"Αυτό για του ξένους λέγεται κοινωνική αλληλεγγύη!..."

Αντιγράφουμε: “Στην Αμερική έχει αρχίσει το εξής φαινόμενο: στα καλά του καθουμένου, εκεί που κάποιο μαγαζί πάει για κλείσιμο λόγω χρεών, πέφτει σύρμα (SMS, FACEBOOK) και πλακώνει κόσμος που αρχίζει να αγοράζει ότι βρει μπροστά του.

Οι ιδιοκτήτες από άφραγκοι και χρεωμένοι ξεπουλάνε σε μία μέρα !!!! και γλυτώνουν το κλείσιμο. Αυτό για τους ξένους λέγεται κοινωνική αλληλεγγύη. Κάτι που στη χώρα μας, έχει εκλείψει από το '60 !!! Καιρός και εμείς να κάνουμε κάτι.”

Με αυτές τις φράσεις ξεκινάει μια έκκληση που μας προτείνει να αποφεύγουμε τα κινέζικα, να ενισχύουμε τα μικρομάγαζα της γειτονιάς μας και να καταναλώνουμε Ελληνικά και όχι ξένα προϊόντα. Και μάλιστα τα φτηνά.) Όχι τα ακριβά -λέει- του τύπου γιαούρτι ΦΑΓΕ). “Ας οργανωθούμε : ενημερώστε φίλους και γνωστούς για ευκαιρίες! Στα ψώνια, τη βενζίνη, το γάλα, τα ρούχα, το ψωμί.” Και “λογικό” ακούγεται και “πατριωτικό”. Παρόμοιες εκκλήσεις προτείνονται συχνά στο διαδίκτυο σαν λύση για το ξεπέρασμα της κρίσης που δεν φαίνεται το τέρμα της.

Το να προτιμάμε τα Ελληνικά προϊόντα είναι μια θετική σκέψη. Το να θεωρούμε όμως ότι με αυτό τον τρόπο θα ξεπεράσουμε την κρίση είναι τουλάχιστον αφελές, αν όχι ύποπτο. Ας δούμε μερικές αντικειμενικές δυσκολίες:

• Όταν τα Ελληνικά προϊόντα είναι ακριβότερα από τα ξένα, που θα βρει χρήματα ο άνεργος, ο μεροκαματιάρης, ο φτωχός για να προτιμήσει τα ελληνικά προϊόντα; Σε συνθήκες κρίσης αυτό είναι από δύσκολο έως αδύνατο.
• Όταν τα γεωργικά μηχανήματα, τα εργαλεία, οι σπόροι, τα λιπάσματα, τα ραντίσματα, τα μέσα μεταφοράς, διακίνησης και συντήρησης των προϊόντων είναι εισαγόμενα, πόσο Ελληνικά είναι τα Ελληνικά προϊόντα και πόσο ανταγωνιστικές μπορεί να γίνουν οι τιμές τους στην αγορά;
• Όταν παρ' όλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα οι Έλληνες παραγωγοί αναγκάζονται να πουλήσουν στους μεγαλεμπόρους ακόμα και κάτω του κόστους τα προϊόντα τους, με ποιο τρόπο μπορούν να εμποδίσουν του μεγαλεμπόρους να τα πουλάνε στο λαό σε όποιες υψηλές μονοπωλιακές τιμές θέλουν;
• Όταν τα Ελληνικά προϊόντα είναι ποιοτικά χειρότερα από τα ξένα αρκεί το επιχείρημα ότι “τα λεφτά θα μένουν στην Ελλάδα” για να πεισθεί ο Έλληνας “καταναλωτής” να τα αγοράζει;
• Τα μονοπώλια θεσπίζουν “πρότυπα” (standards) παραγωγής και πώλησης. Μερικά από αυτά τα πρότυπα είναι απαραίτητα, διότι πράγματι προστατεύουν τη δημόσια υγεία και ασφάλεια, ενώ πολλά άλλα είναι τεχνητοί περιορισμοί ώστε τα μονοπώλια να εξοντώνουν τον μικρό ανταγωνισμό. Πως μπορεί να επιβιώσει ο Έλληνας παραγωγός μέσα σ' αυτό το... “υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον”;
• Όταν η τραπεζική χρηματοδότηση, το φορολογικό σύστημα και γενικότερα οι καπιταλιστικοί κρατικοί μηχανισμοί ευνοούν τα μονοπώλια ενώ ταυτόχρονα στραγγαλίζουν τον Έλληνα μικροπαραγωγό, πως θα μπορέσει αυτός να επιζήσει για να τροφοδοτήσει την αγορά με τα προϊόντα του;

Χίλια-δυο τέτοια προβλήματα υπάρχουν που κάνουν μη εφαρμόσιμη τη “λογική” έκκληση για να λυθεί το πρόβλημα της κρίσης με την υποστήριξη των ελληνικών προϊόντων.

Έστω!... Αν όλα πάνε καλά και αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα σωνόμαστε;

Ας υποθέσουμε όμως πως ο ουρανός βρέχει λύσεις για όλα τα παραπάνω προβλήματα και οι Έλληνες παραγωγοί καταφέρνουν να ορθοποδήσουν, να κάνουν βιώσιμες και σύγχρονες επιχειρήσεις που παράγουν φτηνά και καλά προϊόντα. Τι θα συμβεί; Πόσο θα διαρκέσει αυτό το “θαύμα”, αυτή η φανταστική αρμονία προσφοράς και ζήτησης, ο μαγικός γάμος ανάμεσα στην ηθική και την αστική πολιτική; Ούτε στιγμή.

Ο βασικός και σιδερένιος νόμος του καπιταλισμού είναι το κέρδος. Αυτό δεν είναι θεωρία. Είναι η πρακτική που λειτουργεί συστηματικά και καθημερινά μπροστά μας. Όταν μια ελληνική εταιρία -ανθούσα ή προβληματική- βρει πιο φτηνά εργατικά χέρια σε άλλη χώρα για να αυξήσει τα κέρδη της, κλείνει την εταιρία στην Ελλάδα και μετακομίζει στο εξωτερικό. Αν δε μετακομίσει ολοκληρωτικά μπορεί να μετακομίσει μόνο τα κέρδη της, τα κεφάλαιά της, να τα κάνει καταθέσεις στο εξωτερικό, να αγοράσει ξένους τίτλους. Η συνθήκη του Μάαστριχτ επιτρέπει τη διακίνηση κεφαλαίων μέσα στην ΕΕ. Εδώ το όνειρο τελειώνει και η ελπίδα για λύση επιστρέφει στο σημείο που ξεκίνησε. Ξαναγίνεται εφιάλτης.

Υπάρχει άραγε διέξοδος;

Είναι άραγε όλα μαύρα κι άραχνα; Δεν μπορούμε να βάλουμε ένα τέλος στην κρίση; Θυμίζουμε ότι οι Ινδοί λένε πως “αν το τέλος δεν είναι καλό, τότε αυτό δεν είναι το τέλος”. Κι εμείς πρέπει να εφαρμόσουμε μια λύση που να είναι ρεαλιστική και πρακτικά εφαρμόσιμη.

Το λάθος στο συνταγολόγιο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ είναι η βάση στην οποία στηρίζεται η λογική του. Το συνταγολόγιο κινείται μέσα στη λογική του κοινωνικού συστήματος που παράγει και αναπαράγει τα αδιέξοδα. Προτείνει την εφαρμογή ηθικής και δικαιοσύνης μέσα στο σύστημα που δικαιώνει την ανηθικότητα, την αδικία, δηλαδή την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Δεν μπορεί να ξεφυτρώσει λογική θεμελιωμένη στην παράλογη αποδοχή της εκμετάλλευσης. Αυτό ισχύει τόσο για την Ελλάδα όσο και για όλες τις καπιταλιστικές χώρες, με κρίση ή χωρίς κρίση.

Το κοινωνικό πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με εξυπνάδες ή κουτοπονηριές. Τη λύση θα φέρει η σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις που αγωνίζονται για να καταργήσουν την εκμετάλλευση και σ΄ αυτές που τη δημιουργούν, την υποστηρίζουν και την ανέχονται.

Το πλήρες κείμενο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ.

dioti.gr

Για τον Δ. Τσακνή και τις ...νουθεσίες του

Διαβάσαμε στο διαδίκτυο την επιστολή που απέστειλε ο Δ. Τσακνής στον πρωθυπουργό - «Αγαπητέ Αλέξη» τον προσφωνεί…

Δεν θα σχολιάζαμε ούτε τα «δάκρυσα όταν πήγες την Καισαριανή», ούτε τα «συμμερίστηκα τη συγκίνησή σου στις προγραμματικές δηλώσεις», ούτε ότι η «γκρίνια» του προς τον ΣΥΡΙΖΑ για τη νέα συμφωνία επισφραγίζεται με τη φράση: «Τέσσερις μήνες ζητήσατε; Τέσσερις και εκατόν τέσσερις θα είμαστε δίπλα κι απέναντί σας…». Ο πειρασμός να σχολιάσουμε προέκυψε κυρίως από τις νουθεσίες που απευθύνει προς τους «συντρόφους της κομμουνιστικής Αριστεράς» (βλ. ΚΚΕ).

Λέει λοιπόν ότι «ως κομμουνιστής όμως, προσπαθώ πάντα να βρω τη χαραμάδα και να τη μετατρέψω σε ρήγμα (…) Παρατηρώντας τις διαθέσεις του κόσμου, ακόμα και το θυμικό του, επιδιώκω να το μεταβάλω σε συνειδητή στάση, δίνοντας στο συναίσθημα την πολιτική του διάσταση, μετατρέποντάς το δηλαδή σε συνειδητό. (…) Δεν ήταν επαναστάτες με θεωρητική κατάρτιση οι εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες που γύρισαν τα όπλα τους στους στρατηγούς το ’17 στη Ρωσία. Απελπισμένοι άνθρωποι του λαού ήταν, αφελείς και πλανεμένοι ίσως μέχρι πρότινος, που χάρις στη δουλειά των ελάχιστων μπολσεβίκων μεγαλούργησαν και έγραψαν ιστορία».

Εγκαλείται λοιπόν το ΚΚΕ γιατί δεν μετατρέπει σε «ρήγμα» τη «χαραμάδα» και μάλιστα δεν ακολουθεί λενινιστική πολιτική ώστε να το κάνει αυτό.

Πρώτον. Ποια «χαραμάδα» ανοίγει η ανάληψη της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ; Μιλάμε για μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης που επιλέχθηκε και στηρίχτηκε από το κεφάλαιο. Δεν είναι μια κυβέρνηση που αναδείχθηκε από το «κίνημα» όπως υπονοείται, αλλά ίσα - ίσα αξιοποιείται για να το ενσωματώσει και να το αφοπλίσει πιο αποτελεσματικά.

Δεύτερον. Από πού και ως πού έχει την παραμικρή ομοιότητα η γραμμή των μπολσεβίκων με αυτήν που περιγράφει ο επιστολογράφος; Μήπως οι μπολσεβίκοι έδειξαν ανοχή ή «κριτική στήριξη» στην Προσωρινή Κυβέρνηση ή μήπως διοργάνωσαν και συγκεντρώσεις υποστήριξής της; Την αντιπάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις, επεξεργάστηκαν γραμμή που εξασφάλισε σε όλες τις καμπές από τον Απρίλη ως τον Οκτώβρη την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης, την προβολή, ζύμωση και πρακτική δράση για την κατάληψη της εξουσίας. Αυτό τους οδήγησε στη νίκη.

Τρίτον. Όλα αυτά πού μοιάζουν με τις σημερινές συνθήκες; Γιατί όποιος χρησιμοποιεί ιστορικές αναλογίες, πρέπει να σέβεται την ιστορία. Την περίοδο του 1917 μιλάμε για συνθήκες επαναστατικές, με Σοβιέτ εργατών και στρατιωτών, ένοπλο λαό. Όχι για διαπραγματεύσεις στα σαλόνια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και «κολλητηλίκια» με τον ΣΕΒ και τον Ομπάμα.

Λέει επίσης στην επιστολή: «Το θέμα δεν είναι να χειροκροτήσουμε αυτάρεσκα τους εαυτούς μας, σε περίπτωση μιας οριστικής υπαναχώρησης (όσο κι αν αυτή διαφαίνεται), αλλά να συμβάλουμε έτσι ώστε να την αποτρέψουμε. Κι αυτό θα γίνει στους δρόμους και τις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και πολιτικής ζύμωσης».

Κατ' αρχάς, όσο και «καλοπροαίρετος» να ήταν κανείς, τι άλλο να περιμένει να δει για να πειστεί για την «οριστική υπαναχώρηση» του ΣΥΡΙΖΑ (από τι αλήθεια; αλλά ως το δεχθούμε χάριν της συζήτησης); Εδώ άρον άρον υπαναχώρησε ακόμη και από τα απατηλά του συνθήματα και όλα αυτά μέσα στις πρώτες μέρες ανάληψης της διακυβέρνησης.

Ολόκληρη η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, από τη γιγάντωση ως την αστική διακυβέρνηση, έχει ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο. Αντί να λένε πολλοί ότι το ΚΚΕ υποτιμά τις διαφορές ή ότι δεν βλέπει ότι δεν είναι «ομοιογενής» η κυβέρνηση κλπ., ας δουν ότι, παρά τις όποιες διαφορές (ουσιαστικές και λιγότερο ουσιαστικές), η πραγματικότητα δεν αλλάζει: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται τον καπιταλισμό και λέει ψέματα στο λαό για το πώς μπορούν να λυθούν τα προβλήματά του. Η υπογραφή της συμφωνίας είναι καθαρότατη απόδειξη των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει απέναντι στο κεφάλαιο. Ας δουν ότι παίρνει πίσω ακόμη και τις υποσχέσεις για ψίχουλα ή ορισμένα μέτρα ανακούφισης της ακραίας φτώχειας που έταζε στο λαό προεκλογικά, ότι αυτό που έρχεται είναι μέτρα, φόροι και νέα βάρη στο λαό, πιθανότατα νέο μνημόνιο τον Ιούνη. Αυτά μπαίνουν στο τραπέζι με τη νέα συμφωνία.

Η εξέλιξη αυτή δεν εμποδίζεται μέσω της στήριξης της κυβέρνησης ή με μια λογική «ρυμούλκησής» της προς τα αριστερά. Είναι αυταπάτη, αφοπλισμός και αυτοχειριασμός του κινήματος, λογική που το μετατρέπει σε ουρά της κυβέρνησης. Αντιμετωπίζεται αποκαλύπτοντας τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, τα συμφέροντα που πραγματικά υπηρετεί, λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτό που χρειάζεται είναι το εργατικό λαϊκό κίνημα να μη χάσει χρόνο σε αναμονή ή νέα απογοήτευση. Γι’ αυτό το ΚΚΕ πρωτοστατεί και θα δώσει τις δυνάμεις του για την οργάνωση της λαϊκής πάλης και αντεπίθεσης, για την ανάδειξη του πραγματικού αντιπάλου. Ας ψάξουν αλλού για χειροκροτητές στα κυβερνητικά συλλαλητήρια, με το περιτύλιγμα «να πιέσουμε την κυβέρνηση», «να την βάλουμε στον ίσιο δρόμο». Βαδίζουμε ριζικά διαφορετικό δρόμο, το δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης, της πάλης για άλλο δρόμο ανάπτυξης υπέρ του λαού.

ΥΓ: Ο Τσακνής θυμίζουμε ότι δεν πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Βρείτε τις διαφορές… 

Από (παρένθεση) σε {αγκύλη}, και αγκύλωση στον εγκέφαλο

"Μήπως κάποιοι βιάζονται υπερβολικά;" αναρωτιέται κάποιος στο Βαθύ Κόκκινο ,σε ένα κείμενο που μάλλον σαν ειρωνεία ή τρολάρισμα διαβάζεται. Αλλά έχει τα βασικά στοιχεία της λογικής των απολογητών της Νέας Βάρκιζας.

Παραθέτω σε μορφή διαλόγου:

"Εντάξει δεν τον λες και θρίαμβο, όμως μια καλή αρχή έγινε, το καταλάβανε και οι φίλοι μας, το δείχνουν τα άρθρα και οι αναλύσεις του παγκόσμιου τύπου, το υπολογίζουν τα χρηματιστήρια, αυτή η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται και βάζει όρια, έστω πιο πίσω από τα αρχικά, μετά από πέντε και πλέον χρόνια απλά εφαρμογής εντολών και αυτό είναι αρκετό για αρχή."

Το λες καλή αρχή, Ραγιά μου, το να ξεκινήσεις, όχι πια όρθιος με λεονταρισμούς, αλλά γονατιστός με παρακάλια, την ψευτοδιαπραγμάτευση με τους δυνάστες σου (δανειστές και άλλους) και να καταλήξεις με ταπεινωτική συνθηκολόγηση; Ή μήπως αστειεύεσαι;

"Εκτός αν κάποιοι θέλουν να πάμε στα άκρα, δηλαδή στο μονόδρομο που οδηγεί εκτός Ευρωζώνης και ίσως Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που όμως δεν έχει εκφραστεί πλειοψηφικά για να γίνει πράξη και δεν έχουν αποτυπωθεί ακριβώς οι συνέπειες."

Θεωρείς ότι θα "πάμε στα άκρα ",  Ραγιά μου, το να πάρουμε το μονόδρομο έξω απ' την ΕΕ, όταν ήδη  "έχουν αποτυπωθεί ακριβώς οι συνέπειες" της παραμονής μέσα σ' αυτήν με τόσο ακραία ωμότητα, με τόσο ωμή ακρότητα. Και πιστεύεις ότι αν η κυβέρνηση είχε τη θέληση και το σθένος να το κάνει τώρα δεν θα είχε την πλειοψηφία του λαού πίσω της;

"Γράφαμε προχθές ότι τώρα αρχίζει ο αγώνας, έτσι είναι, δύσκολες διαπραγματεύσεις αλλά και λειτουργία ενός κακομαθημένου κράτους και αλλοπρόσαλλων απόψεων που πρέπει να συγκεραστούν, να μπουν φραγμοί στην ασυδοσία των ισχυρών, των μπαταχτσήδων, των λαθρέμπορων, των εκμεταλλευτών της μαύρης εργασίας, όσων κλέβουν τον ΦΠΑ και τις εισφορές στα Ταμεία, όσων λαδώνονται, να αποδοθεί δικαιοσύνη, ισονομία και ισότητα παντού, προστασία των αδυνάτων, τόσα που πρέπει να γίνουν, τόσα που είχαν αφεθεί στην τύχη τους και στα χέρια των επιτήδειων, χρόνια τώρα."

Το λες δικαιοσύνη, ισονομία και ισότητα παντού, Ραγιά μου, το να γίνονται οι πολλοί φτωχότεροι και οι λίγοι πλουσιότεροι μέρα με τη μέρα; Το λες φραγμό στην ασυδοσία των ισχυρών το να πληρώνονται τοκογλύφοι που απαιτούν αίμα, δάκρυα και ιδρώτα για λεφτά που έφαγε το σινάφι αρπακτικών, που δεν συνίσταται μόνο από επιτήδειους μπαταχτσήδες, λαθρεμπόρους, κλέφτες  και διεφθαρμένους, αλλά και από νόμιμους εκμεταλλευτές της εργασίας (μαύρης και λευκής ή οπουδήποτε χρώματος);

"Τουλάχιστον μπήκε φρένο στα νέα μέτρα που μας περίμεναν, το τετράμηνο που ακολουθεί θα κριθούν όλα."

Το βρίσκεις αστείο, Ραγιά μου,να μας λες πως πάτησαν  "φρένο στα νέα μέτρα" την ώρα που πατάνε γκάζι για νέα μέτρα; Τι άλλο περιμένεις να κριθεί σε τέσσερις, ή εκατόν τέσσερις μήνες;

"Είναι άδικο να συντάσσονται άνθρωποι μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, έστω χωρίς υστεροβουλία, με αυτούς που έχουν βαρύτατες ευθύνες για την κατάντια της χώρας, που απογυμνωμένοι καθημερινά για τα πεπραγμένα τους, «σκούζουν» τάχα ότι αναλαμβάνονται νέες δεσμεύσεις τη στιγμή που αυτοί ήταν έτοιμοι να μας απαλλάξουν από τα δεινά, που οι ίδιοι μας έφεραν."

Και γιατί τάχα, Ραγιά μου, να μην "συντάσσονται" οι νέοι με τους παλιούς όταν αμφότεροι κάνουν τα ίδια;

"Και ενώ αυτοί έχουν ήδη αποδοθεί στην κρίση της Ιστορίας, έρχονται οι από μέσα φίλοι στο μήνα επάνω από την εκλογική νίκη, να θέσουν όλα τα ζητήματα και κάνουν πως αγνοούν τα εμπόδια που είχαν στηθεί, μέσα και έξω, ότι τελειώνοντας ο Φλεβάρης είχαν φροντίσει να μην υπάρχει Ευρώ στα Ταμεία, με μόνο επιχείρημα ότι η πρόσφατη λαϊκή εντολή ενέκρινε το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ."

Πίστεψες ποτέ, Ραγιά μου, πως θα έκαναν αυτά που υποσχέθηκαν χωρίς εμπόδια; Η μήπως τα εμπόδια είναι πρόσχημα για να μπορείς να λες πως τάχα μου είχες πρόθεση να κάνεις κάτι διαφορετικό απ' αυτό που έκανες;

"Μα και οι άλλοι δεκαοκτώ συνέταιροι-δανειστές, με εκλογές έχουν εκλεγεί και εκπροσωπούν τις χώρες τους και υπερασπίζονται τα συμφέροντα πρώτα του δικού τους λαού, στον οποίο και λογοδοτούν."

Είσαι σοβαρός, Ραγιά μου, όταν λες πως, επειδή έχουν εκλεγεί  εκπροσωπούν τα συμφέροντα του λαού τους; Πως δηλαδή; Όπως ο εκλεγμένος Σαμαράς πριν από σας; Και πως λογοδοτούν; Όπως εσείς τώρα;

"Όταν όλοι είναι εναντίον και είναι και οι δανειστές, το πως και το γιατί είναι γνωστά πλέον, περιμένει κανείς ότι μπορείς να βάζεις ακόμα και αυτονόητους όρους και αυτοί να τους δέχονται χωρίς αντίδραση;"

Αυτό να το έλεγες πριν, Ραγιά μου, τότε που ήσουν κράχτης φτηνού εμπορεύματος ελπίδων.

"Η επιτυχία και αν θα καταφέρει αυτή η Κυβέρνηση να ανακουφίσει την ταλαιπωρημένη μας χώρα και το λαό, θα φανεί στην πορεία και θα εξαρτηθεί κατά πόσο θα απομακρυνθεί από την Αριστερή ηθική, αυτή την ηθική που κράτησε και κουβαλά τόσα χρόνια, άσβεστη τη φλόγα που θα αναμετρηθεί με την σαγήνη της εξουσίας."

   
Εχουν ήδη απομακρυνθεί από όποια (αριστερή και βαλε) ηθική, Ραγιά μου, συνουσιάζονται ηδη με τη σαγηνευτική εξουσία των μεγαπωλίων"

"Μη βιάζεστε λοιπόν, έχουμε δρόμο, το ταξίδι μόλις άρχισε. 

 Η μέρα φαίνεται απ' το πρωί, Ραγιά μου. Και αν εσύ δεν βιάζεσαι, χαράμισε όσο χρόνο θέλεις. Αλλά μη ζητάς να περιμένουμε.

 "Η παρένθεση έγινε ήδη αγκύλη."

Το να περνάς  "από παρένθεση σε αγκύλη" και να είσαι ευχαριστημένος είναι σύμπτωμα αγκύλωσης στον εγκέφαλο, Ραγιά μου.


red rock views

Θέλω να πάθω ελπίδα και ο ΣΥΡΙΖΑ δε μ’ αφήνει

Γράφει η Μαρία Καραπιπέρη //

Την Πέμπτη στις 26 του Φλεβάρη, κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του Εμπορίου καθώς και σωματεία αυτοαπασχολούμενων, συναντήσαμε τον υπουργό Γιώργο Σταθάκη, καταθέτοντας το αίτημά μας που είναι Κυριακή υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα, για όλο το χρόνο, δηλαδή νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.

Πριν ακόμα την προκαθορισμένη συνάντηση με τον κο Υπουργό το κλίμα έξω από το Υπουργείο Ανάπτυξης κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρο ήταν. Δηλαδή η «Ελπίδα» μάς άφησε (σαν άλλοτε) να περιμένουμε με τις ώρες.

Διαπραγματεύσεις γίνονταν ανάμεσα στα κατώτερα κλιμάκια και τα ανώτερα, αν το ραντεβού ήταν συνάντηση, αν ήταν παρέμβαση, αν υπήρχε e-mail. Όλη αυτή την ώρα έβρεχε αλλά, δε βαριέσαι, εμείς απλά εκπροσωπούμε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους στον κλάδο του Εμπορίου. Εργαζόμενους που έχουμε υποστεί τη συρρίκνωση του μεροκάματου, τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο, την απλήρωτη εργασία, τα ωράρια λάστιχο, τη φοροληστεία, δηλαδή έναν κυκεώνα αντιλαϊκών, αντεργατικών μέτρων που μάς ρημάζει τη ζωή. Δεν μάς λες και Θεσμό…

Εντελώς δε «αυθόρμητα» και «τυχαία» μια κυρία που δεν έχει ανάγκη από δουλειά και χρήματα, και καλύπτει πλήρως τις ανάγκες της με «αξιοπρέπεια» και «Εθνική υπερηφάνεια», βγήκε μέσα στον κατακλυσμό (χωρίς πανωφόρι και ομπρέλα, χωρίς τσάντα, να έτσι πέρασε να ποτίσει το παρτέρι της στην οδό Νίκης) για να μάς λούσει με κοσμητικά επίθετα και απειλές περί ξεμαλλιάσματος. Ενοχλήθηκε η κυρία γιατί κατά την γνώμη της τώρα μάς ήρθε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Τον Σαμαρά τον είχαμε στα όπα όπα…

Ελλιπής ενημέρωση φαντάζομαι, δεν πάει ο νους μου στο κακό. Δεν γνωρίζει φαίνεται πόσες απεργίες, συλλαλητήρια, κινητοποιήσεις σε Υπουργεία έχουν γίνει για τη Νομοθετική Κατοχύρωση της Κυριακής Αργίας. Και επειδή δεν προκάνω να τις αναφέρω όλες παραθέτω την ηλεκτρονική διεύθυνση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας για του λόγου το αληθές: http://emporoipalliloi.blogspot.gr/ «Ελπίζω» δε να βελτιωθούν οι «πρώτοι φορά αριστεροί» στις μεθόδους προβοκάτσιας, μιας και το ταξικό κίνημα έχει μεν ανάγκη να ξανά γεννηθεί αλλά η πρωτοπορία του δεν διάγει σε νηπιακή ηλικία… Θα υπάρξει βελτίωση είμαι βεβαία, σε αυτό έχω πάθει Ελπίδα.

Επί της ουσίας όμως, ο Υπουργός υποδέχτηκε την αντιπροσωπεία με χαμόγελο, ευγένεια, χιούμορ· τα είχε όλα. Όλα τα χαρίσματα που επιβάλλεται να έχει κάθε Έμπορος που σέβεται τον εαυτό του· και τους πελάτες του. Τι εμπορεύεται ο κ. Σταθάκης; Μα τι άλλο, Ελπίδα!

Μόνο που εμείς δεν είμαστε πελάτες. Κι έτσι η Ελπίδα ίσως ήρθε για κάποιους αλλά όχι για τον κλάδο του Εμπορίου. Ο κ. Υπουργός ως καθώς πρέπει έμπορος άρχισε τα παζάρια…. Δεν βγαίνω με Νομοθετική Κατοχύρωση και καμία Κυριακή δουλειά. Είναι και οι «προμηθευτές» στη μέση (βλπ ΕΣΕΕ. ΣΕΛΠΕ). Να το κάνουμε μωρέ 5 αντί για 7 που ισχύει τώρα; Συμφωνούν και τα αφεντικά μας διεμήνυσε (πότε τα ’πανε πότε τα συμφώνησαν, 20 μέρες συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;) Κι εγώ δεν έπαθα Ελπίδα.

Άκουγα και τη σχεδόν μονότονη φωνή της προέδρου του ΣΕΑ να επιμένει: Καμία Κυριακή του χρόνου για δουλειά! ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ. Άκουγα και τον κ. Σταθάκη να φλυαρεί για τις «τοπικές κοινωνίες» και τις τουριστικές περιοχές κλπ κλπ. (όπως τα Λιόσια πχ που είχαν ψηφίσει να λειτουργούν τα καταστήματα τις Κυριακές). Και εξακολουθούσα να μην μπορώ να πάθω Ελπίδα.

Όταν ο κ. Σταθάκης δήλωσε άγνοια και ρώτησε: Καλά πώς δουλεύατε ως τώρα 2 Κυριακές το χρόνο; Τότε αποφάσισα πως δεν θα πάθω Ελπίδα. Μιας και ο «αριστερός» Υπουργός δεν γνωρίζει ότι καταπατούν δεκαετίες εθιμοτυπικά το δικαίωμά μας στην αργία της Κυριακής. Δικαίωμα που καθιερώθηκε έναν αιώνα πίσω (Η αργία της Κυριακής καθιερώθηκε το 1914).

Η κυβέρνηση Σαμαρά λοιπόν μας γύρισε έναν αιώνα πίσω με τον Νόμο για τις 7 Κυριακές, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τις 5 Κυριακές (2 λιγότερες) υπολογίστε σε ποια χρονολογία του προηγούμενου αιώνα θα μας διατηρήσει. Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά…

Και δεν έπαθα Ελπίδα…

Αποφάσισα λοιπόν να διατηρήσω την Ελπίδα που έχω κατακτήσει με την εμπειρία των ανυποχώρητων αγώνων, των διεκδικήσεων. Να συμμετέχω στις αγωνιστικές και μαχητικές δράσεις που θα ξεδιπλώσει ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας σε συνεργασία με τα υπόλοιπα ταξικά σωματεία του κλάδου πανελλαδικά. Να διεκδικήσω πίσω τη ζωή που μάς στερούν, τον ελεύθερο χρόνο με την οικογένεια το δικαίωμα στην ξεκούραση, στην διασκέδαση, στην υγεία.

Αποφάσισα λοιπόν να μην πάθω Ελπίδα ΣΥΡΙΖΑ. Βλάπτει σοβαρά την ταξική πάλη, την διεκδίκηση, τα εργασιακά δικαιώματα. Βλάπτει σοβαρά την αξιοπρέπεια και τη νοημοσύνη…

Ο Μίκης Θεοδωράκης χαιρετίζει το σημερινό συλλαλητήριο του ΚΚΕ

Ο Μίκης Θεοδωράκης απέστειλε στον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, χαιρετισμό του για το συλλαλητήριο που διοργανώνει το ΚΚΕ την Παρασκευή 27 Φλεβάρη. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, με επιστολή του, ευχαρίστησε τον Μίκη Θεοδωράκη.

Ο χαιρετισμός του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:

«ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ 27ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Χαιρετίζω την συγκέντρωση που θα γίνει αύριο στο Σύνταγμα με στόχο την πρόταση Νόμου για την κατάργηση των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ.

Οι περισσότεροι συμπολίτες μας δεν γνωρίζουν ότι αν και πέρασε ένας μήνας από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την πλειοψηφία στη Βουλή της Αριστεράς (γενικά) στη χώρα μας, εξακολουθούν να ισχύουν οι παρακάτω προδοτικές δεσμεύσεις:

Πρώτον: η παράδοση της εθνικής μας κυριαρχίας στους ξένους.

Δεύτερον: η καθολική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας της χώρας και

Τρίτον: η απαγόρευση άσκησης εθνικής οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής.

Δηλαδή όροι που ταιριάζουν σε λαούς ραγιάδων και δούλων και όχι σε περήφανους και ελεύθερους πολίτες όπως θέλουμε και παλεύουμε να είμαστε ο Λαός και η Πατρίδα μας.

Ως ελεύθερος Έλληνας αισθάνομαι αγανάκτηση και ντροπή γιατί η καινούρια Βουλή ανέχεται ακόμα την ύπαρξη των Μνημονίων που μας ντροπιάζουν και μας εξευτελίζουν διεθνώς και προ παντός απέναντι σ' αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.

Σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία του Λαού μας είπε ένα στεντόρειο ΟΧΙ στους σημερινούς εχθρούς του Λαού μας, ντόπιους και ξένους.

Χαίρομαι που ο Λαός μάς δείχνει ξανά το δρόμο του παλλαϊκού αγώνα επικεντρώνοντας τα πυρά του ενάντια στο πρώτο και κύριο στόχο - προϋπόθεση για να απαλλαγούμε από τον ξένο ζυγό: την κατάργηση των Μνημονίων μέσα στον ίδιο χώρο στον οποίο ψηφίστηκαν με εντολή των ξένων. Μέσα στη Βουλή των Ελλήνων.

Απευθύνομαι προς πάσαν κατεύθυνση με την προγονική παραίνεση: "Ο τολμών νικά".

Αθήνα, 26.2.2015
Μίκης Θεοδωράκης»

Η ευχαριστήρια επιστολή του Δημήτρη Κουτσούμπα

Στην ευχαριστήρια επιστολή του προς τον Μίκη θεοδωράκη, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας αναφέρει τα εξής:

«Αγαπητέ Μίκη,
Ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη χαιρετιστήρια επιστολή σου για την αυριανή συγκέντρωση στο Σύνταγμα με στόχο να γίνει επιτέλους πράξη και απόφαση της Βουλής η πρόταση Νόμου που έχει καταθέσει από χθες η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, για την κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών Νόμων και δεσμεύσεων που απορρέουν από αυτά.

Με εκτίμηση,
Δημήτρης Κουτσούμπας
ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Αθήνα 26/2/2015»

Σαββατοκύριακο χαράς και δημιουργίας — συν-συγγράφουμε μεταρρυθμίσεις για να συν-πληρώσουμε αυτά που συν-φάγαμε

“… Το Σαββατοκύριακο αυτό θα είναι δημιουργίας και χαράς, ότι η Ελλάδα αφήνει το Μνημόνιο πίσω και γινόμαστε συν-συγγραφείς στις μεταρρυθμίσεις που θα εισάγουμε.”

(Έλληνας Υπ. Οικονομικών Γ.Βαρουφάκης 21.02.2015, π.χ. δες εδώ)

Ελλάδα : χρέος προς ΑΕΠ (πηγή)

Κύπρος : χρέος προς ΑΕΠ(πηγή)

Σίγουρα πριν λίγα χρόνια η πλειοψηφία του κόσμου αναγνώριζε ότι το μνημόνιο είναι κάτι που αυξάνει το χρέος αντί να το μειώνει και γυρίζει την χώρα πίσω πολλά χρόνια. Όσοι τότε πίστευαν στην εφαρμογή του Μνημονίου το έκαναν γιατί απλά οι ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας και εταιρειών, το λιγότερο κράτος, η καταστροφή της κρατικής κοινωνικής μέριμνας (όση τέλος πάντων είχαμε), η κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η ελαστικότητα στο ωράριο και την αμοιβή και λοιπά μέτρα ήταν και δική τους ιδεολογία (κρυφή ή φανερή) ή/και εξυπηρετούσε το δικό τους συμφέρον.
Πριν λίγα χρόνια επίσης, πολλοί είχαν την άποψη ότι ένα μεγάλο μέρος του χρέους της Ελλάδας έπρεπε να παραγραφεί γιατί ήταν προϊόν διαφθοράς και σε μεγάλο ποσοστό του είχε συσσωρευτεί από διάφορες αχρείαστες αγορές των εκάστοτε κυβερνήσεων που κανόνιζαν τα “λαμόγια” (τι λέξη και αυτή). Ποιος δεν γνωρίζει για τα υποβρύχια της Krupps που γέρνανε και χρυσοπληρώθηκαν με περίπου 4 δις ευρώ; Ενώ για την πρακτική της Siemens (στην Ελλάδα και στο εξωτερικό) να δωροδοκεί για να παίρνει κυβερνητικές παραγγελίες, αχρείαστων πολλές φορές και υπερ-τιμολογημένων, προϊόντων της, έχει συσταθεί και λήμμα στην Wikipedia. Aπό εκεί αντιγράφω τα εξής:

Από τη δεκαετία του ’90 ως σήμερα κάποιες από τις σημαντικότερες συμβάσεις μεταξύ Siemens Ελλάς και ελληνικού δημοσίου είναι οι παρακάτω:

• η ψηφιοποίηση των τηλεφωνικών κέντρων του ΟΤΕ (μαζί με την Intracom) από το 1990 ως το 1997
• το σύστημα C4I για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004
• το τρίτο τμήμα του Προαστιακού (μαζί με τις Τέρνα και Άκτωρ) ντιζελάμαξες και τροχαίο υλικό ΟΣΕ και ΗΣΑΠ
• το πρόγραμμα τηλεπικοινωνιών “Ερμής” του Ελληνικού Στρατού (μαζί με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία), από το 1999, για 300 εκ. ευρώ, με χρόνο παράδοσης το 2006
• προμήθειες των δημόσιων νοσοκομείων

Πολλοί τότε λοιπόν πίστευαν και ακόμα πιστεύουν ότι το εξωτερικό χρέος της χώρας δεν αφορά τον εργαζόμενο, τον φτωχό κόσμο. Και δικαίως. Μήπως είχε πάρει κανείς τους φορο-ελαφρύνσεις για τα καράβια τους, ή καμιά άδεια εξόρυξης χρυσού μπιρ παρά; Όχι βέβαια.
Και στην Κύπρο τα ίδια και χειρότερα. Ποιος ωφελήθηκε από την αγορά των πυραύλων S300, ποιος από την φορολογική αμνηστία του Τ. Παπαδόπουλου, ποιος από την επιχορήγηση των ξενοδοχείων, ποιος από τις παρεκκλίσεις στις πολεοδομικές άδειες των Μαλλς, γκολφ και λοιπών “ρεζόρτς”, ποιος από την ανάθεση της διαχείρισης των νέων αεροδρομίων σε ιδιώτη, ποιος από την δημιουργία των Κυπριακών Αερογραμμών και ποιος από την διάλυση τους;
Και βέβαια και στις 2 χώρες ποιος ωφελήθηκε από τα δισεκατομύρια που δίνει το κράτος στις τράπεζες; Αυτά τα λεφτά συνιστούν ένα άλλο μεγάλο μέρος του χρέους.
Το χρέος απλά δεν είναι δικό μας, δεν μας αφορά. Καθόλου.

Πρόσφατα, μόλις 2 εβδομάδες πριν εκλεγεί πρωθυπουργός, ο Α.Τσίπρας ζητούσε διαγραφή του χρέους:

“Εστιάζοντας περαιτέρω στο μείζον ζήτημα του ελληνικού χρέους, ο Αλ. Τσίπρας γνωστοποίησε πως ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά τη διαγραφή του ελληνικού χρέους, σε ποσοστό άνω του 60% και μορατόριουμ στην αποπληρωμή του. «Ζητάμε την αναγκαία αναδιάρθρωση του χρέους, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο κοινωνικά», εξήγησε.“

(από συνέντευξη του Α.Τσίπρα στις 13.01.2015 εδώ και το βίντεο εδώ.)

Μετά τις εκλογές όμως:

“… Mr Varoufakis told the Financial Times the government would no longer call for a headline write-off of Greece’s €315bn foreign debt. Rather it would request a “menu of debt swaps” to ease the burden, including two types of new bonds.”

[μτφ. Ο κ. Βαρουφάκης είπε στους Financial Times ότι η κυβέρνηση δεν ζητά πλέον διαγραφή του ελληνικού εξωτερικού χρέους (315 δις ευρώ). Αλλά θα ζητήσει ανταλλαγή με διάφορα ομόλογα]
(Έλληνας Υπ. Οικονομικών Γ.Βαρουφάκης, Financial Times, 02.02.2015 εδώ και εδώ)

και

“Η ουσία, όμως, είναι μια. Το ελληνικό δημόσιο χρέος, θα γίνει βιώσιμο, θα ανοίξει η προοπτική της πραγματικής ανάπτυξης και ο ελληνικός λαός επιτέλους θα ανασάνει.”

(Έλληνας Υπ. Οικονομικών Γ.Βαρουφάκης, ως διευκρίνιση του πιο πάνω που βασικά δεν αλλάζει το νόημα ότι η απαίτηση για διαγραφή του χρέους έχει εγκαταλειφθεί από την ελληνική κυβέρνηση)

Και τώρα; Τώρα από μέρος του προβλήματος, όσοι αρνούνταν να δεχτούν το χρέος σαν δικό τους, έχουν γίνει μέρος της λύσης από την στιγμή που εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στην “αριστερή” κυβέρνηση.
Ο Γ.Βαρουφάκης στις αίθουσες του Eurogroup και οι “αριστεροί” στις πλατείες : μπορεί να μην αποδέχτηκαν την πατρότητα του χρέους μα το υιοθέτησαν και θέλουν να το αποπληρώσουν, για να έρθει η ανάπτυξη.

Αυτό το σαββατοκύριακο συν-συγγράφουμε τις μεταρρυθμίσεις όπως τις λέμε τώρα, με δημιουργικότητα, μέσα στην τρελή χαρά.

Το 2010 ο χυδαίος Θ. Πάγκαλος (επέτειος της σύλληψης Οτσαλάν προχτές) είπε το “μαζί τα φάγαμε” και όλοι αντιδράσαμε. Το 2015, η ελληνική κυβέρνηση είπε “μαζί θα τα πληρώσουμε” και ο “αριστερός” κόσμος, στην συντριπτική του πλειοψηφία, από τα σόσιαλ μίντια, τους καναπέδες και τις πλατείες, επικρότησε, χειροκρότησε και συν-συγγράφει. Άραγε στο δωμάτιο με την ηλεκτρική καρέκλα έχει και κουτάκι εισηγήσεων;

Stakeholder management όχι αστεία.

Ένα ακόμα πισωγύρισμα στην ταξική συνειδητοποίηση του κόσμου: μετά την αποδοχή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και της υπεραξίας της εργασίας ως Φυσιολογικά, ως Νόμους. Τώρα ο κόσμος αποδέχτηκε ότι θα χρεώνονται τα κράτη για χάρη του Κεφαλαίου και όχι μόνο θα πλερώνει αυτός το λογαριασμό, αλλά οι δανειστές θα του ανα-διαρθρώνουν την ζωή του και των παιδιών του, και της κοινωνίας όλης για να είναι αποδοτική αυτή η αποπληρωμή. Και όποτε έχει “αριστερή” κυβέρνηση θα τον αφήνουν να παίζει και λίγο με το τιμόνι.

Καλώς ορίσατε στην πολιτικώς ορθή σκλαβιά.

Άκου τώρα το “Welcome to the Machine” τών Pink Floyd.

ΑΧΠ from  topronomiotouftwxou.wordpress.com

Ζουγανελολουδοβικοχαρρυκλυννοφιλοσοφίες…

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Αρκετές αντιδράσεις έφεραν οι πρόσφατες δηλώσεις του Μ. Γλέζου, προσωπικά την κριτική μου και την οπτική μου την έχω καταθέσει εκεί. Στο παρόν άρθρο θα αναφερθώ στην κριτική που του ασκήθηκε από κάποιους «ανθρώπους της τέχνης και του πολιτισμού» η οποία γίνεται από μια εντελώς διαφορετική σκοπιά από τη δική μου. Έχουν ενδιαφέρον οι σχετικές δηλώσεις, διότι φανερώνουν και αντανακλούν τις απόψεις μιας μεγάλης μερίδας, μάλλον της κυρίαρχης, του χώρου της διανόησης και των τεχνών. Τις παραθέτω με την χρονική σειρά με την οποία υπέπεσαν στην αντίληψη μου και τις χρησιμοποιώ ως σημείο εκκίνησης για την ανάλυση που θα ακολουθήσει:

Χάρρυ Κλυνν:

» Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Βλάπτεις, δυστυχώς, σοβαρά την Αριστερά σύντροφε, την τραυματίζεις, κι εκεί που είναι να σηκωθεί για να σταθεί στα πόδια της, μπανγκ-μπανγκ την ξαναρίχνεις στο χώμα. Κουράστηκαν οι πολίτες να ακούνε πόσο δίκαιο έχεις εσύ και πόσο άδικο έχουν οι άλλοι… Πόσο «ήρωας» είσαι εσύ και πόσο δεν είναι οι άλλοι. Ο κάθε αγωνιστής με τον τρόπο του, ήρωας είναι κι αυτός σύντροφε. Το λυπηρό είναι ότι αυτήν την καινούρια, τη σύγχρονη Αριστερά, την «κυβερνώσα» όπως την αποκαλούνε, όσο κι αν προσπαθήσεις δε θα μπορέσεις μάλλον να την κατανοήσεις… Λείπουν πολλοί κρίκοι από την αλυσίδα σου! Σαν Μικέλε σύντροφε… Η βάρκα πλέει προς την άλλη όχθη και οι συνομιλίες των συντρόφων ηχούν παράξενα στ’ αυτιά μας… Λόγια αλλόκοτα, ακαταλαβίστικα για ΄μας… Τη συνέχεια την ξέρεις, και το τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει, με όλο το συμβολισμό που εμπεριέχει, όταν είσαι μόνος σου, χωρίς την παρέα του ήρωα Γλέζου, κι αυτό το ξέρεις. Κακός σύμβουλος ο πολιτικός ναρκισσισμός σύντροφε. Ασφαλώς, έχεις τη γνώμη σου, αλλά καλά θα κάνεις να την κρατήσεις για τον εαυτό σου. Σε πληροφορώ, όμως, ότι αυτό το είδος των επικοινωνιακών «ακροβατισμών» δεν το έχει ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ του 50%, ούτε και που το φοβάται… Αυτό μας έλειπε… Τα μόνα μπράβο που θα εισπράξεις στην προκειμένη περίπτωση, θα είναι από τα κατάλοιπα της Σαμαρικής ακροδεξιάς και τα χειροκροτήματα από κάποια αποστεωμένα κομουνιστοειδή κρουπούσκουλα που υπάρχουν, για να λένε μόνο ότι υπάρχουν. «

Στάσου μια στιγμή ρε Χάρρυ για να καταλάβω κι εγώ τι μας λες… εσύ δεν καταλαβαίνεις τα λόγια της κυβερνώσας, ηχούν παράξενα στα αυτιά σου, ακαταλαβίστικα, αλλά μας λες να τη στηρίξουμε; Δεν είναι δα και η πρώτη φορά που σου συμβαίνει, απλά τώρα άλλαξες μετερίζι.

Και ποιός είσαι εσύ ρε φίλε που θα απαγορεύσεις στον, κατά τις δικές σου δηλώσεις, τεράστιο Γλέζο να πει τις απόψεις του, αυτά είναι φασιστικά πράγματα. Μήπως είναι τεράστιος όσο λέει αυτά που σου αρέσουν, δηλαδή όσο λέει ευχάριστα ψέματα, και «μικραίνει» όταν λέει άβολες αλήθειες(έστω και αν πίσω από τις άβολες αυτές αλήθειες υπάρχουν πονηρές σκοπιμότητες);

Για το τέλος ο Χάρρυ δεν χάνει ευκαιρία να χτυπήσει το ΚΚΕ, βλέπεις του χαλάει τη σούπα και δεν μοιράζεται την αισιοδοξία του για την νέα κυβέρνηση, έστω και αν ο ίδιος ομολογεί πως δεν την καταλαβαίνει.

Συνεχίζουμε με Γιάννη Ζουγανέλη:

«Σεβαστέ και αγαπημένε πατριώτη και αγωνιστή Μανώλη Γλέζο. ΕΣΥ ξέρεις καλύτερα απ όλους μας οτι η πολιτική εκτός όλων των άλλων είναι και τέχνη του συμβιβασμού. Κάνε μας να χαρούμε με τις επιτυχίες μη μας γυρνάς πίσω. Κάνε να νοιωσουμε ακόμα λιγο την αξιοπρέπεια μας. Μην κατεβάζεις τη ψυχολογία. Άσε τον έλληνα να χαίρετε την επιστροφή του στη πολιτικοποίηση. Μη αδειάζεις Τους συναγωνιστές σου. Άσε να ελπίζουμε για να δημιουργήσουμε επιτέλους. Μην δίνεις τροφή σ αυτούς που δεν πρέπει να μιλάνε. Η πολυφωνία είναι καλή άμα φέρνει αρμονία και όχι διάλυση. ΕΣΥ σ όλη μου τη ζωή ήσουν πρότυπο και μέντορας για μενα. Μη με κανεις ν απορώ τωρα. Δες τον Τσίπρα δεν το εγγόνι σου που θέλει στοργή και αγαπη. Κι άμα εχεις να του πεις τιποτα πέστο στ αυτή μην το ακούσουν οι φαιδροί οι ασήμαντοι οι εθνικοί μειοδότες. Και μη ξεχνάς οτι καλώς αυτή τη νεανική προσωπικότητα εμπιστεύτικε ο λαός μας. Και είναι αυτός ο πολιτικός που ένωσε ετερόκλητες δύναμης της αριστεράς και όλοι τωρα έχουν φωνή. Ας παλέψουμε με συντροφικότητα ακόμα και τον ιδεολογικά αντίπαλο για να πάμε στη ζωή με αξίες. Μη βάζεις σπόρους εκει που δε θα φυτρώσει τιποτα. Ολα αυτά επειδή σ αγαπω.»

Έλα ρε Γλέζο μη μας τη σπας τώρα, δηλαδή επειδή συμβιβαστήκαμε να μην μπορούμε να χαρούμε λίγο την αυταπάτη, μη γίνεσαι σπασαρχίδας. Εγώ δεν έχω πρόβλημα να λες ότι θέλεις παππούλη Γλέζο, μόνο την αλήθεια μην πεις, κράτησε τη για τον εαυτό σου, μη δίνεις τροφή στα κομμούνια τους εθνικούς μειοδότες(γιατί αυτούς εννοεί ο Ζουγα όταν λέει μη δίνεις τροφή σε αυτούς που δεν πρέπει να μιλάνε, τουλάχιστον οι πρόσφατες δηλώσεις του αυτό δείχνουν -παράρτημα 1). Γιατί βρε Γλέζο, αυτός ο άνθρωπος, το αγγόνι σου, ο Τσίπρας, ένωσε οοοοοοολη την αριστερά, εδώ ένωσε μαζί της και τη δεξιά στην αριστερά θα κολλούσε; Μιλάμε για εθνική παλιγγενεσία, πλην Λακαιδεμονίοις κομμουνιστάς, αλλά για κομμουνιστάς θα μιλάμε τώρα; Μη βάζεις σπόρους εκεί που δεν θα φυτρώσει τίποτα, ή και αν θα φυτρώσει θα φυτρώσει στη δευτέρα παρουσία, ζήσε το σήμερα, ζήσε την ευρωπαϊκή προοπτική, ζήσε ακόμη μια φορά την αλλαγή!

Δεν μας είπες Γιάννη, θες να γράφουμε το όνομα σου με ένα ν ή με δύο;

Και τέλος ο (Λου)Λουδοβίκος των Ανωγείων:

«Η Ιστορία σάς έχει τιμήσει και δικαίως, κύριε Γλέζο, αλλά αυτό που δηλώσατε, επιτρέψτε μου, είναι ένας ναρκισισμός που δεν αφορά κανέναν! Αφήστε τον κόσμο να ονειρευτεί μετά από τόσο καιρό την εθνική του περηφάνεια! Κρίνατε νομίζω με τόση βιασύνη και πιστέψτε με δεν διαφαίνεται πόνος στη δήλωσή σας»

Ρε Μάνο, ρε συ, μη δίνεις πόνο αγόρι μου, άσε τον ελληνικό λαό να χαρεί τα όνειρα που του πουλάει η κυβέρνηση της αριστεροδεξιάς… μην του λες την αλήθεια, δεν τον αφορά, άφησε τον να κοιμάται…

Συνοψίζοντας.

Από τις δηλώσεις των ανθρώπων της τέχνης και των γραμμάτων προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα.

1) Προτιμάμε ένα ευχάριστο ψέμα από την άβολη αλήθεια, μη λέτε στον λαό άβολες αλήθειες, λέγετε του ψέματα με το τσουβάλι, κάντε τον να αισθανθεί θεός, τι και αν πέσει μετά από τα σύννεφα στα καρφιά της ΕΕ. Εν ανάγκη πρέπει φασιστικά – αλλά πάντα με τον δέοντα σεβασμό – να κλείσουμε το στόμα όποιου λέει τα πράγματα ως έχουν.

2) Μακριά από το ΚΚΕ, του σατανά, μην ακούτε τι λέει, είναι προδοτικό, αντεθνικό, απολιθωμένο!(εδώ εξαιρείται ο Λουδοβίκος, που τουλάχιστον στην επίμαχη δήλωση δεν κατηγόρησε για κάτι το ΚΚΕ, ενώ για τον Ζουγανέλη, μάλλον είναι καλύτερη η Χ.Α που είναι και πατριωτική στα μάτια του παρά το ΚΚΕ -παράρτημα 2-)

3) Υπάρχει και δηλώνεται ένας ισχυρός, στην καλύτερη περίπτωση εθνικισμός, για να μην πούμε τίποτα πιο βαρύ, στα λόγια και των τριών ανθρώπων των τεχνών.

4) Και οι τρείς ούτε λόγο δεν κάνουν για το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων, ο ένας μάλιστα ομολογεί ότι δεν τις καταλαβαίνει καν, παρόλα αυτά μας καλούν να στηρίξουμε την κυβέρνηση που διαπραγματεύεται.

Το ζήτημα με όλους αυτού του τύπου τους «ανθρώπους της τέχνης και του πολιτισμού» είναι ότι διαμορφώνουν(ή έστω ανακυκλώνουν) συνειδήσεις, και το κάνουν αναπαράγοντας το δικό τους τύπο συνείδησης ο οποίος είναι τίγκα στον ιδεαλισμό, τον κενό συναισθηματισμό, και τον ξερολισμό. Είναι πολλοί οι παράγοντες που οδηγούν στη διαμόρφωση αυτού του τύπου συνείδησης και αλληλοδιαπλεκόμενοι μεταξύ τους, αξίζει να αναφερθούμε συνοπτικά σε κάποιους από αυτούς. Καταρχήν η απομάκρυνση από την καθημερινή ζωή του απλού λαού, τα πραγματικά του προβλήματα, τις άδειες κοιλιές που όσες υποσχέσεις και αν τους δοθούν, όσο θετικά και αν τα δουν οι φορείς τους τα πράγματα, αυτές δεν γεμίζουν. Ύστερα είναι ο εγωκεντρισμός(από τον οποίο όντως δεν εξαιρείται ο Γλέζος, όπως σωστά επισημαίνουν οι άνθρωποι της τέχνης, απλώς παραλείπουν να κάνουν την αυτοκριτική τους), παράγωγο της αναγνωσιμότητας τους και της ιδέας που έχουν για τον εαυτό τους ότι είναι τάχα ικανοί, εργατικοί, αυτοδημιούργητοι κλπ-παράρτημα 3. Αλλά δεν απολαμβάνουν μόνο αναγνωσιμότητα, απολαμβάνουν και κάποια οικονομικά οφέλη, κάποια σταθερότητα εντός του καπιταλιστικού συστήματος που τους «εξυψώνει» σε σχέση με τις ανώνυμες και πτωχευμένες μάζες. Ακόμα και αν αυτό δεν αποτελεί μια συνειδητή κατάσταση, ο τρόπος σκέψης της μερίδας αυτής της διανόησης έχει διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες που ισχύουν στο καπιταλιστικό σύστημα[1], και έτσι κατά κάποιο τρόπο «κληρονομείται» όπως ακριβώς κληρονομείται και το μίσος σε μια βεντέτα και ας μη θυμάται κανείς από τους εμπλεκόμενους ποια ήταν η αιτία που την ξεκίνησε.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, και για ακόμη περισσότερους, μια μεγάλη μερίδα του κόσμου των τεχνών θεωρεί ότι τα συμφέροντα της ταυτίζονται, ή είναι πιο κοντά, στα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, άρα καθήκον έχουν να αναπαράγουν και οι ίδιοι κάποια απόχρωση της κυρίαρχης ιδεολογίας, λίγο αριστερότερη, λίγο δεξιότερη, λίγο ερεθιστική, έτσι ώστε να αγκαλιάζει ένα ευρύ φάσμα υποκειμένων. Και πιο στέρεα αυτό μπορούμε να το δούμε κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στον θεσμό της «πατρωνίας» που έχει τις ρίζες του πολύ πριν από τον καπιταλισμό. Δηλαδή το να χρηματοδοτείται ο καλλιτέχνης από τον εκάστοτε άρχοντα, τον βασιλιά, την εκκλησία, κάποιο τραπεζικό οργανισμό κλπ. Φυσικά κάποιες φορές ο τύπος της πατρωνίας δεν είναι τόσο ξεκάθαρος, μπορεί πάτρωνας να μην είναι άμεσα ένα πρόσωπο ή κάποιος οργανισμός, αλλά ένα κοινωνικό στρώμα, πχ μικρομεσαίοι-μικροαστοί, αυτοί δηλαδή που έχουν να πληρώνουν το αντίτιμο μιας παράστασης του Πανούση. Στην περίπτωση αυτή ο Πανούσης και ο κάθε Πανούσης είναι υποχρεωμένος να τους ικανοποιήσει με πράγματα συμβατά με την ιδεολογία τους και τον τρόπο που έχουν μάθει να σκέφτονται, έστω και αν μοιάζει να τα ντύνει με ένα μανδύα «αντισυμβατικότητας». Υπάρχει λοιπόν μια αλληλεπίδραση μεταξύ του καλλιτέχνη και του κοινού του, μια αλληλεπίδρασή η οποία σκοπό έχει όχι να προχωρήσει προς τα εμπρός τις πολιτικές συνειδήσεις των συμμετεχόντων, αλλά να ανακυκλώσει μια κατάσταση, να εφησυχάσει, η ακόμα και να τους ωθήσει σε οπισθοδρόμηση.

Η άλλη πλευρά αυτού του ιδεαλισμού, είναι η αντιπάθεια για ότιδήποτε μπορεί να απειλήσει αυτόν τον κάπως προνομιακό τρόπο ζωής. Τα ρετάλια της διανόησης, διαισθάνονται ότι σε ένα σοσιαλιστικό σύστημα, που τα πράγματα θα αλλάξουν, υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να γίνουν ένα με τη μάζα, να χάσουν την αναγνώριση τους και τα όποια προνόμια(παρότι θα έκαναν και σε εκείνες τις συνθήκες -του σοσιαλισμού- ότι περνά από το χέρι τους ή από την γλώσσα τους, που έχει μάθει να κολακεύει όταν πρέπει να βαρέσει και να βαρά όταν πρέπει να κολακεύσει, προκειμένου να τα διατηρήσουν τα εν λόγω προνόμια). Τους τρομάζει όμως και η ίδια η διαδικασία μετάβασης, διότι πρόκειται για μια βίαιη μετάβαση, επαναστατική, αστάθμητη, και σε τέτοιες συνθήκες ο κόσμος μάλλον δεν θα έχει πρώτη του προτεραιότητα να πηγαίνει στις ακριβές παραστάσεις του Πανούση και στις «αισθαντικές» μουσικές βραδιές του Λουδοβίκου. Επιπλέον, κάτω από επαναστατικές συνθήκες, όλοι θα κληθούν να διαλέξουν ξεκάθαρα και με το ποιούς θα παν και ποιούς θα αφήσουν ή εναλλακτικά να κουρνιάσουν στη φωλιά τους. Αυτός είναι και ο λόγος που ικανοποιούνται με τις υποσχέσεις για ειρηνική βελτίωση των συνθηκών από μέσα(μέσα από την ΕΕ, που είναι κατά βάθος καλή, μέσα από το ΝΑΤΟ που μας βομβαρδίζει για το καλό μας, μέσα από το ΔΝΤ που κάνει οικονομία για πάρτη μας), και ας γνωρίζουν ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, στα παπάρια τους στο κάτω κάτω, δεν το έχουν οι ίδιο το ζόρι, ο λαός το έχει. Το αμάρτημα τους είναι ότι αυτόν τον λαό προσπαθούν να τον κάνουν να πιστέψει πως το σφαγείο μέσα στο οποίο είναι φυλακισμένος δεν είναι σφαγείο αλλά είναι η Ντύσνειλαντ.

Σταματάω εδώ γιατί το παράκανα με την έκταση του άρθρου…

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Παράρτημα 1, πρόσφατες δηλώσεις του Ζουγανέλη για το ΚΚΕ:

» Θα χειροκροτήσω και θα αγωνιστώ γιά κάθε τι που θα είναι υπέρ των συμφερόντων του λαού. Και σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να καταλάβω, πώς το ΚΚΕ δεν συντάσσεται στον αγώνα του ΣΥΡΙΖΑ. Με όλο τον σεβασμό στο ΚΚΕ θεωρώ τη στάση του χυδαία και αναξιοπρεπή.»(προφανώς ο Ζουγανέλης τρέφει για το Γλέζο τον ίδιο τύπο σεβασμού που τρέφει και για το ΚΚΕ)

Παράρτημα 2, απαλές δηλώσεις του Ζουγανέλη για την Χ.Α, συγκρίνετε τις με τα όσα είπε για το ΚΚΕ, έχουν παρθεί από την ίδια συνέντευξη:

» Πρέπει να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον. Να μην πετάμε στην πυρά κανέναν. Ακόμη και όσους ψήφισαν Χρυσή Αυγή κι έχουν αυτόν τον επιθετικό χαρακτήρα και τον αψύ λόγο. Πρέπει να πειστούν γιά την αλήθεια. Είναι κι αυτοί ΄Ελληνες. Σαφέστατα δεν έχω καμία ιδεολογική συγγένεια με τη Χρυσή Αυγή. Προς Θεού! Αλλά δεν τους πετάς αυτούς τους ανθρώπους βορά σε ένα σύστημα, το οποίο αλλοιώνει τα πάντα. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να μπούνε σε μία διαδικασία ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι βίας. ΄Εχουν τρομακτική όψη γιατί ξέφυγαν από τη μορφη τους. Συνεπώς πρέπει να δημιουργήσουμε ένα αρμονικό περιβάλλον, ώστε να ζήσουμε όλοι ειρηνικά.»

Δεν έχει καμιά ιδεολογική συγγένεια με τη Χ.Α μας λέει ο Ζούγα, εγώ όμως παραθέτω 2 ακόμη αποσπάσματα από την ίδια συνέντευξη:

» Δεν είμαι ρατσιστής. Δεν μπορώ να είμαι όμως και αντι – “ Ελληνας. Πρέπει όμως να ισορροπήσουμε με τους αλλοδαπούς. Είναι αλήθεια ότι η χώρα δεν αντέχει άλλους αλλοδαπούς. Να βοηθήσουμε να επιστρέψουν στις χώρες τους με σχέδιο και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.»

« – Τι εύχεσαι σε ένα παιδί που γεννιέται σήμερα, τον Φεβρουάριο του 2015;

»Να μην έχει εμπιστοσύνη στο παρελθόν. Να εμπιστεύεται από το παρελθόν μόνο τα στοιχεία της σοφίας. Να πάρει στα χέρια του την τύχη του. Να υπερασπίζεται την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Γιατί ο ελληνικός πολιτισμός είναι τεράστιος. Είναι ο θεμέλιος λίθος του δυτικού κόσμου.»

Παράρτημα 3, πως ο αυτοδημιούργητος Ζουγα τα ψέλνει σε όλους εμάς τους τεμπέληδες:

» Δεν με ενδιαφέρει το προσωπικό μου βόλεμα. Εγώ τα κατάφερα με πολύ σκληρή δουλειά και το ξέρεις καλά αυτό, γιατί γνωριζόμαστε τριάντα χρόνια. Βιοπορίζομαι λοιπόν και δεν έχω παράπονο. Όμως το προσωπικό βόλεμα μας έφερε σε αυτή την κατάσταση. Είμαστε σε μία φάση που σιγά σιγά οι Έλληνες αρχίζουν και βγάζουν φτερά. Πρέπει να παράξουμε όλοι. Ας πούμε οι αγρότες να δουλέψουν, γιατί δεν δουλεύουν όλοι. Να παρατήσουν τα στριπτιζάδικα στην επαρχία που «έτρωγαν» τα δάνεια και τις επιδοτήσεις. Να μην περιμένουμε τα πάντα από το κράτος. Πρέπει να μπούμε στη διαδικασία της υπευθυνότητας. Λίγοι Έλληνες δυστυχώς, είναι συνειδητοποιημένοι πολίτες.»

 ΠΑΣΕΒΕ: Οι εξαγγελίες της συγκυβέρνησης στόχο έχουν την είσπραξη των χαρατσιών

Ανακοίνωση εξέδωσε η Πανελλαδική Γραμματεία της ΠΑΣΕΒΕ με την οποία τονίζει πως οι εξαγγελίες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, για τις οφειλές στην εφορία, στόχο έχουν την είσπραξη των χαρατσιών που επιβλήθηκαν το προηγούμενο διάστημα σε εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως οι όποιες «ρυθμίσεις» υπόσχεται δεν λύνουν το πρόβλημα των χιλιάδων υπερχρεωμένων λαϊκών οικογενειών. Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Οι κυβερνητικές εξαγγελίες για τις οφειλές στην εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία στοχεύουν στην είσπραξη των φόρων και χαρατσιών που επιβλήθηκαν στους εργαζόμενους και στους αυτοαπασχολούμενους λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και των μνημονίων.

Παράλληλα προκλητικά "κουρεύουν" έως και 50% τα χρέη των μεγαλο-οφειλετών γιατί είναι γνωστό ότι 6.500 περίπου μεγαλο-οφειλέτες χρωστάνε το 90% των χρεών στο Δημόσιο και το υπόλοιπο 10% των χρεών το χρωστάνε οι εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι και συνταξιούχοι. Για τους πρώτους δηλαδή, τα μεγάλα ψάρια, έγινε η μείωση και αντικειμενικά θα επωφεληθεί και η μαρίδα.

Ο μικρός αυτοαπασχολούμενος, και αν ακόμα μπει στη συγκεκριμένη ρύθμιση δίνοντας ένα ποσό με την προσδοκία να γλιτώσει το αντίστοιχο, είναι σίγουρο ότι θα κόψει από το εισόδημά του ή από κάπου αλλού.

Αυτή είναι η ουσία των ρυθμίσεων που παρουσίασε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Και στο ζήτημα των χρεών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, όπως και για το δημόσιο χρέος οι διακηρύξεις για διαγραφή και "κούρεμα" πήγαν περίπατο. Αντικαταστάθηκαν από τη διευκόλυνση και ορισμένες μειώσεις στα πρόστιμα.

Οι τεράστιοι φόροι, τα πρόστιμα, οι ασφαλιστικές εισφορές και οι προσαυξήσεις που φορτώθηκαν τα τελευταία χρόνια σε χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους Επαγγελματίες, Βιοτέχνες, μικρούς Εμπόρους, παρά τις ρυθμίσεις για μειώσεις προστίμων και προσαυξήσεων είναι αδύνατον να πληρωθούν, όσο συνεχίζεται η οικονομική κρίση, η αναδουλειά, η πτώση του τζίρου και η μονοπώληση της αγοράς.


Πώς θα πληρώσουμε τα προηγούμενα χρέη όταν συνεχίζεται για το 2015 η φορολόγηση με 26% και το τέλος επιτηδεύματος;


Πώς θα ζήσουμε όταν πρέπει να δίνουμε για τα χρέη το 30% του ήδη μειωμένου εισοδήματός μας;

Οι 100 δόσεις για την πληρωμή των χρεών στον ΟΑΕΕ θα μείνουν μακρινό όνειρο για χιλιάδες συναδέλφους που δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν, ούτε στα τρέχοντα υψηλά ασφάλιστρα.

Οι ρυθμίσεις που εξήγγειλε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που παρουσιάζονται ως καλύτερες από τις ανάλογες της προηγούμενης συγκυβέρνησης, κινούνται στην ίδια εισπρακτική κατεύθυνση.

Δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα χιλιάδων καταχρεωμένων συναδέλφων.

Για την αντιμετώπιση του οξυμένου προβλήματος των χρεών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία χρειάζονται μέτρα ουσιαστικής ελάφρυνσης.

Το αγωνιστικό - αντιμονοπωλιακό κίνημα των αυτοαπασχολούμενων προβάλλει και διεκδικεί:


Κατάργηση του νόμου 4110/2013 (κατάργηση αφορολόγητου, 26% φορολογία από το πρώτο ευρώ). Αναδρομική διαγραφή των φόρων που επιβλήθηκαν με το νόμο αυτό.


Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος.


Κεφαλαιοποίηση των χρεών, χωρίς προσαυξήσεις και πρόσθετα τέλη.


Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 30%, χωρίς απώλεια των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.


Κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας. Αποποινικοποίηση των χρεών προς τον ΟΑΕΕ, κατάργηση των αντίστοιχων νόμων. Κατάργηση του ΚΕΑΟ για χρέη στον ΟΑΕΕ.


Αύξηση κρατικής χρηματοδότησης στον ΟΑΕΕ.


Καμία κατάσχεση πρώτης κατοικίας.


Αναστολή των κατασχέσεων, επαγγελματικής στέγης, εξοπλισμού, μεταφορικών μέσων, τραπεζικών λογαριασμών κλπ., για τους αυτοαπασχολούμενους που διατηρούν την επιχείρησή τους.

Μακρόχρονη ρύθμιση, με δόσεις που να μην ξεπερνούν συνολικά το 10% του διαθέσιμου εισοδήματος».

Γερμανία: Αύξηση της φτώχειας με άνοδο των κερδών των καπιταλιστών (ανάπτυξη της οικονομίας)

«Ποτέ η φτώχεια στη Γερμανία δεν βρισκόταν σε τέτοια υψηλά επίπεδα, όσο σήμερα», δήλωσε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Οργανισμών Πρόνοιας της Γερμανίας, παρουσιάζοντας την Πέμπτη στο Βερολίνο σχετική έκθεση. Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ακόμη μια φορά με τον πιο αδιάψευστο τρόπο την τραγική κατάσταση στην οποία έχει φέρει τα λαϊκά στρώματα η πολιτική που εξασφαλίζει δισεκατομμύρια στα μονοπώλια.

Μέσα σε ένα χρόνο η φτώχεια στην «ατμομηχανή» της ΕΕ αυξήθηκε κατά μισή ποσοστιαία μονάδα, φτάνοντας το 15,5 %. Συνολικά 12,5 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, στην πλειοψηφία τους άνεργοι, μονογονεϊκές οικογένειες, συνταξιούχοι, αλλά και εργαζόμενοι σε ευέλικτες μορφές εργασίας, μίνι τζομπς και μερική απασχόληση. Αδιάκοπα συνεχίζεται και η αύξηση της παιδικής φτώχειας: 2.500.000 παιδιά, το 20% των παιδιών στη Γερμανία, ζουν σε συνθήκες φτώχειας, μη μπορώντας να ικανοποιήσουν βασικές ανάγκες, όπως αξιοπρεπή διαβίωση, μόρφωση και δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.

Η φτώχεια αυξάνεται μαζί με τον πλούτο

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για το μέλλον που επιφύλασσε η καπιταλιστική ΟΔΓ στους εργαζόμενους της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, τα περισσότερα ανατολικά κρατίδια βρίσκονται στις πρώτες θέσεις στη στατιστική των ποσοστών φτώχειας της χώρας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Σαξονίας με 19% και του Βερολίνου με σχεδόν 22% του πληθυσμού να ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Χωρίς να καταδεικνύει τον πραγματικό ένοχο, που είναι το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, η έκθεση ασκεί κριτική στην «πολιτική», αναφέροντας ότι «οι φτωχοί στη Γερμανία δεν επωφελούνται της οικονομικής ανάπτυξης» και το ότι «οι δείκτες της φτώχειας αυξάνονται παράλληλα με την αύξηση του πλούτου». Τα στοιχεία αυτά όμως αποτελούν ένα δυνατό «χαστούκι» σ‘ αυτούς που διαχειρίζονται, αλλά και σ‘ αυτούς που ευαγγελίζονται τον «εξανθρωπισμό» αυτού του βάρβαρου και σάπιου συστήματος.

Λιάνα Κανέλλη: «ο Παυλόπουλος είναι πιο ακίνητος και βολικός»

Με καυστικό τρόπο σχολίασε η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να προτείνει τον Προκόπη Παυλόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά και το περιστατικό με το χαστούκι του Ηλία Κασσιδιάρη

«Δεν διαφωνώ με την επιλογή. Σκέφτομαι να κάνω και διαδήλωση στο Σύνταγμα να τον στηρίξω. Έχω μπροστά μου μια δήλωση του ότι "δεν ταξιδεύω με σημαίες ευκαιρίας". Άρα η εκλογή του κ. Παυλόπουλου είναι σημαία ευκαιρίας της Αριστεράς, για να σηματοδοτήσει το 70-30. Καμμένος - Παυλόπουλος 70, Τσίπρας 30. Η καινούργια ελληνική τρόικα που αντιπαρατάσσεται στην ξένη», είπε σε συνέντευξή της στον ραδιοφωνικό σταθμό «ΒΗΜΑ FM 99,5».


Στην ερώτηση για το αν θα έλεγε το ίδιο και αν ήταν υποψήφιος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, η Λιάνα Κανέλλη απάντησε:

«Απολύτως. Απλώς ο Παυλόπουλος είναι πιο ακίνητος και βολικός. Γνωμοδοτεί χρόνια, ο Προκόπης Παυλόπουλος, για τη μη δυνατότητα μη αναγνώρισης του χρέους. Μιλάει για απομείωση. Γνωμοδοτεί ο ίδιος και το γραφείο του. Τώρα θα γνωμοδοτεί, όπως το έκανε και για τον Καραμανλή. Θα γνωμοδοτεί και τον Τσίπρα προς αυτήν την κατεύθυνση. Άρα πάμε στην αναγνώριση του δανείου. Άρα πάμε σε συζητήσεις και κουβέντες που είτε είναι μνημόνιο, είτε δεν είναι, είτε είναι δανειακή σύμβαση, είτε δεν είναι, είτε είναι δίμηνη παράταση, είτε είναι εξάμηνη παράταση. Το χρέος παραμένει στις πλάτες του ελληνικού λαού μέχρι να εξοφληθεί. Μοναδικός τρόπος να τα αντιμετωπίσεις, είναι να μην τα αναγνωρίσεις. Άρα αυτήν τη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση έχει καταρχήν αναγνωρίσει το χρέος».

Όσο για τη στάση που κράτησε όταν η ίδια και η Ρένα Δούρου δέχθηκαν επίθεση από τον Ηλία Κασιδιάρη στο τηλεοπτικό πλατό του ANT1, η κ. Κανέλλη σχολίασε:

«Όταν βλέπω κάτι βίαιο σηκώνομαι και δεν λογαριάζω τίποτα. Καταβάλω το τίμημα και μετά σαρκάζω. Δικαιούμαι να σαρκάζω μετά από αυτό, όπως οι υπόλοιποι. Επομένως αφού δικαιούμαι να σαρκάζω, δεν πιστεύω ότι ο καθένας έχει τα κότσια ή τη δυνατότητα να σηκωθεί».

Δύο ανακοινώσεις για τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης: «ΚΕ του ΚΚΕ» και «Κομμ. τάση ΣΥΡΙΖΑ»



ΚΚΕ: Ανακοίνωση για τις συνεδριάσεις στην ΕΕ και τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης

Σε ανακοίνωση για τις συνεδριάσεις στην ΕΕ και τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Μέχρι στιγμής η έκβαση των διαπραγματεύσεων και των συζητήσεων στα θεσμικά όργανα της ΕΕ - Ευρωζώνης αποδεικνύουν ότι ο προεκλογικός και μετεκλογικός καυγάς ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ δεν αφορούσε την ουσία για το λαό, αλλά περισσότερο τους τίτλους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ενώ έδωσε βάρος στη σημειολογία της «εγκατάλειψης του μνημονίου και της τρόικα», στην πραγματικότητα αποδέχεται πλήρως την ουσία των προηγούμενων δεσμεύσεων προς την ευρωζώνη, τις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις που είναι σε βάρος του λαού.

Η αντιφατικότητα όλων αυτών των διεργασιών δεν πρέπει πλέον να συνεχίζουν να δημιουργούν στο λαό και τη νεολαία την απατηλή εντύπωση ότι μπορεί δήθεν οι μεταρρυθμίσεις αυτές να αποβούν προς όφελος των εργατικών λαϊκών δυνάμεων. Όφελος θα έχει μόνο το κεφάλαιο, οι μονοπωλιακοί όμιλοι, η ΕΕ και οι αντιδραστικοί θεσμοί της.

Ο λαός, το λαϊκό κίνημα ας επαγρυπνούν! 

                                               *****

Κομμουνιστική τάση ΣΥΡΙΖΑ: Μόνη απάντηση το τρίπτυχο «διαγραφή χρέους - σοσιαλιστικά μέτρα - πανευρωπαϊκό κάλεσμα αγώνα»

 Σε ανακοίνωση για τις συνεδριάσεις στην ΕΕ και τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης η κομμουνιστική τάση του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει:

«Οι αυταπάτες για τα αποτελέσματα που μπορεί να δώσει η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές κατέρρευσαν για μια ακόμα φορά σήμερα στο «Eurogroup». Το τελεσίγραφο που έστειλαν με μια φωνή οι καπιταλιστές «εταίροι» της Ευρωζώνης προς τη νέα κυβέρνηση και τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού που την υποστηρίζει, ήταν ξανά προκλητικό: «Έχετε λίγα 24ωρα για να ακυρώσετε το αποτέλεσμα των εκλογών, να σκίσετε τις προγραμματικές δηλώσεις που ψήφισε η νέα Βουλή και να ζητήστε παράταση της άγρια λιτότητας, εφαρμόζοντας το Μνημόνιο, αλλά και όλα τα πρόσθετα μέτρα περικοπών που επιβάλει!».

Το νέο αυτό τελεσίγραφο δείχνει γυμνή την ταξική και πολιτική φύση της Ευρωζώνης και της ΕΕ, την φύση του ίδιου του καπιταλισμού. Η άγρια λιτότητα δεν είναι ένας «λάθος δρόμος», αλλά ο μοναδικός τρόπος ύπαρξης του καπιταλισμού στην εποχή της βαθιάς κρίσης και χρεοκοπίας του. Με την κοινή στάση τους σήμερα στο «Eurogroup», oι αστικές κυβερνήσεις του Βορά και του Νότου απέδειξαν, όχι απλά ότι δεν μπορούν να ανεχτούν την ανατροπή της άγριας λιτότητας από μια αριστερή κυβέρνηση, αλλά ότι δεν μπορούν να της επιτρέψουν ούτε μια ανεπαίσθητη χαλάρωση αυτής της πολιτικής, από φόβο για την εξάπλωση του πολιτικού της παραδείγματος που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τον ευρωπαϊκό καπιταλισμό και να ριζοσπαστικοποιήσει τους ευρωπαίους εργαζόμενους. Με δεδομένη πλέον αυτή την ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη, απόλυτα αντιδραστική στάση των κυβερνητικών εκπροσώπων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, ουσιαστικά περιθώρια για διαπραγμάτευση δεν υπάρχουν.

Η κυβέρνηση, εντελώς απαράδεκτα όπως έχουμε τονίσει σε προηγούμενα άρθρα και ανακοινώσεις μας, έκανε απανωτές υποχωρήσεις, δείχνοντας πραγματική διάθεση να διαπραγματευθεί. «Ξέχασε» τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. «Πάγωσε» την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι συζητά ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις. Άφησε τις τράπεζες υπό τον έλεγχο των σκανδαλωδώς ευνοημένων μεγαλομετόχων τους. Αποδέχθηκε τη λογική της δέσμευσης πάνω σε συγκεκριμένους στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων, κάτι που ουσιαστικά αποτελεί αποδοχή της λογικής της διαρκούς λιτότητας στο βωμό της εξυπηρέτησης του χρέους. Έφθασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι συμφωνεί με το 70% του Μνημονίου. Ακόμα και σήμερα το βράδυ ο υπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να υπογράψει μια συμφωνία που ουσιαστικά θα παρέτεινε το Μνημόνιο, με αντάλλαγμα μια ανοχή σε επείγοντα μέτρα καταπολέμησης της «ανθρωπιστικής κρίσης»…».

Καταλήγοντας:

«Οι κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούμε ότι το πρόγραμμα αυτό πρέπει να θεμελιώνεται πάνω στο ακόλουθο βασικό τρίπτυχο:

- Διαγραφή του χρέους τώρα! Μόνο έτσι θα αφαιρέσουμε από τους πιστωτές κάθε βάση εκβιασμού και επικυριαρχίας στη χώρα.

- Σοσιαλιστικά μέτρα («Θα πρέπει επειγόντως να κάνει αυτό που θα έπρεπε να έχει κάνει από καιρό, να συμπληρώσει δηλαδή το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» με αντικαπιταλιστικά και σοσιαλιστικά μέτρα, όπως αυτά που υπάρχουν μέσα στο πρόγραμμα του ΚΚΕ.» από παλαιότερη ανακοίνωση. ) για να σωθεί ο λαός από τη φτώχεια και την ανεργία. Κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και του συνόλου των μεγάλων επιχειρήσεων της χώρας, με εργατικό έλεγχο και διαχείριση. Δημοκρατικός κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες.

- Διαρκές κάλεσμα προς τους ευρωπαίους εργαζόμενους για έμπρακτη αλληλεγγύη στην Ελλάδα και συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου πανευρωπαϊκής πάλης ενάντια στη λιτότητα και τον καπιταλισμό, για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!»

 (Σ.Σ.: Άραγε τι περιμένουν και εξακολουθούν να θεωρούν την ομάδα τους τάση του ΣΥΡΙΖΑ;)

Πόσο κοστίζει ένα θαύμα; Σε ποιο κοινωνικό σύστημα το θες;

Μια γλυκιά ιστοριούλα, διανθισμένη με παιδικές φωτογραφίες, διαδίδεται μέσω email στο διαδίκτυο και χαρακτηρίζεται σαν “εξαιρετικά συγκινητική” με πολλά θαυμαστικά. Την παραθέτουμε αυτούσια:

Η μικρή πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.

Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.

- Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τον αδελφό μου που έχω χρόνια να τον δω; Τότε η μικρή του είπε:

- Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου, που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα!

- Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα.

- Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του, που μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει, ότι μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει. Λοιπόν, ποσό κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω. Έχω χρήματα...

Ο αδελφός του φαρμακοποιού, που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την συζήτηση, ρώτησε την μικρή τι είδους θαύμα χρειαζόταν ο αδελφός της.

- Δεν ξέρω. του απάντησε με μάτια βουρκωμένα.

Εκείνο που ξέρω είναι, ότι χρειάζεται εγχείρηση και ο μπαμπάς δεν έχει τα χρήματα. Γι' αυτό, θέλω να πληρώσω εγώ, με τα δικά μου χρήματα. Στην ερώτηση του καλοντυμένου κυρίου, πόσα λεπτά έχει η μικρή του απάντησε «Ένα δολάριο και 11 σέντς, κι αν χρειασθούν και άλλα θα τα βρω».

- Τι σύμπτωση, χαμογέλασε ο καλοντυμένος κύριος. Είναι το ακριβές αντίτιμο για ένα θαύμα, για ένα μικρό αδελφό: Ένα δολάριο και 11 σεντς!

Πήρε τα χρήματα, έπιασε την μικρή απ' το χεράκι, και της είπε: «Πάμε μαζί στο σπίτι σου για να δω τον αδελφό σου και τους γονείς σου και να κάνουμε το θαύμα». Ο καλοντυμένος κύριος ήταν ο Κάρτον Άρσμποργκ, ο γνωστός νευροχειρουργός. Η εγχείρηση έγινε με επιτυχία και ο μικρός αδελφός επέστρεψε στο σπίτι του υγιής.

- Η εγχείρηση ήταν ένα αληθινό θαύμα, ψιθύρισε η μαμά. Απορώ πόσο θα κόστισε.

- Η μικρούλα χαμογέλασε. Ήξερε ακριβώς πόσο κοστίζει ένα θαύμα: «ένα δολάριο και 11 σεντς, συν την πίστη ενός μικρού παιδιού...»

Πριν βάλουμε κι εμείς τα κλάματα από συγκίνηση μπορούμε να κάνουμε τρεις παρατηρήσεις:

1. Για την Ελλάδα του 21ου αιώνα, η υγεία για κάποιον που πάσχει από μία σοβαρή ασθένεια κοστίζει πραγματικά μια περιουσία. Υπάρχουν συνταξιούχοι και άνεργοι που πεθαίνουν επειδή δεν έχουν να αγοράσουν τα φάρμακά τους. Όταν ένα κουτάκι ασπιρίνες πουλιέται περίπου ένα ευρώ η ιστοριούλα μοιάζει πραγματικά με θαύμα.
2. Η πιθανότητα να πάμε με ένα ευρώ στο φαρμακείο και να συναντήσουμε τον αδελφό του φαρμακοποιού μας, που να είναι μάλιστα ο γιατρός που χρειαζόμαστε και να είναι και καλός Χριστιανός, που δεν παίρνει λεφτά είναι χοντρικά μία στο τρισεκατομμύριο, δηλαδή πρακτικά ανύπαρκτη.
3. Γιατί να μην κάνουμε μια διαφορετική επιλογή: Να μην περιμένουμε κανένα θαύμα! Να θεωρήσουμε ότι η υγεία ΔΕΝ είναι ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ αλλά ΔΙΚΑΙΩΜΑ, δηλαδή ότι ΟΛΟΙ οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από την ηλικία, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τον τόπο κατοικίας δικαιούνται να μην πληρώνουν ούτε ένα ευρώ για την υγεία τους, δικαιούνται να απολαμβάνουν ΔΩΡΕΑΝ το καλύτερο σύστημα υγείας, στο επίπεδο της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας. Αυτό δε λέγεται θαύμα. Δεν πρόκειται κάποια μελλοντική προοπτική. Πρόκειται για το ανθρώπινο επίτευγμα του περασμένου αιώνα.

Χρησιμοποιούμε τις διεθνείς στατιστικές:

• Το σύστημα υγείας στη Σοβιετική Ένωση ήταν δωρεάν για όλους. Το 1987 υπήρχαν πάνω από 1,1 εκατομμύριο γιατροί (το ένα τέταρτο όλων των γιατρών του κόσμου).
• Η μέση διάρκεια ζωής στην τσαρική Ρωσία ήταν 32 χρόνια. Μετά τη σοσιαλιστική επανάσταση, το 1987 έφτασε τα 69 χρόνια. Από το 1913 το επίπεδο των θανάτων στις ΗΠΑ μειώθηκε κατά 1,5 φορά και στην Αγγλία 1,2 φορά, ενώ στην ΕΣΣΔ μειώθηκε 3 φορές. Αναφορικά με τους θανάτους στο χώρο των παιδιών, στην ΕΣΣΔ μειώθηκαν 10 φορές.
• Από το 1965 έως το 1985, τα έξοδα του σοβιετικού κράτους για την προστασία της υγείας και τη φυσική αγωγή είχαν αυξηθεί στην ΕΣΣΔ κατά 2,5 φορές κατά άτομο. Στα σοβιετικά νοσοκομεία, τα φάρμακα δίνονταν δωρεάν.
• Σημερινό παράδειγμα: Το σύστημα υγείας στην Κούβα. Σήμερα, ύστερα από 50 χρόνια οικονομικού αποκλεισμού από τις καπιταλιστικές χώρες, 25 χρόνια μετά τις σεισμικές επιπτώσεις που είχε για την κουβανέζικη οικονομία η επικράτηση της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, η Κούβα εξακολουθεί να έχει το δεύτερο καλύτερο σύστημα υγείας στον κόσμο μετά τη Σουηδία και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ.
• Όλοι χωρίς εξαίρεση οι Κουβανοί έχουν δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και δωρεάν φάρμακα. Η Κούβα με πληθυσμό 11 εκ. Κατοίκους εκτός από την εξαγωγή φαρμάκων νέας τεχνολογίας εξάγει στις καπιταλιστικές χώρες κάθε χρόνο 2500 γιατρούς. Παρέχει πρώτη από όλες τις χώρες δωρεάν ιατροφαρμακευτική βοήθεια στις χώρες, που πλήττονται από μεγάλες φυσικές καταστροφές.

Τι να διαλέξουμε λοιπόν; Την πιθανότητα να μας συμβεί ένα “θαύμα εξ ουρανού” ή το ανθρώπινο θαύμα, που ονομάζεται σοσιαλισμός;

Το “θαύμα εξ ουρανού” απαιτεί “πίστη” και έχει πιθανότητα να λειτουργήσει μία στο τρισεκατομμύριο.

Το ανθρώπινο θαύμα δεν πρέπει να το ψάχνουμε στα θαύματα. Η ιστορία το έχει ήδη καταχωρήσει στα επιτεύγματα του ανθρώπου.

Διότιμος από το dioti.gr

Ο Πάνος Καμμένος έβαλε τιμωρία τον Ζουράρι, για την απόπειρα πολιτικού όρκου

Ο νεοεκλεγείς βουλευτής, θα γράψει εκατό φορές τη φράση «Είμαι Ανεξάρτητος – Δεν ορκίζομαι χωρίς την άδεια του αφεντικού», στον πίνακα της αίθουσας συσκέψεων του κόμματος
Όταν οι υπόλοιποι βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων θα βγαίνουν για διάλειμμα στο προαύλιο, ο Κώστας Ζουράρις, θα μένει μέσα. Αυτή είναι η τιμωρία του προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων, για την αταξία του βουλευτή του, να σηκωθεί για τον πολιτικό όρκο, κατά την ορκωμοσία της Βουλής.

Ο Πάνος Καμμένος, πάντως, έδειξε επιείκεια και «χάρισε» στον νεοεκλεγέντα βουλευτή τα 10 χτυπήματα με τον χάρακα, που προβλέπονται για αυτές τις περιπτώσεις ανυπακοής, από το καταστατικό του κόμματος.
Προφανώς, αναγνώρισε ως ελαφρυντικό ότι ο Κώστας Ζουράρις, μπορεί να παρασύρθηκε από τον όρο «Ανεξάρτητοι» στην ονομασία του κόμματος.
Πάντως ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και υπουργός Άμυνας, θεώρησε την αταξία του Κώστα Ζουράρι, ιδιαίτερα σοβαρή, αφού θα μπορούσε να του δημιουργήσει προβλήματα στην επικείμενη συνάντησή του με τον Βλάντιμιρ Πούτιν, ρίχνοντάς τον στα μάτια του Ρώσου Προέδρου, αφού θα τον έκανε να μοιάζει σαν κάτι τύπους που δεν μπορούν να επιβάλουν σιδερένια πειθαρχία στους υπηκόους τους. Και ως γνωστόν κάτι τέτοια δεν τα γουστάρει ο Βλάντιμιρ Πούτιν.

Τέλος, με την ιδιότητα του υπουργού Άμυνας, ο Πάνος Καμμένος προειδοποίησε ότι όποιος φαντάρος δεν συμμετέχει στον εκκλησιασμό, θα μπαίνει αγγαρεία στις τουαλέτες – ποινή που επιφυλάσσει και στον Κώστα Ζουράρι, σε περίπτωση που υποτροπιάσει και δοκιμάσει να πάρει ξανά κάποια «πρωτοβουλία».


Tου Νίκου Ζαχαριάδη
protagon.gr

Η ΕΚΤ σταμάτησε να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα

Κλιμακώνονται τα παζάρια με αφορμή την Ελλάδα.

Μαίνονται οι ανταγωνισμοί για λογαριασμό των μονοπωλιακών ομίλων, με αφορμή τα παζάρια της ελληνικής κυβέρνησης με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, γεγονός που αποτυπώνεται στις παρεμβάσεις εντός και εκτός της Ευρωζώνης.

Αργά το βράδυ της Τετάρτης η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε ότι από τις 11 Φλεβάρη δεν θα κάνει αποδεκτά τα ελληνικά κρατικά ομόλογα ως ενέχυρα για την παροχή ρευστότητας προς τις τράπεζες, επειδή δεν είναι σίγουρη ότι θα ολοκληρωθεί η «αξιολόγηση».

Η ανακοίνωση που εξέδωσε η EKT επισημαίνει ότι η απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου είναι απόλυτα σύμφωνη με τους «κανόνες του ευρωσυστήματος», καθώς «δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί σίγουρη η επιτυχής ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης στο πλαίσιο του υφιστάμενου προγράμματος». Η προθεσμία που έθεσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συμπίπτει με τις πληροφορίες ότι θα συνεδριάσει εκτάκτως το Eurogroup στις 11 Φλεβάρη.

Με αυτή την απόφαση καταργείται η εξαίρεση που ίσχυε μέχρι τώρα για τα ελληνικά κρατικά ομόλογα, τα οποία γίνονταν δεκτά από την ΕΚΤ, αν και είχαν την κατώτερη πιστοληπτική αξιολόγηση. Πηγές της Τράπεζας της Ελλάδας υποστηρίζουν ότι δεν θα επηρεαστεί η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών αφού θα συνεχίσουν να δανείζονται μέσω του ELA, αλλά θα επιβαρυνθούν με υψηλότερο κόστος.

Μετά τα μεσάνυχτα ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον ενημέρωσε για την απόφαση.


«Η ΕΚΤ, λαμβάνοντας και ανακοινώνοντας τούτη την απόφαση, ασκεί πίεση στο Eurogroup να προχωρήσει γοργά στη σύναψη νέας αμοιβαίως επωφελούς συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων της», τονίζει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης δήλωσε στο «Mega» ότι η απόφαση αυτή είναι «ένα μέτρο πολιτικής πίεσης τη στιγμή που βρισκόμαστε σε μία ουσιαστική διαβούλευση που εξελίσσεται σε όλα τα επίπεδα». Παράλληλα υποστήριξε ότι «το τραπεζικό σύστημα είναι εξασφαλισμένο τόσο ως προς τη ρευστότητα όσο και ως προς τη χρηματοδότησή του».

Εφαρμογή των δεσμεύσεων

Το μεσημέρι της Πέμπτης ο υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης θα συναντηθεί στο Βερολίνο με τον Γερμανό ομόλογό του Βόλφανγκ Σόιμπλε.

Σύμφωνα με έγγραφο της γερμανικής κυβέρνησης που διέρρευσε μέσω του «Reuters», στη σημερινή συνεδρίαση του Euro Working Group ο εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας θα ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει πλήρως τα συμφωνηθέντα και να εγκαταλείψει κάθε άλλη προεκλογική δέσμευση.

«Το Eurogroup χρειάζεται από την Ελλάδα μία σαφή και εμπροσθοβαρή δέσμευση που θα διασφαλίζει την πλήρη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων - κλειδιά που απαιτούνται για να παραμείνει το πρόγραμμα στο σωστό δρόμο», αναφέρεται στο έγγραφο. Επίσης επισημαίνεται ότι «στόχος είναι η συνέχιση της συμφωνημένης ατζέντας μεταρρυθμίσεων σε διάφορους τομείς, όπως η διαχείριση των εσόδων, η φορολογία, η διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, οι ιδιωτικοποιήσεις, η δημόσια διοίκηση, η υγειονομική περίθαλψη, οι συντάξεις, η κοινωνική πρόνοια, η εκπαίδευση και ο αγώνας για καταπολέμηση της διαφθοράς».

Πηγές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σημειώνουν ότι η γερμανική πλευρά επιλέγει τη «σκληρή τοποθέτηση» στην έναρξη της διαπραγμάτευσης.

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς δήλωσε στην «Handelsblatt» ότι «αν η Ελλάδα αλλάξει τις συμφωνίες μονομερώς, η άλλη πλευρά δεν θα είναι πλέον υποχρεωμένη να τις τηρήσει», προσθέτοντας ότι έτσι «δεν θα πηγαίνει χρήμα στην Ελλάδα και το κράτος δεν θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί».

Βρείτε λύση λέει η Ουάσιγκτον

Αργά το βράδυ της Τετάρτης ο Λευκός Οίκος προέτρεψε την ελληνική κυβέρνηση να συνεργαστεί με την ΕΕ και το ΔΝΤ για την επίτευξη συμφωνίας.

«Πιστεύουμε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας είναι πολύ σημαντικό για την ελληνική κυβέρνηση να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους εταίρους της, καθώς και με το ΔΝΤ. Τους έχουμε συμβουλεύσει να το πράξουν και είμαστε αισιόδοξοι ότι οι συνομιλίες που διεξάγονται τώρα είναι (για να επιτευχθεί) κάποια συνεργασία για αμοιβαία κατανόηση. Υποστηρίζουμε μία ισχυρή Ευρώπη, με ένα ισχυρό ευρώ και την ακεραιότητα της Ευρωζώνης. Αυτό όσον αφορά την Ελλάδα», δήλωσε αξιωματούχος της κυβέρνησης των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης για την επίσκεψη του αντιπροέδρου, Τζο Μπάιντεν, σε Βρυξέλλες και Βερολίνο.

Το ΔΝΤ διέψευσε την έναρξη συζητήσεων για το ελληνικό κρατικό χρέος. Σύμφωνα με εκπρόσωπο του Ταμείου, «υπάρχει ένα συμφωνημένο πλαίσιο για τη διαχείριση του χρέους στο τρέχον πρόγραμμα διάσωσης. Δεν έχει υπάρξει συζήτηση με τις ελληνικές αρχές για αλλαγή σε αυτό το πλαίσιο».

Νωρίτερα, μιλώντας στην ιταλική εφημερίδα «La Repubblica», ο υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης είπε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ σχετικά με την πρότασή της για ανταλλαγή κρατικού χρέους με ομόλογα που θα περιέχουν ρήτρα ανάπτυξης.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Γ. Βαρουφάκης συναντήθηκε στο Παρίσι με τον διευθυντή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν, ο οποίος έχει διατελέσει και μέλος της τρόικας.