Κινητοποιήσεις των ΚΟ του ΚΚΕ σ' όλη την Αττική για την ψήφιση του Μνημονίου 2 22-2-2012. Κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ ενάντια στους εφαρμοστικούς νόμους του Μνημονίου 2

7-3-2012.Κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ για την ανεργία, τη μείωση των επιδομάτων, στα γραφεία του ΟΑΕΔ όλης της χώρας

20-3-2012.Συλλαλητήριο ΚΚΕ ενάντια στη δανειακή σύμβαση

22-3-2012.Συλλαλητήρια σπουδαστικών συλλόγων και ΜΑΣ για τα προβλήματα στα ΤΕΙ

31-3-2012.Πανελλαδική κινητοποίηση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΠΑΣΕΒΕ-ΟΓΕ ενάντια στα διόδια – έχει προηγηθεί η απαγόρευση των κινητοποιήσεων στα διόδια

4-4-2012.Απεργία κλαδικών συνδικάτων (Κατασκευές, Τρόφιμα, Ιδιωτική Υγεία) για τις κλαδικές συμβάσεις

7-4-2012.Κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στην Τράπεζα της Ελλάδας ενάντια στο κούρεμα των αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων (έχει προηγηθεί το PSI)

23-4-2012.Κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα – αλληλεγγύη στους χαλυβουργούς ενάντια στην καταστολή κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

8-9-2012.Κινητοποίηση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ στα πλαίσια της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη – διαδηλώσεις και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, και στην Αθήνα

26-9-2012.Πανελλαδική πανεργατική απεργία – συγκεντρώσεις ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ σε όλη την Ελλάδα 0

4-10-2012.Συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις του ΚΚΕ σε όλη την Ελλάδα με αφορμή την κατάθεση στη Βουλή του προσχεδίου του προϋπολογισμού από συγκυβέρνηση και τρόικα

9-10-2012.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα με ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική με αφορμή την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ελλάδα

18-10-2012.Πανελλαδική απεργία

6/7-11-2012: 48ωρη πανελλαδική απεργία – και τις δύο μέρες το ΠΑΜΕ διοργανώνει μεγάλα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα ενάντια στο «πολυνομοσχέδιο» της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ

11-12-2012: Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στον προϋπολογισμό που κατέθετε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

19-12-2012.Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα ενάντια στη φοροληστεία

24-1-2013.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ – ΜΑΣ σε πολλές πόλεις κόντρα στα μέτρα της κυβέρνησης για την δήθεν καταπολέμηση της ανεργίας των νέων

26-1-2013.Συλλαλητήριο αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ στην Αθήνα ενάντια στην επιστράτευση των απεργών του Μετρό

30-1-2013.Συγκέντρωση στο Υπ. Εργασίας – Συλλήψεις – Προβοκάτσια της κυβέρνησης για δήθεν καταστροφές στο Υπουργείο απ' το ΠΑΜΕ

31-1-2013.Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ενάντια στον κυβερνητικό αυταρχισμό

6-2-2013.Παναττική απεργία αλληλεγγύης στους ναυτεργάτες

20-2-2013.Πανεργατική απεργία 5-3-2013. Παναγροτικό συλλαλητήριο

8-3-2013.Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

18-4-2013.Κινητοποιήσεις σε Μανωλάδα – Θεσσαλονίκη – Αθήνα – Γιάννενα για τη δολοφονική επίθεση των καπιταλιστών φραουλάδων σε μετανάστες εργάτες

28-4-2013.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ τη μέρα συζήτησης του Πολυνομοσχεδίου

1-5-2013.Πρωτομαγιά

23-5-2013.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για τις συμβάσεις

13-6-2013.Απεργία και συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για το κλείσιμο της ΕΡΤ

11-7-2013.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις της χώρας

16-7-2013.Πανελλαδική απεργία

23-7-2013.Συλλαλητήρια για την κυριακάτικη αργία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις

7-9-2013.Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη

10-9-2013.Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις ενάντια στο νομοσχέδιο για το νέο λύκειο 25-9-2013. Διαδηλώσεις – συναυλίες ενάντια στην Χρυσή Αυγή

5-10-2013. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις

6-11-2013. Πανελλαδική απεργία

1-2-2014. Αγροτικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη

4-2-2014. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για την Υγεία

18-2-2014. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για την Υγεία

19-2-2014. Πανελλαδικό παναγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα

6-3-2014. Διαδηλώσεις – κινητοποίησες για άμεσα μέτρα προστασίας των ανέργων στην Αθήνα και άλλες πόλεις

7-3-2014. Συγκέντρωση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ-ΠΑΣΥ για την Μέρα της Γυναίκας

12-3-2014. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

27-3-2014. Συγκέντρωση για τους ανέργους

30-3-2014. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για το πολυνομοσχέδιο

1-4-2014. Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ με αφορμή την συνεδρίαση του ΕΚΟΦΙΝ στην Αθήνα

9-4-2014. Πανεργατική απεργία

1-5-2014. Πρωτομαγιά

19-6-2014. Πανελλαδικό συλλαλητήριο για το ασφαλιστικό

9-7-2014. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

6-09-2014. Διαδηλώση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ στη Θεσσαλονίκη στα πλαίσια της ΔΕΘ

4-10-2014. Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, επιτροπών ανέργων και λαϊκών επιτροπών σε 54 πόλεις σε όλη την Ελλάδα με αιτήματα για την άμεση λήψη μέτρων ανακούφισης για τους ανέργους.

1-11-2014. Μετά από μια πορεία δυο μηνών, με εντατική αγωνιστική δράση σχεδόν 1.000 συνδικαλιστικές οργανώσεις και φορείς του μαζικού λαϊκού κινήματος συμμετέχουν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα με κεντρικό σύνθημα: «Δε θα ζήσουμε με ψίχουλα»

27-11-2014. Πανελλαδική απεργία ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση 4, 5 και

7-12-2014. Πανελλαδική δραστηριότητα του ΠΑΜΕ σε χώρους δουλειάς και λαϊκών επιτροπών στις γειτονιές και που κορυφώνονται με συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα με αιχμή την κοινωνική ασφάλιση

(130 σύνολο / 48 από τον Ιούνη του 2012)

«Τώρα το θυμήθηκε το ΚΚΕ..;» Το ΚΚΕ, με δεδομένες τις τελευταίες εξελίξεις και το κυοφορούμενο νέο αντιλαϊκό μνημόνιο - πρόγραμμα - συμφωνία - σύμβαση - «γέφυρα» ή όπως αλλιώς το βαφτίσουν, διοργανώνει σήμερα συλλαλητήριο ενάντια στην αντιλαϊκή συμφωνία ανάμεσα σε συγκυβέρνηση - Ευρωπαϊκή Ενωση, που όχι μόνο δεν πειράζει ούτε μία τρίχα από τους προηγούμενους νόμους που έχουν ψηφιστεί, στο πλαίσιο των μνημονίων, αλλά προετοιμάζει για νέα δεινά που θα φορτωθούν στις πλάτες του λαού.

Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ την Τετάρτη κατέθεσε στη Βουλή πρόταση νόμου για την ακύρωση των μνημονίων, των αντιλαϊκών εφαρμοστικών νόμων που απορρέουν από αυτά και είναι η ουσία των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που ψήφισαν στη Βουλή οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Μια κίνηση απολύτως συνεπής με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Κόμματος. Μια κίνηση που αποτελεί στήριγμα στον αγώνα των εργαζομένων και του λαού για ξήλωμα όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού νομοθετικού πλαισίου, που αφήνει άθικτο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και για τη διεκδίκηση όλων όσα έχασαν οι εργαζόμενοι, οι λαϊκές οικογένειες την περίοδο της κρίσης.

Με αφορμή αυτήν την πολιτική πρωτοβουλία του ΚΚΕ, ήδη ακούγονται πολλές φωνές που κατηγορούν το Κόμμα και λένε: «Τώρα θυμήθηκε το ΚΚΕ να οργανώσει κινητοποίηση; Τι έκανε τόσα χρόνια;» Και μάλιστα, ενώ μέσα σε μερικές μέρες, η συγκυβέρνηση με τους «εταίρους» σχεδίασαν και συναποφάσισαν όσα συναποφάσισαν, αυτή η προπαγάνδα επιχειρεί να δημιουργήσει συνειρμούς - εκτός τόπου και χρόνου - ότι τώρα που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται για το καλό της χώρας, τώρα κάποιοι - και εννοούν το ΚΚΕ - δημιουργούν πρόβλημα... Η αλήθεια είναι ότι το ΚΚΕ σαφώς δημιουργεί πρόβλημα και βάζει εμπόδια σε όσους απεργάζονται αντιλαϊκά σχέδια, σε όσους καλούν το λαό να κάνει θυσίες για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Πάντα το έκανε και πάντα θα το κάνει... Ομως, ας δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα, εάν και κατά πόσο «το ΚΚΕ τώρα το θυμήθηκε...»

1ον: Οι δυνάμεις του ΚΚΕ στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στο ευρύτερο λαϊκό κίνημα συνέβαλαν με τη δράση τους από το 2009 ακόμα στην οργάνωση της εργατικής - λαϊκής αντίστασης στην αντιλαϊκή πολιτική. Θυμίζουμε ότι όταν άλλοι (λέγε με ΣΥΡΙΖΑ) πραγματοποιούσαν «προγραμματική αντιπολίτευση» στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες πρωτοστατούσαν σε απεργία οργανωμένη με πρωτοβουλία των δυνάμεων του ΠΑΜΕ (και με τη ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό να την πολεμάνε λυσσασμένα). Πολλοί, μάλιστα, απολύθηκαν γι' αυτήν την απεργιακή τους δράση. Από το 2009 έως το 2014 διοργάνωσαν και πρωτοστάτησαν σε 130 περίπου μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, στην προσπάθεια να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους, στο λαό και εκατοντάδες άλλες μικρότερες σε γειτονιές, χώρους δουλειάς, μικρότερες πόλεις, χωριά κ.λπ. Πρόσφατες στιγμές μιας τέτοιας προσπάθειας ήταν το μαζικό πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα την 1η του Νοέμβρη 2014 που σημείωσε σημαντική επιτυχία, παρά τις συκοφαντίες και την υπονόμευση από δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού, του ΣΥΡΙΖΑ και την εργοδοσία, γιατί είχε ως σύνθημα «δεν ζούμε με ψίχουλα» καθώς και η απεργιακή κινητοποίηση στις 27 Νοέμβρη 2014.

2ον: Το ΚΚΕ και μετά το πρώτο και μετά το δεύτερο μνημόνιο είχε διοργανώσει συλλαλητήρια ενάντια στα μνημόνια και τις συμφωνίες με την ΕΕ που βασάνιζαν και βασανίζουν ακόμα το λαό. Το πανελλαδικό συλλαλητήριο το Μάη του 2010, τα συλλαλητήρια τον Οκτώβρη του 2010, το συλλαλητήριο το Φλεβάρη του 2012.

3ον: Το ΚΚΕ, στις 12 Ιούλη 2012 κατέθεσε Πρόταση Νόμου για την κατάργηση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής. Την Πρόταση Νόμου την κατέθεσε, όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει δημόσια λίγες μέρες μετά τις εκλογές του Μάη του 2012.

4ον: Το ΚΚΕ τότε είχε πάρει την πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών υπέρ της Πρότασης Νόμου που είχε καταθέσει. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες, εργαζόμενοι, φορείς είχαν υπογράψει υπέρ της Πρότασης Νόμου και είχαν δηλώσει τη συμφωνία τους με αυτήν. *** Καλά θα κάνουν, λοιπόν, όσοι προσπαθούν να δημιουργήσουν άθλιους συνειρμούς σε βάρος του ΚΚΕ, να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να είναι πιο προσεκτικοί...

Κ. Πασ.
Ριζοσπάστης

Θέλω να πάθω ελπίδα και ο ΣΥΡΙΖΑ δε μ’ αφήνει

Γράφει η Μαρία Καραπιπέρη //

Την Πέμπτη στις 26 του Φλεβάρη, κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του Εμπορίου καθώς και σωματεία αυτοαπασχολούμενων, συναντήσαμε τον υπουργό Γιώργο Σταθάκη, καταθέτοντας το αίτημά μας που είναι Κυριακή υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα, για όλο το χρόνο, δηλαδή νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.

Πριν ακόμα την προκαθορισμένη συνάντηση με τον κο Υπουργό το κλίμα έξω από το Υπουργείο Ανάπτυξης κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρο ήταν. Δηλαδή η «Ελπίδα» μάς άφησε (σαν άλλοτε) να περιμένουμε με τις ώρες.

Διαπραγματεύσεις γίνονταν ανάμεσα στα κατώτερα κλιμάκια και τα ανώτερα, αν το ραντεβού ήταν συνάντηση, αν ήταν παρέμβαση, αν υπήρχε e-mail. Όλη αυτή την ώρα έβρεχε αλλά, δε βαριέσαι, εμείς απλά εκπροσωπούμε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους στον κλάδο του Εμπορίου. Εργαζόμενους που έχουμε υποστεί τη συρρίκνωση του μεροκάματου, τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο, την απλήρωτη εργασία, τα ωράρια λάστιχο, τη φοροληστεία, δηλαδή έναν κυκεώνα αντιλαϊκών, αντεργατικών μέτρων που μάς ρημάζει τη ζωή. Δεν μάς λες και Θεσμό…

Εντελώς δε «αυθόρμητα» και «τυχαία» μια κυρία που δεν έχει ανάγκη από δουλειά και χρήματα, και καλύπτει πλήρως τις ανάγκες της με «αξιοπρέπεια» και «Εθνική υπερηφάνεια», βγήκε μέσα στον κατακλυσμό (χωρίς πανωφόρι και ομπρέλα, χωρίς τσάντα, να έτσι πέρασε να ποτίσει το παρτέρι της στην οδό Νίκης) για να μάς λούσει με κοσμητικά επίθετα και απειλές περί ξεμαλλιάσματος. Ενοχλήθηκε η κυρία γιατί κατά την γνώμη της τώρα μάς ήρθε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Τον Σαμαρά τον είχαμε στα όπα όπα…

Ελλιπής ενημέρωση φαντάζομαι, δεν πάει ο νους μου στο κακό. Δεν γνωρίζει φαίνεται πόσες απεργίες, συλλαλητήρια, κινητοποιήσεις σε Υπουργεία έχουν γίνει για τη Νομοθετική Κατοχύρωση της Κυριακής Αργίας. Και επειδή δεν προκάνω να τις αναφέρω όλες παραθέτω την ηλεκτρονική διεύθυνση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας για του λόγου το αληθές: http://emporoipalliloi.blogspot.gr/ «Ελπίζω» δε να βελτιωθούν οι «πρώτοι φορά αριστεροί» στις μεθόδους προβοκάτσιας, μιας και το ταξικό κίνημα έχει μεν ανάγκη να ξανά γεννηθεί αλλά η πρωτοπορία του δεν διάγει σε νηπιακή ηλικία… Θα υπάρξει βελτίωση είμαι βεβαία, σε αυτό έχω πάθει Ελπίδα.

Επί της ουσίας όμως, ο Υπουργός υποδέχτηκε την αντιπροσωπεία με χαμόγελο, ευγένεια, χιούμορ· τα είχε όλα. Όλα τα χαρίσματα που επιβάλλεται να έχει κάθε Έμπορος που σέβεται τον εαυτό του· και τους πελάτες του. Τι εμπορεύεται ο κ. Σταθάκης; Μα τι άλλο, Ελπίδα!

Μόνο που εμείς δεν είμαστε πελάτες. Κι έτσι η Ελπίδα ίσως ήρθε για κάποιους αλλά όχι για τον κλάδο του Εμπορίου. Ο κ. Υπουργός ως καθώς πρέπει έμπορος άρχισε τα παζάρια…. Δεν βγαίνω με Νομοθετική Κατοχύρωση και καμία Κυριακή δουλειά. Είναι και οι «προμηθευτές» στη μέση (βλπ ΕΣΕΕ. ΣΕΛΠΕ). Να το κάνουμε μωρέ 5 αντί για 7 που ισχύει τώρα; Συμφωνούν και τα αφεντικά μας διεμήνυσε (πότε τα ’πανε πότε τα συμφώνησαν, 20 μέρες συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;) Κι εγώ δεν έπαθα Ελπίδα.

Άκουγα και τη σχεδόν μονότονη φωνή της προέδρου του ΣΕΑ να επιμένει: Καμία Κυριακή του χρόνου για δουλειά! ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ. Άκουγα και τον κ. Σταθάκη να φλυαρεί για τις «τοπικές κοινωνίες» και τις τουριστικές περιοχές κλπ κλπ. (όπως τα Λιόσια πχ που είχαν ψηφίσει να λειτουργούν τα καταστήματα τις Κυριακές). Και εξακολουθούσα να μην μπορώ να πάθω Ελπίδα.

Όταν ο κ. Σταθάκης δήλωσε άγνοια και ρώτησε: Καλά πώς δουλεύατε ως τώρα 2 Κυριακές το χρόνο; Τότε αποφάσισα πως δεν θα πάθω Ελπίδα. Μιας και ο «αριστερός» Υπουργός δεν γνωρίζει ότι καταπατούν δεκαετίες εθιμοτυπικά το δικαίωμά μας στην αργία της Κυριακής. Δικαίωμα που καθιερώθηκε έναν αιώνα πίσω (Η αργία της Κυριακής καθιερώθηκε το 1914).

Η κυβέρνηση Σαμαρά λοιπόν μας γύρισε έναν αιώνα πίσω με τον Νόμο για τις 7 Κυριακές, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τις 5 Κυριακές (2 λιγότερες) υπολογίστε σε ποια χρονολογία του προηγούμενου αιώνα θα μας διατηρήσει. Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά…

Και δεν έπαθα Ελπίδα…

Αποφάσισα λοιπόν να διατηρήσω την Ελπίδα που έχω κατακτήσει με την εμπειρία των ανυποχώρητων αγώνων, των διεκδικήσεων. Να συμμετέχω στις αγωνιστικές και μαχητικές δράσεις που θα ξεδιπλώσει ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας σε συνεργασία με τα υπόλοιπα ταξικά σωματεία του κλάδου πανελλαδικά. Να διεκδικήσω πίσω τη ζωή που μάς στερούν, τον ελεύθερο χρόνο με την οικογένεια το δικαίωμα στην ξεκούραση, στην διασκέδαση, στην υγεία.

Αποφάσισα λοιπόν να μην πάθω Ελπίδα ΣΥΡΙΖΑ. Βλάπτει σοβαρά την ταξική πάλη, την διεκδίκηση, τα εργασιακά δικαιώματα. Βλάπτει σοβαρά την αξιοπρέπεια και τη νοημοσύνη…

Ο Μίκης Θεοδωράκης χαιρετίζει το σημερινό συλλαλητήριο του ΚΚΕ

Ο Μίκης Θεοδωράκης απέστειλε στον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, χαιρετισμό του για το συλλαλητήριο που διοργανώνει το ΚΚΕ την Παρασκευή 27 Φλεβάρη. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, με επιστολή του, ευχαρίστησε τον Μίκη Θεοδωράκη.

Ο χαιρετισμός του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:

«ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ 27ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Χαιρετίζω την συγκέντρωση που θα γίνει αύριο στο Σύνταγμα με στόχο την πρόταση Νόμου για την κατάργηση των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ.

Οι περισσότεροι συμπολίτες μας δεν γνωρίζουν ότι αν και πέρασε ένας μήνας από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την πλειοψηφία στη Βουλή της Αριστεράς (γενικά) στη χώρα μας, εξακολουθούν να ισχύουν οι παρακάτω προδοτικές δεσμεύσεις:

Πρώτον: η παράδοση της εθνικής μας κυριαρχίας στους ξένους.

Δεύτερον: η καθολική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας της χώρας και

Τρίτον: η απαγόρευση άσκησης εθνικής οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής.

Δηλαδή όροι που ταιριάζουν σε λαούς ραγιάδων και δούλων και όχι σε περήφανους και ελεύθερους πολίτες όπως θέλουμε και παλεύουμε να είμαστε ο Λαός και η Πατρίδα μας.

Ως ελεύθερος Έλληνας αισθάνομαι αγανάκτηση και ντροπή γιατί η καινούρια Βουλή ανέχεται ακόμα την ύπαρξη των Μνημονίων που μας ντροπιάζουν και μας εξευτελίζουν διεθνώς και προ παντός απέναντι σ' αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.

Σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία του Λαού μας είπε ένα στεντόρειο ΟΧΙ στους σημερινούς εχθρούς του Λαού μας, ντόπιους και ξένους.

Χαίρομαι που ο Λαός μάς δείχνει ξανά το δρόμο του παλλαϊκού αγώνα επικεντρώνοντας τα πυρά του ενάντια στο πρώτο και κύριο στόχο - προϋπόθεση για να απαλλαγούμε από τον ξένο ζυγό: την κατάργηση των Μνημονίων μέσα στον ίδιο χώρο στον οποίο ψηφίστηκαν με εντολή των ξένων. Μέσα στη Βουλή των Ελλήνων.

Απευθύνομαι προς πάσαν κατεύθυνση με την προγονική παραίνεση: "Ο τολμών νικά".

Αθήνα, 26.2.2015
Μίκης Θεοδωράκης»

Η ευχαριστήρια επιστολή του Δημήτρη Κουτσούμπα

Στην ευχαριστήρια επιστολή του προς τον Μίκη θεοδωράκη, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας αναφέρει τα εξής:

«Αγαπητέ Μίκη,
Ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη χαιρετιστήρια επιστολή σου για την αυριανή συγκέντρωση στο Σύνταγμα με στόχο να γίνει επιτέλους πράξη και απόφαση της Βουλής η πρόταση Νόμου που έχει καταθέσει από χθες η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, για την κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών Νόμων και δεσμεύσεων που απορρέουν από αυτά.

Με εκτίμηση,
Δημήτρης Κουτσούμπας
ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Αθήνα 26/2/2015»

Η ΚΟ του ΚΚΕ, κατέθεσε Πρόταση Νόμου για την κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων

Πρόταση νόμου για την «Κατάργηση των μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων πλαισίων δημοσιονομικής στρατηγικής και των εφαρμοστικών τους νόμων, και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων που έχουν ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή των μνημονίων, κατέθεσε στη Βουλή σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.

Παρατίθεται η Αιτιολογική Έκθεση της Πρότασης Νόμου, ενώ παρακάτω επισυνάπτεται ολόκληρη η πρόταση νόμου σε μορφή PDF.

«ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Στην Πρόταση Νόμου

"ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΤΩΝ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΩΝ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΩΣ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ"


Α. Επί της αρχής

Το ΚΚΕ συνεπές στην πολιτική του και τηρώντας την προεκλογική του δέσμευση για μια ακόμη φορά, καταθέτει πρόταση νόμου για την ακύρωση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που ψήφισαν στη Βουλή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αρχικά, και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ εν συνεχεία.

Με την ίδια πρόταση νόμου, το ΚΚΕ ζητά την κατάργηση των αντιλαϊκών νόμων που βασίζονται στις δανειακές συμβάσεις και στα μνημόνια, των λεγόμενων εφαρμοστικών νόμων.

Στην ουσία όλα αυτά τα μέτρα εκπορεύονται από τη στρατηγική της ΕΕ, τη στρατηγική του κεφαλαίου, για να φορτωθούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Είναι μέτρα που προωθούνται σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, ανεξάρτητα από το χρέος και τα ελλείμματα.

Τα μνημόνια επιβλήθηκαν για να διασφαλίσουν την επάνοδο της κερδοφορίας του κεφαλαίου, σε μια φάση που εντείνεται ο διεθνής ανταγωνισμός. Τα μνημόνια συμπεριλαμβάνουν πολλά μέτρα που προέβλεπε η συνθήκη του Μάαστριχτ, που αποφασίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ελληνικές κυβερνήσεις την προηγούμενη περίοδο, αλλά η εφαρμογή τους εμποδίστηκε, καθυστέρησε, από την ανάπτυξη της εργατικής, λαϊκής πάλης.

Επομένως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, καθώς και τα κόμματα εκείνα που διακηρύσσουν τη δέσμευση τους για τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, επί της ουσίας αφήνουν άθικτο το αντεργατικό - αντιλαϊκό οπλοστάσιο.

Η αλλαγή του μίγματος πολιτικής διαιωνίζει την πολιτική λιτότητας, δεν αφορά σε παροχές στον λαό, αλλά σε διασφάλιση πόρων για τη στήριξη του κεφαλαίου. Θα δυναμώσει την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Τα ψίχουλα για τον λαό συμβαδίζουν με την πολιτική παροχών στο μεγάλο κεφάλαιο.

Το ΚΚΕ κρίνει τις δανειακές συμβάσεις, τα μνημόνια και τους σχετικούς νόμους, με κριτήριο τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα. Με αυτό το κριτήριο τονίζει ότι οι δανειακές συμβάσεις, τα μνημόνια και οι σχετικοί νόμοι, υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, είναι εργαλείο για τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, την κατάργηση βασικών εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων, και έχουν οδηγήσει στην πτώχευση του λαού.

Η κατάσταση που βιώνει η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, η νεολαία, με την υψηλή ανεργία, τη δραματική μείωση μισθών και συντάξεων, την κατάργηση βασικών εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, καθιστά επιτακτικά αναγκαία την ένταση της λαϊκής πάλης, για την κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων και την ανατροπή της πολιτικής που φτωχαίνει τον λαό. Για την αποκατάσταση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια, και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών.

Το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η διέξοδος για τον λαό βρίσκεται στη γραμμή κατάργησης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, την αποδέσμευση από την ΕΕ, με εργατική - λαϊκή εξουσία, με τον λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, για να αξιοποιηθούν σχεδιασμένα οι μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας, να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες.

Η πρόταση νόμου που καταθέτει το ΚΚΕ στη Βουλή, και η προσπάθεια που θα καταβάλει, να γίνει αυτή κτήμα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, είναι μια συμβολή στην πάλη για τα λαϊκά συμφέροντα.

Ταυτόχρονα με την ανάγκη κατάργησης των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των εφαρμοστικών νόμων, το ΚΚΕ υποστηρίζει ένα συνεκτικό πλαίσιο με σημαντικούς στόχους πάλης, που υπηρετούν τα άμεσα λαϊκά συμφέροντα και δίνουν ανακούφιση στον λαό. Σχετικά με τους στόχους πάλης ενδεικτικά αναφέρουμε:

1. Μισθοί, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα.

• Επαναφορά του κατώτερου μισθού της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα 751 ευρώ μεικτά για όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας, ως βάση για την υπογραφή νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) με ουσιαστική αύξηση του απαράδεκτα χαμηλού κατώτερου μισθού.
• Κανένας εργαζόμενος να μην αμοίβεται κάτω από 751 ευρώ τον μήνα.
• Να επανέλθουν οι κατώτεροι κλαδικοί μισθοί στο επίπεδο του 2009.
• Υποχρεωτική εφαρμογή των ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους.
• Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ, χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό.
• Πλήρης δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στον ΟΜΕΔ .
• Κατάργηση της δυνατότητας που καθιερώθηκε για υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων με μισθούς χαμηλότερους από τις κλαδικές συμβάσεις. Να μπει τέρμα στη σύγχρονη γκιλοτίνα των ατομικών συμβάσεων, και στις ενώσεις προσώπων.
• Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων, καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων.
• Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στον δημόσιο τομέα, τις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες, με προτεραιότητα στους χαμηλόμισθους.
• Επαναφορά των οικογενειακών επιδομάτων και των άλλων επιδομάτων του ΟΑΕΔ, που καταργήθηκαν.
• Να καταργηθούν οι νόμοι για την ενοικίαση των εργαζομένων, και να μπεί ένα τέλος στο άθλιο αυτό καθεστώς.
• Να κλείσουν τώρα τα σύγχρονα δουλεμπορικά γραφεία των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης.
• Κατάργηση του νόμου για τη δημιουργία των ΚΟΙΝΣΕΠ.
• Επανασύσταση των θέσεων εργασίας για το δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, για όλους τους εργαζόμενους που βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας, χωρίς βλαπτική μεταβολή των εργασιακών και μισθολογικών τους δικαιωμάτων.
• Άμεση ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στις κυρίες και τις επικουρικές συντάξεις τα τελευταία 2,5 χρόνια. Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης για όλα τα ταμεία.
• Αύξηση της βασικής σύνταξης από τα 486 ευρώ στα 600 ευρώ τον μήνα.
• Κατάργηση του προεδρικού διατάγματος που εξαίρεσε από τη λίστα των ΒΑΕ μεγάλο αριθμό εργαζομένων.
• Κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας.
• Όχι στις απολύσεις στον δημόσιο τομέα, όχι στις ιδιωτικοποιήσεις.

2. Φορολογία

• Κατάργηση των αντιλαϊκών φορολογικών μέτρων.
• Αύξηση του αφορολόγητου ορίου για το ζευγάρι 40.000 ευρώ το χρόνο και 5.000 για κάθε παιδί, για όλους τους μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες.
• Αναδρομική κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και του τέλους επιτηδεύματος στο εισόδημα, μέχρι 40.000 για το ζευγάρι και 5.000 για κάθε παιδί, καθώς και του ΕΕΤΗΔΕ για την κύρια και την πρώτη εξοχική κατοικία.
• Αναγνώριση των λογιστικών βιβλίων ως μοναδική πηγή προσδιορισμού εισοδήματος των επαγγελματοβιοτεχνών. Κατάργηση περαίωσης και κάθε είδους αντικειμενικών κριτηρίων. Αύξηση του ορίου προσωποκράτησης για χρέη στο Δημόσιο, και ειδικά για τους αυτοαπασχολούμενους που έχουν κλείσει την επιχείρησή τους και δεν έχουν άλλα εισοδήματα. Πάγωμα των χρεών χωρίς προσαυξήσεις.
• Κατάργηση των έμμεσων φόρων, ΦΠΑ και ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και αγροτικής κίνησης, στα αγροτικά εφόδια, στα είδη διατροφής, εκπαίδευσης, υγείας, και στα οικιακά τιμολόγια ενέργειας, ύδρευσης και τηλεπικοινωνίας.
• Κατάργηση των φόρων και τελών για Δήμο και ΕΡΤ. Απαγόρευση διά νόμου κάθε πλειστηριασμού κύριας και δευτερεύουσας κατοικίας και αγροτικής εκμετάλλευσης, με σημερινά αντικειμενικά κριτήρια αξίας 300.000 ευρώ και μέχρι 150 τ.μ. για τη λαϊκή τετραμελή οικογένεια.
• Φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου με συντελεστή 45% σε διανεμόμενα και αδιανέμητα κέρδη. Κατάργηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος που ισχύει για τους εφοπλιστές.

3. Προστασία των ανέργων

• Χορήγηση επιδόματος ανεργίας σε όλους τους ανέργους για όλη τη διάρκεια της ανεργίας.
• Κατάργηση των νόμων που μειώνουν το επίδομα ανεργίας.
• Αύξηση του επιδόματος της ανεργίας στα 600 ευρώ τον μήνα (στο 80% του κατώτερου μισθού των 751 ευρώ).
• Πλήρης και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους ίδιους και τις οικογένειες τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Υπολογισμός του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου.
• Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριορίστων διαδρομών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
• Μείωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για τους ανέργους κατά 50%.
• Απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.

4. Ασφαλιστικά Ταμεία

• Επαρκής κρατική χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων και εξασφάλιση της χορήγησης των συντάξεων και παροχών.
• Κάλυψη με κρατική χρηματοδότηση, του συνόλου των απωλειών των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, που λεηλατήθηκαν από το λεγόμενο κούρεμα ομολόγων, που είναι περίπου 14 δισ. ευρώ.

5. Υγεία - Πρόνοια

• Αποκλειστικά δημόσιο ενιαίο και δωρεάν σύστημα Υγείας -Πρόνοιας για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
• Κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών στον κλάδο υγείας όλων των ασφαλιστικών ταμείων.
• Πλήρης και επαρκής χρηματοδότηση στον κλάδο υγείας των ασφαλιστικών ταμείων για όσο διάστημα παρέχουν υπηρεσίες υγείας, των δημόσιων νοσοκομείων, των Υγειονομικών Μονάδων του ΠΕΔΥ, των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων και των ιδρυμάτων Πρόνοιας, από τον κρατικό προϋπολογισμό.
• Επιστροφή από το κράτος των αποθεματικών που χάθηκαν από το πρόσφατο "κούρεμα".
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, όλων των κλάδων και των ειδικοτήτων στα δημόσια νοσοκομεία, μονάδες του ΠΕΔΥ και ιδρύματα Πρόνοιας. Μονιμοποίηση όλων εργαζομένων με προσωρινές και ελαστικές σχέσεις εργασίας στις μονάδες Υγείας - Πρόνοιας.
• Κατάργηση των πληρωμών εισιτηρίων, συμμετοχών για ιατρικές και εργαστηριακές εξετάσεις, φάρμακα και θεραπείες, στην απογευματινή λειτουργία και τα έκτακτα περιστατικά, καθώς και της παρακράτησης των συντάξεων των χρονίως πασχόντων για πληρωμή των ιδρυμάτων όπου νοσηλεύονται.
• Κατάργηση όλων των άμεσων και έμμεσων χαρατσιών στην Υγεία (π.χ. το 1 ευρώ συνταγόσημο, τα 5 ευρώ για ιατρικές επισκέψεις στις δημόσιες μονάδες υγείας, η αύξηση στον φόρο καπνού ως ισοδύναμο μέτρο των 25 ευρώ για τη νοσηλεία στα δημόσια νοσοκομεία, κλπ).
• Όλα τα φάρμακα και εμβόλια να αποζημιώνονται 100% από το κράτος άμεσα, μέσω της επαρκούς χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων, καθώς και το υγειονομικό υλικό, τεχνικά βοηθήματα, κλπ, για όλους χωρίς εξαιρέσεις. Να καταργηθούν οι λίστες στα φάρμακα.
• Κατάργηση όλων των περικοπών, εξαιρέσεων, πλαφόν για τις προληπτικές διαγνωστικές, εργαστηριακές εξετάσεις και θεραπείες, που επιβάλλουν ο κανονισμός παροχών του ΕΟΠΥΥ και οι "κατευθυντήριες οδηγίες", των διαγνωστικών και θεραπευτικών πρωτοκόλλων.
• Εξασφάλιση από το κράτος της πλήρους και επαρκούς τροφοδοσίας των δημόσιων μονάδων Υγείας - Πρόνοιας σε φάρμακα, υγειονομικό και αναλώσιμο υλικό, αντιδραστήρια, υλικά χειρουργείου και τρόφιμα.
• Κατάργηση της πληρωμής του 15% από τους ασθενείς για τις εργαστηριακές και διαγνωστικές εξετάσεις στον συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ πρωτοβάθμιο ιδιωτικό τομέα, καθώς και της συμμετοχής των ασθενών στις δαπάνες νοσηλείας στα ιδιωτικά νοσοκομεία και μαιευτήρια.
• Εξασφάλιση με ευθύνη του κράτους της έγκαιρης και επαρκούς τροφοδοσίας σε όλα τα φάρμακα. Δωρεάν διάθεση των ειδικών φαρμάκων και των φαρμάκων για τις συνοδούς νόσους, τα συμπληρώματα διατροφής, το υγειονομικό και αναλώσιμο υλικό από τα δημόσια νοσοκομεία και τις μονάδες του ΠΕΔΥ, στους χρονίως πάσχοντες και στα ΑΜΕΑ.
• Κρατική χρηματοδότηση για τη λειτουργία όλων των ειδικών σχολείων, με πλήρη και ποιοτική παροχή τροφής.
• Άμεση καταβολή όλων των επιδομάτων σε ΑΜΕΑ και χρονίως πάσχοντες, χωρίς περικοπές και καθυστερήσεις. Πλήρης και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ανεξαρτήτως ποσοστού αναπηρίας.
• Καμία περικοπή αλλά αύξηση των επιδομάτων στις πολύτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες, και της κοινωνικής σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας.
• Καταβολή του επιδόματος τοκετού σε όλες τις γυναίκες, ανεξάρτητα της μεθόδου (φυσιολογικός τοκετός, καισαρική) και του τόπου όπου γεννούν (Νοσοκομεία, Μαιευτήρια, δημόσια ή ιδιωτικά).

6. Κοινωνικά δικαιώματα

• Επανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, με επαναφορά και διεύρυνση όλων των παροχών.
• Να ξεκινήσει πάλι το κατασκευαστικό πρόγραμμα του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας.
• Να μην κλείσει κανένας παιδικός σταθμός, δημιουργία νέων (κυρίως βρεφικών) με την αξιοποίηση των κατάλληλων δημοσίων και δημοτικών κτιρίων, να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό για την κάλυψη όλων των αναγκών.
• Εγγραφή όλων των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς χωρίς περιορισμούς, κατάργηση των τροφείων και παροχή επαρκούς και ποιοτικής τροφής».

Συνημμένα Αρχεία:
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 27/2 ΩΡΑ 7 Μ.Μ.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΕ ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ.

Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ: Καμία ανοχή στη νέα συμφωνία κυβέρνησης - ΕΕ για επέκταση του μνημονίου

Σε ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζεται:

«Καμία ανοχή στη νέα συμφωνία κυβέρνησης - ΕΕ για επέκταση του μνημονίου.

Άμεση κατάργηση μνημονίων - εφαρμοστικών νόμων.

Ανάκτηση απωλειών. Ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το κεφάλαιο και την εξουσία τους.  

Όλοι στο συλλαλητήριο του ΚΚΕ στο Σύνταγμα την Παρασκευή 27 Φλεβάρη στις 7 μ.μ.

Θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Η νέα συμφωνία, που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, αποτελεί ουσιαστικά και τυπικά επέκταση του μνημονίου και των δεσμεύσεων που προέβλεπε, συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η συμφωνία αυτή και η λίστα "μεταρρυθμίσεων" περιλαμβάνει όλα τα αρνητικά για τους εργαζόμενους μέτρα που πήρε το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις του, μαζί με την ΕΕ στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης, μέτρα που βοηθούσαν και την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Όλα αυτά, δηλαδή, για τα οποία ο ελληνικός λαός τα προηγούμενα χρόνια μάτωσε, αλλά και αντιπάλεψε: Αυστηρή επιτήρηση, αξιολόγηση από την τρόικα, που τώρα ονομάζεται "τρεις θεσμοί", διατήρηση και επέκταση των αντεργατικών και αντιλαϊκών κατευθύνσεων.

Η συμφωνία αυτή επιβεβαιώνει ότι οι διαπραγματεύσεις, ακόμη και οι ονομαζόμενες "σκληρές", που διεξάγονται μέσα στα τείχη της ΕΕ και με στόχο την καπιταλιστική ανάκαμψη, έχουν σταθερά αντιλαϊκό αποτέλεσμα. Η δήθεν "περήφανη" διαπραγμάτευση ήταν διαφημιστική απάτη.

Η όποια αναθεώρηση του προηγούμενου προγράμματος, π.χ. τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, δεν θα γίνει για να ανακουφιστεί πραγματικά ο λαός, ν’ αυξηθούν οι μισθοί, οι συντάξεις, οι κοινωνικές παροχές, αλλά για να εξοικονομηθούν κρατικοί πόροι που θα στηρίξουν το κεφάλαιο, τις επενδύσεις και την κερδοφορία του, καθώς και τους δανειστές. Οι μισθωτοί, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι συνταξιούχοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν το "μάρμαρο" της όποιας ανάκαμψης, με συνέχιση της λιτότητας, που η κυβέρνηση αποκαλεί "λιτό βίο".

Ακόμη και τα ψίχουλα, κυρίως για την απόλυτη φτώχεια, που έταξε η κυβέρνηση με το πρόγραμμά της, είναι στον "αέρα" και θα εξαρτώνται από τη συμφωνία με τους εταίρους και με την προϋπόθεση ότι δεν θα τίθεται σε κίνδυνο η δημοσιονομική πειθαρχία, η ανάκαμψη της οικονομίας και η κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων.

Γι’ αυτό και η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, άλλα κόμματα και κέντρα του συστήματος, όπως ο ΣΕΒ, που τα προηγούμενα χρόνια στήριξαν την αντιλαϊκή πολιτική, χαιρέτισαν ως θετική τη συμφωνία της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παρουσιάζει τη νέα συμφωνία ως αποτέλεσμα της λαϊκής θέλησης και της στήριξης του λαού στην κυβερνητική πολιτική. Επιδιώκει να εξαπατήσει και να φορτώσει στο λαό τους συμβιβασμούς και τις αντιλαϊκές συμφωνίες με την ΕΕ. Προσπαθεί να χειραγωγήσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να μετατρέψει το λαό σε χειροκροτητή της κυβέρνησης, να τον πείσει ότι πρέπει να συνεχίσει τις θυσίες του, να συμβιβαστεί με τα ψίχουλα.
Καμιά στήριξη και ανοχή στην κυβέρνηση που συνεχίζει στον ίδιο δρόμο, των δεσμεύσεων στην ΕΕ και της κερδοφορίας των μονοπωλίων. Γι’ αυτό και βαφτίζει "εθνική" υπόθεση τις ανάγκες του κεφαλαίου, την εξυπηρέτηση αυτού του δρόμου που δεν είναι όμως προς το συμφέρον του λαού. Άλλωστε, ο λαός έχει πείρα και πρέπει να την αξιοποιήσει, ότι δηλαδή οι κάθε φορά "εθνικοί στόχοι" των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου κατέληξαν σε μεγάλες θυσίες για τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

Όσοι είχαν ελπίδες για κάτι καλύτερο, δεν πρέπει να απογοητευτούν, αλλά να αντιδράσουν. Πολύ περισσότερο δεν θα πρέπει να εγκαταλείψουν το στόχο της πραγματικής κατάργησης των μνημονίων, των εφαρμοστικών νόμων, των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και της ανάκτησης των απωλειών.

Η θέληση του λαού ν’ απαλλαγεί από την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται με μνημόνια, ν’ απαλλαγεί από τα μέτρα και τους επιτηρητές, μπορεί να αποκτήσει πραγματικό περιεχόμενο, όταν ο λαός διεκδικήσει με τον αγώνα του όσα έχασε, απαιτώντας εδώ και τώρα:

• Λήψη άμεσων μέτρων ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών και προστασίας των ανέργων.
• Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την υποχρεωτική εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων και την κατάργηση αντεργατικών μέτρων που χτυπάνε εργασιακά δικαιώματα.
• Πραγματική επαναφορά, τώρα, με νόμο, του κατώτατου μισθού το λιγότερο στα 751 ευρώ για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους, ως βάση για αυξήσεις των μισθών.
• Επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης και κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων, που μείωσαν τις συντάξεις και αύξησαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, απαιτώντας ταυτόχρονα την επιστροφή των "κλεμμένων" από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και την καταβολή των υποχρεώσεων της πλουτοκρατίας και του κράτους.
• Απαλλαγή των λαϊκών οικογενειών από τα χαράτσια, με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, του φόρου αλληλεγγύης, την κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, του ΦΠΑ και του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και το φυσικό αέριο, την αύξηση του αφορολόγητου στις 40.000 ευρώ για κάθε οικογένεια, με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.
• Κανένας πλειστηριασμός σε πρώτη και δευτερεύουσα κατοικία των λαϊκών οικογενειών. Διαγραφή χρεών από τόκους, δραστική περικοπή των δανείων των λαϊκών νοικοκυριών.
• Αύξηση των δαπανών για αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια.

Η εργατική τάξη, ο λαός μπορεί να τα καταφέρει, οργανώνοντας τον αγώνα και τη συμμαχία του, παλεύοντας για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα υπηρετεί τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, με αποδέσμευση από την ΕΕ, με μονομερή διαγραφή του χρέους, με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και με το λαό στην εξουσία.

Αυτός είναι ο δρόμος μιας πραγματικά περήφανης και αξιοπρεπούς στάσης του ελληνικού λαού.

Το ΚΚΕ καλεί το λαό της Αθήνας και του Πειραιά, της Περιφέρειας Αττικής σε συλλαλητήριο, την Παρασκευή 27 Φλεβάρη στις 7 μ.μ., στο Σύνταγμα, με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.

Το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ».

Κάτι ετοιμάζουν...

Κάτι ετοιμάζουν και δεν είναι τυχαία η δημόσια τοποθέτηση του Μ. Γλέζου. Ούτε φυσικά ξαφνικά το ιστορικό στέλεχος της αντίστασης & του οπορτουνισμού ανακάλυψε ότι οι θέσεις είναι πολύ μακρυά από τις προθέσεις αλλά και  δημόσια ομολογεί απερίφραστα την κωλοτούμπα της ηγεσίας του Σύριζα, ζητώντας συγγνώμη διότι συνέβαλε στην απάτη.  

Ο κος Γλέζος μας λέει τα αυτονόητα, αυτά που βλέπουν έκπληκτοι οι ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος που εναπόθεσαν τις ελπίδες τους, στην «ελπίδα» που σε χρόνο αστραπή έδυσε. 

Ηλιοβασίλεμα λοιπόν ο Σύριζα.  

Ωστόσο επειδή «πρώτα θα βγει η ψυχή του οπορτουνιστή και μετά το χούι της απάτης»... φαίνεται πως η άρχουσα τάξη κάτι ετοιμάζει... οψόμεθα ες Φιλίππους*...

Είναι λοιπόν ώρα ο λαός και η εργατική τάξη να συνειδητοποιήσουν ότι δεν θα κερδίσουν τίποτα «αβρόχοις ποσί», χρειάζεται αγώνας μαζικός ταξικός. Καμιά κοινωνία δεν προχώρησε μπροστά με εξουσιοδότηση, καμιά γέννα χωρίς πόνους. Τα «κασκόλ και τα παπατζιλίκια» είναι για κατανάλωση. 
Ας προχωρήσει στην πράξη επιτέλους ο κος Γλέζος και ας ανέβει ακόμα μια φορά στην Ακρόπολη για να κατεβάσει αυτή τη φορά την σημαία της ΕΕ - ΝΑΤΟ.

Ολόκληρο το άρθρο του Μ. Γλέζου:

«Πριν είναι αργά»

«Η μετονομασία της Τρόικας σε Θεσμούς, του Μνημονίου σε Συμφωνία και των Δανειστών σε Εταίρους, όπως και όταν βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν αλλάζεις την προηγούμενη κατάσταση.
 Δεν αλλάζεις, βέβαια, και την ψήφο του Ελληνικού Λαού, στις εκλογές της 25 Ιανουαρίου 2015.
Ψήφισε αυτό που υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ: καταργούμε το καθεστώς της λιτότητας, που δεν αποτελεί μόνο στρατηγική της ολιγαρχίας της Γερμανίας και των άλλων δανειστριών χωρών της ΕΕ, αλλά και της ελληνικής ολιγαρχίας.
 Καταργούμε τα Μνημόνια και την Τρόικα, καταργούμε όλους τους νόμους της λιτότητας.
 Την επομένη των εκλογών με ένα νόμο καταργούμε την Τρόικα και τις συνέπειές της.
 Πέρασε ένας μήνας κι ακόμα η εξαγγελία να γίνει πράξη.
 Κρίμα και πάλι κρίμα.
Από την πλευρά μου ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τον Ελληνικό Λαό διότι συνήργησα σ΄ αυτή την ψευδαίσθηση.
 Πριν, όμως, προχωρήσει το κακό.
 Πριν να είναι πολύ αργά, ας αντιδράσουμε.
 Πριν απ΄όλα τα μέλη, οι φίλοι και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, σε έκτακτες συνελεύσεις, όλων των βαθμίδων των οργανώσεων να αποφασίσουν αν δέχονται αυτήν την κατάσταση.
Μερικοί υποστηρίζουν, πως σε μια συμφωνία, πρέπει κι εσύ να υποχωρήσεις. 
Κατ΄αρχήν ανάμεσα σε καταπιεστή και καταπιεζόμενο δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, όπως ακριβώς ανάμεσα στον σκλάβο και στον κατακτητή, λύση είναι μόνο η Λευτεριά.
Αλλά κι αν δεχτούμε αυτό τον παραλογισμό, ήδη οι παραχωρήσεις που έκαναν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις με την ανεργία, τη λιτότητα, τη φτώχεια, τους αυτόχειρες, ξεπερνούν κάθε όριο υποχώρησης»

___________________________________
((Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω ένα μικρό σχόλιο σχετικά με το κείμενο του Γλέζου:
Αν ο Γλέζος πραγματικά ενοχλούνταν με αυτά που κάνει το κόμμα του, αν πραγματικά ξεγελάστηκε, που εγώ δεν το πιστεύω, τότε θα έπρεπε αλλιώς να μας τα είχε πει και διαφορετικά να είχε πράξει. Θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να εγκαταλείψει το ΣΥΡΙΖΑ και να καλέσει και τους υπόλοιπους που αισθάνονται εξαπατημένοι να κάνουν το ίδιο. Αντιθέτως, αυτό που ζητάει να πράξουν όσοι λίγο πολύ τα έχουν πάρει κρανίο με τους χειρισμούς της κυβέρνησης(ή προσποιούνται πως τα έχουν πάρει κρανίο), είναι «να κάτσουμε ρε παιδιά να το συζητήσουμε εσωτερικά και να βρούμε μεταξύ μας μια λύση», δηλαδή αποπειράται να συγκρατήσει τις τυχόν διαρροές από το κόμμα, είτε σε στελέχη, είτε σε μέλη, είτε  τους απλούς ψηφοφόρους. Κατά τα άλλα ούτε κάτι πρωτότυπο λέει, ούτε κανένα επτασφράγιστο κρατικό μυστικό βγάζει στο φως του ήλιου, απλά προσπαθεί να διαχειριστεί μια κατάσταση προς όφελος της κυβέρνησης και να δώσει αριστερό άλλοθι σε όσους το χρειάζονται.)


(*). Δεν είναι τυχαίες οι τελευταίες απρόκλητες επιθέσεις στο ΚΚΕ από μεριάς των τυχοδιωκτών του Σύριζα ή και γενικότερα του «χώρου» βλέπε χυδαιότητες Πανούση, προβοκάτσιες Μακρή  
Οψόμεθα ες Φιλίππους (= Θα ειδωθούμε στους Φιλίππους).

(Πλουτάρχου, Βίοι παράλληλοι, Δίων-Βρούτος).

«Θα με δεις στους Φιλίππους» είπε ο Ιούλιος Καίσαρας στον Βρούτο, έναν από τους δολοφόνους του, σε όνειρο που είδε ο τελευταίος πριν από τη μάχη στους Φιλίππους το 42 π.Χ. Στη μάχη αυτή οι συνωμότες Βρούτος και Κάσσιος ηττήθηκαν από τον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό, ο δε Βρούτος αυτοκτόνησε.

Τη φράση αυτή τη λέμε με τη βεβαιότητα ότι οι τελικοί λογαριασμοί θα γίνουν μελλοντικά και τότε θα λυθούν οι διαφορές οριστικά.

ΠΗΓΗ... gekoudi.blogspot.com

Αγαπητέ μου Κώστα

Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Μάνου Δούκα, όπως αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα -ARISTERA STI MITILINI - ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Λέει ο συμπαθητικός τσομπανάκος στα πρόβατα: «Θα διαπραγματευτώ πολύ σκληρά με το χασάπη για τις συνθήκες της σφαγής σας. Πιο σκληρά από κάθε άλλο τσομπάνη». Τα πρόβατα είναι υποχρεωτικό να νοιώθουν αισιοδοξία;

Ή να στο πω αλλιώτικα:

Αν τους Εβραίους τους πήγαιναν στο Άουσβιτς

με τρένα που είχαν μέσα όλες τις ανέσεις,

θα έπρεπε οι Εβραίοι να ήταν ... χαρούμενοι κι αισιόδοξοι;

Είπες: «Yπομονή. Μη γίνεστε Κασσάνδρες. Αφήστε μας να αισιοδοξήσουμε. Δώστε χρόνο στο ΣΥΡΙΖΑ. Άσε να τους δούμε κι αυτούς». Αλλά και ... «Ας είχε το ΚΚΕ την ικανότητα να πείσει τον κόσμο εκείνο κι όχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ας είχε το ΚΚΕ μια άλλη επικοινωνιακή πολιτική να πείσει». Αυτά που θέλω να πω, στα γράφω επειδή πάντα τα καταφέρνω καλύτερα στα γραπτά. Κι επειδή τα γραπτά μένουν.

1. Η Κασσάνδρα δεν έπεισε ούτε τον ίδιο της τον πατέρα ότι ο Δούρειος Ίππος είναι παγίδα. Οι Τρώες δεν την άκουσαν γιατί «Αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα». Αλλά μέσα απ΄ το «άλογο» αυτό ξεφύτρωσαν οι εχθροί και τους έσφαξαν. Κέρδισαν κάτι οι Τρώες που δεν την εμπιστεύτηκαν και αφέθηκαν στην αφέλειά τους και στην έντονη ανάγκη τους να νοιώσουνε κι αυτοί .... «επιτέλους πιο αισιόδοξοι».

2. Ο Γαλιλαίος δεν έπεισε την ανθρωπότητα ότι η γη γυρίζει. Αλλά αυτή γύριζε. Έκανε άραγε καλά η κοινή γνώμη που δεν τον πίστεψε; Κέρδισε τίποτα η ανθρωπότητα που έκανε μερικούς ακόμα αιώνες σκυμμένη στα γόνατα, απέναντι στην εξουσία της εκκλησίας και της στραβομάρας;

3. Το ΚΚΕ ίσως δεν έπεισε την κοινή γνώμη ότι το Μάαστριχτ κι η Ε.Ε. είναι καταστροφή για την οικονομία της χώρας μας και για τους εργαζόμενους. Κέρδισε ή έχασε ο λαός κι η χώρα μας; Τότε είχε θετικό εμπορικό ισοζύγιο, γιατί είχε και αγροτική παραγωγή και αγροτική οικονομία. Αλλά τώρα .... εφαρμόστηκαν οι πολιτικές της ΕΕ στην εργασία, στην αγροτική οικονομία, στη βιομηχανία, κλπ. Ψάξτε τώρα για βιομηχανία και αγροτική παραγωγή. Συμπτωματικά διαλύθηκαν, όπως ακριβώς είχε προβλέψει και προειδοποιήσει το ΚΚΕ; Αλλά δεν το πίστεψε ο κόσμος.

4. Tο 2009 (Δεκέμβρη), μόλις είχε εκλεγεί ο Γ. Παπανδρέου με 45%, το ΚΚΕ έλεγε: «Έρχεται θύελλα». Μας λοιδωρούσαν τότε. Όλοι έλεγαν «δώστε χρόνο». Η «θύελλα» όμως ήρθε. Ήταν κέρδος για όσους πίστεψαν στις αυταπάτες ή την καλλιεργημένη αισιοδοξία απ΄ τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης και τους μηχανισμούς της προπαγάνδας; (π.χ. ο Λαζόπουλος έλεγε τότε: «Ας τον δοκιμάσουμε κι αυτόν και βλέπουμε. Αν δε μας κάνει τον αλλάζουμε»).

5. Το ΄81 όσοι αριστεροί ψήφισαν το (χωρίς γραβάτες) ΠΑΣΟΚ, γιατί «Τώρα είναι η ώρα κάτι να γίνει», έγιναν στη συνέχεια αυριανιστές προκειμένου να δικαιολογήσουν την επιλογή τους. Έγιναν σιγά σιγά δεξιοί χωρίς να το πολυκαταλάβουν. Και το υπερασπίζονταν κιόλας γιατί ... «δε γινόταν αλλιώς», γιατί «αυτό που λέει το ΚΚΕ δε γίνεται» και άλλα τέτοια. Να δεις που και κάποιοι σύγχρονοι «αντιμνημονιακοί» μας φίλοι, σε καμιά δεκαριά μέρες (μη λέω και πολλές) θα είναι «κατά του 30% του μνημονίου, αλλά θα είναι υπέρ του 70%».

6. Ή να δείς που σε λίγο θα μας λένε ότι «η διαγραφή του χρέους δεν είναι εφικτή». Ετοιμάσου. Το ΠΑΣΟΚ κάποτε υπέγραψε τη συμφωνία για την παραμονή των βάσεων στην Ελλάδα και ταυτόχρονα πανηγύριζε (ολόκληρη καμπάνια κάνανε, συγκεντρώσεις, εκατοντάδες πανό, κλπ) με σύνθημα «Οι βάσεις φεύγουν». Τώρα λένε πάλι τα ίδια λόγια. «Το μνημόνιο φεύγει» - είπαν. «Η τρόϊκα φεύγει» - είπαν. Ετοιμαστείτε. Θυμηθείτε το. Θα σας χρειαστεί πολύ σύντομα.

7. Tο KKE(και η ΕΔΑ παλιότερα) έλεγε πάντα ότι «δεν αλλάζει ο χαρακτήρας της ΕΟΚ - ΕΕ». Ότι «είναι στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου» και «δεν αλλάζει η ΕΕ απ΄ τα μέσα» (όπως έλεγε πάντα το ΚΚΕ-εσ, η ΕΑΡ και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ). Θα περιμένετε να αποδειχθεί με την «αποφασιστική στάση» του ΣΥΡΙΖΑ; Ή θα βάλετε το μυαλό σας να σκεφτεί ότι κάποιος που ξεκινά με δεδομένο το «Μέσα στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη» είναι καταδικασμένος να χάσει τη διαπραγμάτευση γιατί μόνος του παραδίνεται;

8. Το «Ναι» ή το «Οχι» στην ΕΕ δεν είναι «ένα θέμα μέσα σ΄ όλα τα άλλα». Το δικό μας «ΟΧΙ» πατάει σε μια πολιτική, οικονομική, επιστημονική ανάλυση που συνεχώς δικαιώνεται. Οφείλεται στο ότι δε μπορεί η αριστερά να ταυτίζεται με τη στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου. Το «ΝΑΙ» του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί δογματική προσήλωση στην ΕΕ (ιστορική παρακαταθήκη από το ΚΚΕεσ και την ΕΑΡ). Χρειάζεται εσύ να αποφασίσεις κάποτε: Είναι αυταπάτη η θέση «θα αλλάξουμε την ΕΕ απ΄ τα μέσα» (που οδηγεί αντικειμενικά στην ενσωμάτωση); Ή είναι μια ακόμα απάτη απ΄ την πλευρά τους (που στοχεύει ακριβώς στην ενσωμάτωση); Υπάρχει άραγε κάποιο επιχείρημα υπέρ της ΕΕ (πέρα απ΄ όσα εμπεριέχουν το φόβο και τον πεσιμισμό); Ένα έστω. Ρωτάω εδώ και χρόνια.

9. Είναι δυνατό να περιμένει ένας άνθρωπος με αριστερές αρχές τη διαπραγμάτευση του Βαρουφάκη; Ή θα σκεφτεί ότι προφανώς δε μπορεί ο σύμβουλος του Γ. Α. Παπανδρέου να μας φέρει τώρα την αντίθετη πολιτική απ΄ αυτή που υπερασπίστηκε ο προηγούμενος προϊστάμενός του; Τι έκανε τότε ο Βαρουφάκης; Πόσο διορατικός, αποφασιστικός, αντιμνημονιακός και τσαμπουκάς ήταν τότε; Τι άλλαξε τώρα; Σήκωσε το γιακά και μάγκεψε;

10. Είναι δυνατόν ένας λογικός άνθρωπος να δέχεται το επιχείρημα «Δε συζητώ με την τρόϊκα, αλλά συζητώ μόνο με την ΕΚΤ, την Κομισιόν και το ΔΝΤ»; Αυτός που το διακηρύσσει αυτό είναι ηλίθιος; Ή είναι απατεώνας (πολιτικά);

11. Κι ύστερα ... εμείς δε σας εμποδίζουμε να έχετε αυταπάτες ... χαρά ... αισιοδοξία ... γνώμη κι ότι άλλο θέλετε. Είναι δικαίωμά σας ακόμα και να κοροϊδεύετε τον εαυτό σας. Ή να παριστάνετε ότι όλα πάνε καλά. Άλλωστε πάντα η κοινή καθοδηγούμενη γνώμη έχει τάση προς τον εφησυχασμό και το «εύπεπτο». Όλα τα παραδείγματα που είπα αυτό δείχνουν. Είναι υποχρεωτικό όμως να έχουμε κι εμείς την ίδια γνώμη και την ίδια στάση; Υποθέτω πως δεν το υποστηρίζεις αυτό. Γιατί εμείς έχουμε ακριβώς τον αντίθετο στόχο: Να λέμε και να ακούγεται η γνώμη της εργατικής τάξης (δηλαδή η αντίθετη γνώμη), που δεν πρόκειται να την προβάλει ούτε η τηλεόραση, ούτε ο Λαζόπουλος, ούτε οι Αμάν, ούτε και οι άλλοι εργολάβοι της ταξικής ενημέρωσης και νταβατζήδες της κοινής γνώμης και λογικής. Έτσι κι αλλιώς δε μπορεί κανείς να μας υποχρεώσει να τους ακολουθήσουμε. Δεν τα κατάφερε ποτέ κανείς. Ούτε η χούντα. Ούτε τα εκτελεστικά αποσπάσματα. Την αλήθεια μας, θα τη λέμε παντού και πάντα. Γιατί είναι ανάγκη.

12. Και θα τη λέμε για ένα λόγο παραπάνω: Γιατί υπάρχει ο κίνδυνος (εσείς όλοι που νομίζετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ξάδερφος του ΚΚΕ), όταν θα δείτε το ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθεί την «πεπατημένη» της σοσιαλδημοκρατία (μια άλλη φορά θα σου γράψω καμιά πενηνταριά ιστορικά παραδείγματα που έχω πρόχειρα), να μας κατηγορήσετε ότι «Η αριστερά φταίει». Η ΝΔ από τώρα το επιχειρεί όταν προσπαθεί να εμφανίσει το ΣΥΡΙΖΑ σαν κομμουνιστικό. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ «το παίζει το εργάκι». Κυρίως με τις ψεύτικες προτάσεις που κάνει προεκλογικά μπας και κλέψει κανένα ψήφο. Εμείς θέλουμε να έχουμε πάλι πει καθαρά τη γνώμη μας και τις εκτιμήσεις μας στο λαό. Ότι ο στόχος κι ο λόγος ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ είναι η διάσωση του συστήματος της εκμετάλλευσης. Γι αυτό και είναι αποδεκτός από το ίδιο το σύστημα. Γι΄ αυτό και δεν έχει καμιά σχέση συγγένειας, φιλίας ή έστω ομοιότητας με το ΚΚΕ.

Κι ένα σχετικό ανέκδοτο: «Ένας Πόντιος βλέπει μπροστά του μια μπανανόφλουδα. Την κοιτάει με απόγνωση και λέει: Φτού ρε γαμώτο. Πάλι θα πέσω».